II SAB/Ke 7/05
PostanowienieWSA w Kielcach2006-03-23
Skład orzekający: Renata Detka, Beata Ziomek, Jacek Kuza
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym. Warunek wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 PPSA, jest spełniony dopiero po rozpoznaniu zażalenia przez organ wyższego stopnia lub po upływie terminu na jego rozpoznanie. Skarga wniesiona przedwcześnie podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
K. M. wniosła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Skarżąca zarzuciła organowi niewyegzekwowanie decyzji administracyjnej lub niekorygowanie wydanych zaświadczeń. Skarżąca przedłożyła pisma z dnia 16.03.2005r. do Starosty i Wojewody oraz pismo z dnia 18.03.2005r. do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zatytułowane "skarga na bezczynność Wojewody".Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Detka, Sędziowie Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Asesor WSA Jacek Kuza,, Protokolant ref. stażysta Celestyna Niedziela, po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. M. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie : wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów p o s t a n a w i a odrzucić skargę.
K. M. wniosła w dniu 6 kwietnia 2005r. skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego polegającą na niewyegzekwowaniu od Starosty decyzji Urzędu Wojewódzkiego w T. z dnia [...] utrzymanej w mocy decyzją Ministra Rolnictwa Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia [...] nr [...], ewentualnie nie skorygowaniu zaświadczeń wydanych 24.02.1986r. i 8.06.1988r. do PBN w S.
Skarżąca przedłożyła pisma z dnia 16.03.2005r. skierowane do Starosty i Wojewody wzywające do usunięcia bezczynności tych organów oraz pismo z dnia 18.03.2005r. skierowane do W. O. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zatytułowane "skarga na bezczynność Wojewody".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach będąc na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sądem właściwym do rozpoznania przedmiotowej skargi zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę ( w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 24 marca 1999r. sygn.akt III SA 7254/98, LEX nr 43843). Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, albowiem zażalenie o którym mowa we wskazanym przepisie jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. i spełnia kryterium "wyczerpania środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 37 § 1 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Samo wniesienia zażalenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a. O spełnieniu tego warunku można mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej, ewentualnie w sytuacji, gdy organ nie rozpoznaje zażalenia w terminie przewidzianym w art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego ( jeden miesiąc) dopiero po upływie tego terminu.
W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w dniu 6 kwietnia 2005r., natomiast pismo do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi jako organu wyższego stopnia, będące w istocie zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie, jak wynika z akt sprawy, nosi datę 18 marca 2005r. Należy przy tym podkreślić, iż w/w pismo nie zawiera tzw. prezentaty, potwierdzającej, że w tym właśnie dniu wpłynęło ono do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
W ocenie Sądu, warunek określony w art. 52 § 1 p.p.s.a. w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został spełniony. Nawet gdyby przyjąć, że w dniu wniesienia skargi na bezczynność wprawdzie postępowanie zażaleniowe zostało otwarte, nie mniej jednak nie zostało ono wyczerpane, ponieważ dla Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie upłynął jeszcze ustawowy termin rozpoznania zażalenia. Skarga więc jako przedwczesna, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym jest niedopuszczalna. Zgodnie z poglądami doktryny, prawo nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi, jeżeli jest ona niedopuszczalna.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło