II SAB/Ke 72/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Armański Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek Sędzia WSA Agnieszka Banach (spr.) po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z 15 kwietnia 2024 r. - data wpływu do organu 17 kwietnia 2024 r. - M. K. zwróciła się do Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad (dalej "Dyrektor") o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania: - jakiej kategorii oraz jakiej klasy jest rondo leżące na działce nr ewid.[...], [...], [...] obręb 17 Łączyn gm. J. wybudowane na podstawie decyzji Wojewody Ś. nr [...] z 2 maja 2012 r. znak: [...]; - jakiej kategorii oraz jakiej klasy było rondo leżące na działce nr ewid.[...], [...], [...] obręb 17 Łączyn gm. J. na 25 marca 2020 r.; - jakiej kategorii oraz jakiej klasy jest rondo leżące na działce nr ewid.[...], [...], [...] obręb 17 Łączyn gm. J. na 15 kwietnia 2024 r.; - jakiej kategorii i jakiej klasy jest droga leżąca na działce nr ewid.[...] obręb 17 Łączyn od wyspy kanalizującej do wyjazdu z Stacji Orlen wybudowanej na podstawie ww. decyzji Wojewody Ś. nr [...]; - jakiej kategorii i jakiej klasy była droga leżąca na działce nr ewid.[...] obręb 17 Łączyn od wyspy kanalizującej do wyjazdu ze Stacji Orlen na 10 marca 2020 r.; - jakiej kategorii i jakiej klasy jest droga leżąca na działce nr ewid.[...] obręb 17 Łączyn od wyspy kanalizującej do wyjazdu ze Stacji Orlen na 15 kwietnia 2024 r. Pismem z 30 kwietnia 2024 r. znak: [...] Dyrektor udzielił skarżącej odpowiedzi, informując, że na wskazanych działkach, na podstawie decyzji ZRID nr [...] z 2 maja 2012 r. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad przebudowała i uzyskała pozwolenie na użytkowanie - decyzją z 21 września 2017 r. znak: [...] - m.in. dla odcinków dróg: - ul. [...] wraz z rondem - droga gminna klasy Z; - droga J-03 (ozn. z projektu) - droga gminna (w ciągu ul. [...]) klasy L. Z chwilą oddania do użytkowania – jak dalej wskazał organ - zgodnie z art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych wyżej wymienione przebudowane odcinki dróg zostały zaliczone do dróg gminnych. W związku z powyższym pytania dotyczące kategorii i klasy przedmiotowych odcinków dróg po 23 września 2017 r. (data faktycznego otwarcia dla ruchu) należy kierować do ich właściwego zarządcy, tj. Burmistrza M. J.. M. K. pismem z 14 maja 2024 r. wywiodła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w sprawie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 15 kwietnia 2024 r. Skarżąca podniosła w szczególności, że nie zgadza się z informacją, którą otrzymała w odpowiedzi organu udzielonej pismem z 30 kwietnia 2024 r. Podkreśliła, że wnioskowała o udzielenie informacji dotyczącej kategorii oraz klas dróg leżących na wskazanych działkach we wskazanych terminach, zaś uzyskała informację o kategorii ulicy [...] wraz z rondem oraz, że jest drogą gminną klasy Z, choć nie żądała wskazania kategorii i klasy drogi leżącej na ul. [...]. Skarżąca wskazała, że zgodnie z wyrokiem WSA w Kielcach sygn. akt II SA/Ke [...] z 5 kwietnia 2024 r. koniec działki nr ewid. [...] jest końcem starodroża DK7. Wyjaśniła, że za działką nr ewid. [...] jest działka nr ewid. [...], która powstała w wyniku podziału działki nr ewid.[...] Działka nr ewid. [...] nie jest starodrożem, jak również działka nr ewid.[...] nie jest starodrożem. Rondo leżące na działkach nr ewid.[...], [...], [...] nie leży w ciągu ul. [...], która kończy się na działce nr ewid. [...], która to działka jest końcem starodroża DK7. Zdaniem skarżącej, art. 10 ust. 4 ww. ustawy o drogach publicznych nie mógł zostać zastosowany w stosunku do drogi leżącej na działce nr ewid.[...] Łączyn, ponieważ właścicielem gruntu zgodnie z księgą wieczystą jest Skarb Państwa. Działki nr ewid. [...] oraz 473 nigdy nie przeszły na własność gminy, co zostało wykazane przez Sąd Rejonowy w J. V Wydział Ksiąg Wieczystych z 2 lutego 2016 r., sygn. akt [...] postanowieniem oddalającym wniosek G. J. o odłączenie z księgi wieczystej nr [...] części nieruchomości oznaczonej jako działka nr ewid. [...] i przyłączenie jej do księgi wieczystej nr [...] wraz z wpisaniem G. J. jako właściciela. Kategorii drogi leżącej na działkach nr ewid.[...] Skroniów oraz nr ewid.[...] Łączyn nie zmieniła decyzja o budowie obwodnicy miasta J. z 2002 r., gdyż wraz ze zmianą kategorii drogi publicznej następuje zmiana właściciela drogi. W stosunku do drogi leżącej na działce nr ewid.[...] Łączyn, o której kategorię pyta skarżąca we wniosku, taka procedura nie nastąpiła, nie nastąpiła również taka procedura w stosunku do działki nr ewid. [...] Skroniów. Rondo wybudowane na działkach nr ewid.[...], [...] i [...] oraz droga na działce nr ewid.[...] Łączyn od wyspy kanalizującej ronda do wyjazdu z stacji paliw Orlen, została wybudowana na podstawie decyzji Wojewody Ś. nr [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z 2 maja 2012 r., która to decyzja została wydana na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 1 specustawy - nieruchomości wydzielone liniami rozgraniczającymi teren, ustalonymi w decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa. Rondo znajdujące się na działkach nr ewid.[...], [...] i [...] Łączyn gm. J. nie leży w ciągu ulicy [...]. Działka nr ewid.[...] Łączyn oraz działki [...] i [...] są własnością Skarbu Państwa, co wynika z księgi wieczystej, tzn. że droga leżąca na tych działkach jest drogą krajową. Skarżąca wskazała, że 10 marca 2020 r. zostało podpisane porozumienie nr [...] pomiędzy GDDKiA a Burmistrzem M. J. w sprawie ustalenia granic zarządu drogowego w miejscowości Ł., które nie zmieniło kategorii drogi. Skarżąca dodała, że wielokrotnie występowała w ramach informacji publicznej do GDDKiA z zapytaniem, jakiej kategorii i klasy jest droga leżąca na działce nr ewid.[...] od wyspy kanalizującej ronda na działce nr ewid.[...] Łączyn do końca wyjazdu z Stacji Orlen i zawsze uzyskiwała informację nierzetelną, co świadczy o bezczynności na informację publiczną, która poskutkowała tym, że zostały wydane błędne decyzje przez PINB w J. oraz ŚWINB w K.. Decyzje te zostały uchylone wyrokiem WSA w Kielcach. Zdaniem skarżącej, błędne informacje zostały wysłane również do Komendy Wojewódzkiej Policji w K. przez GDDKiA w sprawie samowoli budowlanej zjazdu publicznego z drogi leżącej na działce nr ewid.[...] Łączyn na działkę nr ewid. [...] Łączyn. W odpowiedzi na skargę Dyrektor podniósł, że jest ona całkowicie bezzasadna. Zdaniem organu, w piśmie z 30 kwietnia 2024 r. skarżąca otrzymała pełną informację o kategoriach i klasach dróg, o które pytała, a także o źródle informacji, z którego może uzyskać aktualne dane co do dróg, których od 2017 r. organ nie jest już zarządcą. Udzielone informacje odpowiadają stanowi wiedzy, jaką organ posiadał na dzień udzielenia odpowiedzi i są informacją kompletną z uwagi na stan wiedzy organu. Organ dodał, że niezadowolenie skarżącej z treści uzyskanej informacji (gdyż oczekiwała innej treści na potwierdzenie swych poglądów) nie ma w tej sprawie żadnego znaczenia. Dokonując analizy udzielonej odpowiedzi, organ uznał, że skarżąca została poinformowana, iż: 1) co do kategorii wymienionych w treści wniosku o udostępnienie informacji publicznej odcinków dróg wraz ze skrzyżowaniem typu "rondo", to realizowane były one na podstawie decyzji ZRID z 2 maja 2012 r. od 21 września 2017 r., tj. (z chwilą oddania ich do użytku i datą wydania pozwolenia na użytkowanie) zostały zaliczone do dróg gminnych. Taka treść odpowiedzi w pełni odpowiada na pytanie, do jakiej kategorii zaliczane zostały drogi wymienione we wniosku i od jakiej daty takie zaliczenie nastąpiło (i trwa nadal). Skoro więc organ wyraźnie poinformował, że od 2017 r. wybudowane drogi wraz z rondem są zaliczone do kategorii dróg gminnych, to uznał, iż taki stan trwa nadal. Gdyby od roku 2017 do dnia udzielenia odpowiedzi kategoria tych dróg się zmieniła, to organ taką informację by zamieścił; 2) co do klasy ronda oraz wymienionych w treści wniosku odcinków dróg, skarżąca otrzymała jednoznaczną informację, iż ul. [...] wraz z rondem została zrealizowana w klasie Z, a droga dojazdowa J-03 (oznaczenie wg. projektu) - położona w ciągu ul. [...] została zrealizowana w klasie L. Zdaniem organu, w takim stanie rzeczy skarżąca otrzymała pełną i wyczerpującą informację o klasie odcinków dróg (oraz skrzyżowania typu rondo), o które pytała oraz o kategorie dróg (po przebudowie układu drogowego) we wskazanych przez skarżącą odcinkach czasu. Zdaniem organu, istotą złożonej skargi jest jednak rozbieżność poglądów skarżącej w zakresie merytorycznej treści otrzymanej informacji, bowiem skarżąca nie zgadza się z przedstawioną przez organ klasyfikacją przedmiotowych dróg co do ich kategorii, a przez to najwyraźniej nie jest zadowolona z treści uzyskanych informacji, która jest jednak zgodna z wiedzą organu, lecz nie odpowiada oczekiwaniom skarżącej co do jej merytorycznej treści. Skarżąca dokonuje własnej wykładni art. 10 ust. 4 u.d.p. i wywodzi z niej, że nie mógł być on zastosowany do stanu faktycznego związanego z budową drogi, będącej przedmiotem wniosku. Dodatkowo dokonuje także własnej interpretacji układu drogowego wywodząc, że rondo nie leży w ciągu ul. [...]. W swych wywodach skarżąca wiąże także kategorię drogi z prawem własności gruntu, a takiego bezwzględnego powiązania trudno się doszukać. W odpowiedzi na ten rodzaj zarzutów, które dominują w złożonej skardze, organ wskazał, że poglądy skarżącej oraz dokonana przez nią wykładnia przepisów nie mają znaczenia dla oceny działań organu w zakresie treści udzielonej odpowiedzi. Udzielona przez organ informacja była i jest zgodna z wiedzą, jaką w przedmiotowym zakresie posiada, stąd z obowiązku udzielenia posiadanej informacji publicznej organ wywiązał się w pełni. W ramach trybu udzielenia informacji publicznej organ nie ma zaś obowiązku wchodzenia w polemikę ze skarżącą w zakresie jej poglądów prawnych, ani też z dokonaną przez skarżącą wykładnią przepisów co do możliwości lub braku możliwości ich zastosowania. Mając na względzie powyższe obowiązkiem organu było udzielenie wnioskowanej informacji zgodnie ze swoim stanem wiedzy i z tego obowiązku organ się wywiązał. Niezadowolenie skarżącej z treści uzyskanej informacji nie ma w tej sprawie żadnego znaczenia. Organ dodał, że nie jest uprawniony do oceny działalności innych organów administracji, którym nierzetelne działanie w treści swej skargi skarżąca zarzuca, stąd ta grupa zarzutów została pominięta w odpowiedzi jako wykraczająca poza przedmiot niniejszego postępowania. W piśmie procesowym z 28 czerwca 2024 r. skarżąca, odnosząc się do odpowiedzi organu na skargę, wniosła o ustalenie przez sąd kategorii drogi oraz klasy drogi leżącej na wskazanych we wniosku działkach, zgodnie z załączoną do tego pisma dokumentacją, tj. mapą, fragmentem decyzji Wojewody Ś. z 2 maja 2012 r., decyzją Ministra Rozwoju z 24 kwietnia 2020 r. i pismem GDDKiA z 20 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej - czyli nie jest wymagane "wyczerpanie środków zaskarżenia" w rozumieniu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 1991/12 i z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, postanowienie NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., sygn. akt I OSK 646/10, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl, jak i dalej powołane orzeczenia). Ponadto stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa niniejsza mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, ponieważ przedmiotem skargi jest bezczynność organu, przy czym zgoda stron na rozpoznanie skargi w trybie uproszczonym nie była wymagana. Zakres badania przez sąd sprawy ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej sprowadza się w pierwszym rzędzie do rozważenia, czy w ustalonym stanie faktycznym na organie administracji publicznej spoczywa obowiązek wydania aktu lub dokonania czynności kończących postępowanie oraz wyjaśnienia, jakie terminy określa ustawodawca do załatwiania spraw określonego rodzaju. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej wówczas, gdy są w jej posiadaniu. W przeciwnym przypadku obowiązek taki nie występuje, a dla uchylenia się od zarzutu bezczynności w tym przedmiocie wystarczające jest poinformowanie wnioskodawcy o nieposiadaniu żądanej informacji. Natomiast, jeśli organ posiada określoną informację publiczną powinien rozpoznać wniosek na zasadach uregulowanych w ustawie. Zgodnie z art. 13 ust. 1 tej ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 ustawy. Przy czym ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej i jej udostępnienie jest czynnością materialno-techniczną. W art. 16 ust. 1 ustawy przewidziana została forma decyzji dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz dla umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. W świetle powyższych uregulowań przyjąć należy, że bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej wystąpi wówczas, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, będący w jej posiadaniu, nie podejmuje w przewidzianym terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. W sprawie niniejszej nie było kwestionowane, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Wobec powyższego została spełniona przesłanka podmiotowa z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Również żądana przez wnioskodawczynię informacja stanowi informację publiczną, o której mowa w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W świetle bowiem tych przepisów, informacją publiczną są wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym, jak również informacje odnoszące się do wspomnianych władz, osób i innych podmiotów, niezależnie od tego, przez kogo zostały wytworzone. Jak wynika z akt sprawy skarżąca wnioskiem z 15 kwietnia 2024 r. zwróciła się do organu o udostępnienie informacji publicznych dotyczącej kategorii i klasy ronda leżącego na działkach nr ewid.[...], [...], [...] oraz kategorii i klasy drogi leżącej na działce nr ewid.[...] obręb 17 Łączyn od wyspy kanalizującej do wyjazdu ze Stacji Orlen - w datach szczegółowo wymienionych we wniosku. Pismem z 30 kwietnia 2024 r. organ udzielił skarżącej odpowiedzi na powyższy wniosek. Poinformował, jaką miały kategorię i klasę przebudowane odcinki dróg oraz że z chwilą oddania ich do użytkowania – co nastąpiło mocą decyzji z 21 września 2017 r. - zostały zaliczone do dróg gminnych. Organ wyjaśnił, że pytania dotyczące kategorii i klasy tych odcinków dróg po 23 września 2017 r. należy kierować do ich właściwego zarządcy, tj. Burmistrza M. J.. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Lektura akt niniejszej sprawy wskazuje, że Dyrektor w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. tj. 30 kwietnia 2024 r. udzielił skarżącej odpowiedzi na wniosek doręczony mu 17 kwietnia 2024 r. Treść skargi potwierdza, że odpowiedź organu dotarła do skarżącej. Zdaniem Sądu, udzielona przez organ odpowiedź w odniesieniu do kategorii oraz klasy dróg (w tym ronda), o które pytała skarżąca, dowodzi, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został załatwiony prawidłowo. Udostępnione informacje, jak wynika z treści pisma z 30 kwietnia 2024 r. oraz z treści odpowiedzi na skargę, są zgodne ze stanem wiedzy organu. Dyrektor wyjaśnił, że od 23 września 2017 r. nie jest zarządcą ww. dróg, a zatem nie jest właściwy do udzielenia skarżącej informacji dotyczących dróg i ronda na działkach ewid. 473, [...], [...] po tej dacie. Nie budzi wątpliwości, że wniosek o udzielenie informacji publicznej rodzi po stronie dysponenta tej informacji obowiązek jej udostępnienia w sytuacji, gdy informacja publiczna znajduje się w jego posiadaniu. W sytuacji zatem, gdy organ nie posiada żądanej informacji, nie można zobowiązać go do jej udzielenia. Jeśli podmiot nie jest w posiadaniu informacji publicznej wskazanej we wniosku o udzielenie informacji publicznej, to w ocenie Sądu zasadne jest przyjęcie, że odpowiedź udzielona pismem (czynność materialno-techniczna) z podaniem wyjaśnienia, że nie jest w posiadaniu informacji, wyłącza możliwość postawienia skutecznego zarzutu bezczynności. Nie można zobowiązać organu do udzielenia informacji, której nie posiada, ponieważ zobowiązanie takie byłoby niewykonalne. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych w którym podkreśla się, że w przypadku gdy informacja, o jaką ubiega się wnioskodawca nie ma charakteru informacji publicznej bądź organ nie posiada żądanej informacji publicznej, organ ten nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz powinien pisemnie, w terminie określonym w art. 13 u.d.i.p., powiadomić o tym wnioskodawcę, co stanowi warunek skutecznego uchylenia się od zarzutu bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej (por. m.in. wyroki NSA: z 5 lutego 2008 r. sygn. akt I OSK 807/07 i 23 czerwca 2022 r. sygn. akt III OSK 4955/21; wyrok WSA w Warszawie z 11 grudnia 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 355/17; publ. CBOSA). Odnosząc się do zawartego w piśmie z 28 czerwca 2024 r. wniosku skarżącej, wskazać trzeba, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do ustalania kategorii oraz klasy dróg. Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o drogach publicznych, organ administracji rządowej lub jednostki samorządu terytorialnego, do którego właściwości należą sprawy z zakresu planowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg, jest zarządcą drogi. Stosownie do art. 19 ust. 2 pkt 4 tej ustawy, zarządcą dróg gminnych jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Trudno zarzucić zatem Dyrektorowi, że co do części informacji wnioskowanych przez M. K. zalecił kierować pytania do właściwego zarządcy ww. dróg - w tym przypadku Burmistrza M. J.. Należy podkreślić, że stanowisko strony co do nieprawidłowości udzielonej odpowiedzi przez organ nie dowodzi, że organ pozostaje w bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej. Odpowiedź na wniosek skarżącej została udzielona w trybie i terminie zgodnym z wymogami ustawy, według stanu wiedzy, jaki posiadał organ. Argumentacja skargi stanowi w istocie polemikę z treścią udzielonych przez Dyrektora informacji. Sąd administracyjny w niniejszym postępowaniu nie ma kompetencji do rozstrzygania tego sporu. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.