II SAB/Ke 75/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.),, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Starszy inspektor sądowy Urszula Opara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2017 r. sprawy ze skargi D. G. na bezczynność Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie zobowiązania Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej do rozpoznania wniosku skarżącego D. G. z dnia 22 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej; II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku, o którym mowa w punkcie I wyroku; III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej na rzecz D. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W skardze datowanej na dzień 9 listopada 2016 r. D.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...] (dalej Kolegium RIO w [...]) polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia 22 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zażądał zobowiązania Kolegium RIO w [...] do rozpoznania jego wniosku i zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu stwierdził, że zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 561), dalej ustawa o rio, organem izby jest kolegium izby i do tego organu zgodnie z § 14 ust. 3 i 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 19 stycznia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków przeprowadzania konkursu na prezesa regionalnej izby obrachunkowej (Dz. U. Nr 10, poz. 93) przewodniczący komisji konkursowej przekazuje dokumentację przebiegu postępowania konkursowego, o udostępnienie której wnosi. Pomimo upływu terminu określonego w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1764), dalej u.d.i.p., skarżący nie otrzymał ani wnioskowanej informacji, ani pisma lub decyzji w przedmiocie rozpatrzenie jego wniosku. W odpowiedzi na skargę podpisanej przez członka Kolegium RIO w [...] wniesiono o odrzucenie skargi, a w przypadku nieuwzględnienia takiego żądania, o jej oddalenie. Do odpowiedzi na skargę dołączono uchwałę Kolegium RIO w [...] z dnia 2 grudnia 2016 r. w sprawie udzielenia odpowiedzi na skargę D.G. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z uzasadnienia tej uchwały wynika, że dnia 24 października 2016 r. D.G. wniósł o udostępnieniu mu informacji publicznej w zakresie: 1. udostępnienia kserokopii lub skanu testu kwalifikacyjnego w konkursie na prezesa RIO w [...] wraz kluczem odpowiedzi przygotowanego przez komisję konkursową powołaną do wyłonienia kandydatów na prezesa RIO w [...] na II etap konkursu, który odbył się w dniu 13 października 2016 r., 2. udostępnienia kserokopii lub skanów dokumentów (uchwał, protokołów) sporządzonych w okresie od rozpoczęcia prac do dnia 20 października 2016 r. przez komisję konkursową powołaną do wyłonienia kandydatów na prezesa RIO w [...]. Dalej wyjaśniono, że skarżący, będąc uczestnikiem konkursu, mimo zgodnego z przepisami zawiadomienia o terminie i miejscu postępowania konkursowego, nie stawił się na część ustną i pisemną konkursu w dniu [...]. Gdyby się stawił, to uczestniczyłby w ogłoszeniu uchwał Komisji i znane byłyby mu przyczyny i treść przedstawionych przez Komisję uchwał, które zostały ogłoszone przez odczytanie obecnym uczestnikom konkursu. D.G. nie stawił się również w dniu 12 października 2016 r. na rozmowę kwalifikacyjną, ani też w dniu następnym na część pisemną konkursu, gdzie mógł zapoznać się i przystąpić do rozwiązywania pisemnego testu kwalifikacyjnego. Ponieważ skarżący jest pracownikiem RIO w [...] i aktualnie pełni funkcję [...], może uzyskiwać informacje dotyczące bieżącej działalności Izby. W celu rozpatrzenia wniosku D.G., w dniu 4 listopada 2016 r. odbyło się posiedzenie Kolegium RIO w [...]. Powstały wówczas wątpliwości, czy na etapie wyboru i zaopiniowania kandydata na stanowisko prezesa, dokumenty z postępowania konkursowego stanowią informację publiczną, gdyż w ustawie o rio, ani w jakichkolwiek innych, te kwestie nie zostały uregulowane, a nadto postępowanie konkursowe nie było wówczas zakończone. Następnie w odpowiedzi na skargę powołano się na treść art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g ustawy o dostępie do informacji publicznej, z którego wynika, że udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych. Przepisy ustawy o rio nie zawierają jednak żadnych regulacji dotyczących informacji publicznych. W łonie Kolegium RIO w [...] powstały również wątpliwości, czy dokumenty, o udostępnienie których zwrócił się skarżący, stanowią informację publiczną oraz czy Kolegium RIO jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, wymienionym w art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W wyniku przedstawionych wątpliwości na posiedzeniu Kolegium RIO w [...] zostały zgłoszone dwa wnioski: "1. Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy udostępnić Zastępcy Prezesa RIO w [...] w celu udostępnienia D.G. pytania, czy test konkursowy wraz z arkuszem odpowiedzi i udostępnić uchwały i protokoły z przebiegu postępowania konkursowego z zastrzeżeniem nie udostępniania danych w nich zawartych wymienionych w przepisach szczególnych, w tym w szczególności ustawy o ochronie danych osobowych. 2. "Na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji – opóźnić udostępnienie tych informacji, o które wnosi D.G. w związku z tym, że aktualnie toczy się postępowanie konkursowe i faktyczne władztwo nad dokumentacją konkursową posiada Kolegium, ale prawne władztwo sprawuje Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nad tą dokumentacją". W głosowaniu nad tymi wnioskami żaden z nich nie uzyskał bezwzględnej większości głosów, w związku z czym Kolegium nie rozstrzygnęło sprawy udostępnienia dokumentów, o które wnioskuje D.G. W obecnym stanie prawnym nie ma możliwości powtórnego głosowania nad w/w wnioskami. Z uwagi na to, nie może być, zdaniem Kolegium RIO w [...], mowy o bezczynności w przedmiocie rozpatrzenia wniosku. Kolegium bowiem z uwagą zajmowało się tą sprawą, jednakże z powodu braku uregulowań w ustawie o rio nie podjęto rozstrzygnięcia w formie uchwały, w jakiej to jedynie formie Kolegium może podjąć decyzję. W związku z wyjaśnieniem na kolejnym posiedzeniu Kolegium RIO w [...], że D.G. nie został powiadomiony o nierozstrzygnięciu jego wniosku przez Kolegium, informacja taka została przekazana mu pismem Zastępcy Prezesa RIO w [...] z dnia 29 listopada 2016 r. Jednocześnie jednak, w związku z wpłynięciem odwołania od uchwały Kolegium RIO w [...] w sprawie wyboru i zaopiniowania kandydata na Prezesa RIO w [...] oraz żądaniem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji niezwłocznego przekazania dokumentów postępowania konkursowego, dokumenty te zostały w dniu 14 listopada 2016 r. wysłane do MSWiA wraz z dołączonym wnioskiem D.G. o udzielenie informacji publicznej z tego postępowania. W związku z tym od dnia 14 listopada 2016 r. Kolegium RIO w [...] nie jest już w posiadaniu dokumentacji konkursowej. Na rozprawie w dniu 1 marca 2017 r. skarżący D.G. ograniczył żądanie skargi do stwierdzenia zaistnienia bezczynności organu. W uzasadnieniu podał, że dostęp do dokumentacji objętej wnioskiem uzyskał w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie w styczniu 2017 r. Podniósł też, że żądanych informacji organ mógł udzielić przed dniem 14 listopada 2016 r., gdy jeszcze dysponował dokumentacją konkursową. Okoliczność, że był kandydatem w konkursie oraz to, że jest pracownikiem RIO w [...] nie ma znaczenia w sprawie, gdyż jako pracownik nie miał dostępu do dokumentacji konkursowej, w tym do uchwał i protokołów, które były zdeponowane w szafie pancernej. W piśmie z 3 marca 2017 r. D.G. podtrzymał wyrażone na rozprawie w dniu 1 marca 2017 r. żądanie stwierdzenia bezczynności organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że przed wniesieniem skargi na bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, nie jest wymagane wyczerpanie środków zaskarżenia, o czym stanowi art. 52 § 1 p.p.s.a. Wykładnia językowa art. 52 § 3 p.p.s.a. upoważnia do stwierdzenia, że przepis ten odnosi się do skarg na akty i czynności, a nie bezczynność w zakresie wydawania aktów lub podejmowania czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. W przypadku, gdy ustawodawca uzależnia zaskarżenie bezczynności od wniesienia środka zaskarżenia, czyni to w sposób wyraźny, np. w art. 37 k.p.a., w art. 101a ust. 1 w związku z art. 101 ust. 3 ustawy z dnia 8 czerwca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) - por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 marca 2006 r., sygn. akt II SAB/Wa 1/06. Odnośnie bezczynności dotyczącej wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przepisu takiego brak. Dlatego należy stwierdzić, że skarga w niniejszej sprawie jest dopuszczalna co pozwala na jej merytoryczne rozpoznanie. W dalszym ciągu należy zauważyć, że złożone na rozprawie w dniu 1 marca 2017 r. i potwierdzone w piśmie z dnia 3 marca 2017 r. oświadczenie skarżącego, że w związku z uzyskaniem w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie, w styczniu 2017 r. (a więc już po wniesieniu skargi), dostępu do dokumentacji objętej jego wnioskiem z dnia 22 października 2016 r., nie domaga się już udostępnienia tej informacji, oznacza, że skarga w tej części została wycofana. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ponieważ wskazane w przytoczonym przepisie przesłanki dopuszczalności cofnięcia skargi nie zachodzą w niniejszej sprawie (w części dotyczącej obawy utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności z powodu specyfiki skargi na bezczynność dotyczącej sytuacji, gdy akt, ani czynność nie zostały wydane, ani podjęte, a w części dotyczącej obawy przed obejściem prawa z przyczyn, o których będzie niżej mowa), postępowanie sądowoadministracyjne w części dotyczącej żądania zobowiązania Kolegium RIO w [...] do rozpoznania wniosku skarżącego D.G. z dnia 22 października 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej, podlegało umorzeniu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art.60 p.p.s.a. Odnosząc się do pozostałej części żądania skargi należy wyjaśnić co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Zgodnie z treścią art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy prowadził postępowanie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak - Molczyk i M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86; por. także: wyrok WSA we Wrocławiu z 14 stycznia 2010 r. sygn. akt IV SAB/Wr 66/09; wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., sygn. akt I SAB 60/99 – wszystkie przywoływane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl.). Wyjaśnić również należy, że celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia, z jakich powodów określony akt czy czynność nie zostały dokonane przez organ. Sąd przy tym bierze pod uwagę stan sprawy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Skarga na bezczynność organu ma bowiem na celu przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienie sprawy. W świetle powyższego dla uznania bezczynności organu konieczne jest ustalenie, że organ był zobowiązany, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, do wydania decyzji, aktu lub podjęcia określonych czynności i mimo to, mimo upływu wynikającego z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. 14-dniowego terminu, nie podjął działań mających na celu uczynienie zadość temu obowiązkowi. Dla rozstrzygnięcia sprawy konieczne było udzielenie odpowiedzi na pytania, czy objęte wnioskiem informacje miały charakter informacji publicznej, czy Kolegium RIO w [...] było podmiotem zobowiązanym do udzielenia żądanej przez skarżącego informacji, a jeśli tak to czy z tego obowiązku się wywiązało rozpatrując wniosek strony w przewidzianej prawem formie, oraz ewentualnie, czy zrobiło to w ustawowym terminie. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 u.d.i.p., który stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. W art. 6 ust. 1 cyt. ustawy, ustawodawca wymienia przykładowo te sfery działalności, w których informacja podlega udostępnieniu jako informacja publiczna. W okolicznościach sprawy szczególne znaczenie ma treść art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. g) u.d.i.p. Zgodnie z nim udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych. O tym, że do podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., to jest do podmiotów wykonujących zadania publiczne zalicza się również organy regionalnych izb obrachunkowych przekonuje treść art. 1 ust. 1 ustawy o rio. Zgodnie z nim bowiem, regionalne izby obrachunkowe są państwowymi organami nadzoru i kontroli gospodarki finansowej podmiotów, o których mowa w ust. 2, tj. 1) jednostek samorządu terytorialnego; 1a) związków metropolitalnych; 2) związków międzygminnych; 3) stowarzyszeń gmin oraz stowarzyszeń gmin i powiatów; 4) związków powiatów; 4a) związków powiatowo-gminnych; 5) stowarzyszeń powiatów; 6) samorządowych jednostek organizacyjnych, w tym samorządowych osób prawnych; 7) innych podmiotów, w zakresie wykorzystywania przez nie dotacji przyznawanych z budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Jak wynika z treści ustawy o rio, ustawa ta nie zawiera przepisów odrębnych, o jakich mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3) lit. g) u.d.i.p., tj. przepisów określających zakres informacji na temat naboru kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, które podlegają udostępnieniu jako informacje publiczne. Nie oznacza to jednak, jak to sugeruje organ w odpowiedzi na skargę, że zwalnia to od obowiązku udostępnienia informacji publicznej pod pozorem braku regulacji określającej szczegółowo, jakie konkretnie informacje dotyczące naboru kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska w regionalnych izbach obrachunkowych, mają charakter informacji publicznych podlegających upublicznieniu. Należy zgodzić się z wyrażonymi w piśmiennictwie poglądami, że jeżeli przepis szczególny nie reguluje w żaden sposób naboru do instytucji publicznych (ściślej: zakresu informacji na temat tego naboru podlegających udostępnieniu jako informacje publiczne), to zastosowanie ma ogólna zasada dostępności do informacji publicznych, wynikająca z u.d.i.p. W tej sytuacji informację publiczną stanowić będą zasady naboru, wykaz osób kandydujących na wolne stanowiska oraz wykaz osób, które zostały zatrudnione (P. Sitniewski, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wrocław 2011, s. 121, Kamińska Irena, Rozbicka-Ostrowska Mirosława, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, wyd. III. Opublikowano: WK 2016. Teza 15 do art. 6). Nie można, zdaniem Sądu mieć wątpliwości, że w pojęciu wspomnianych wyżej "zasad naboru", stanowiących w myśl przedstawionego poglądu informację publiczną, o jakiej mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3) lit. g) u.d.i.p., mieści się co najmniej część informacji, o jakich udzielenie zwrócił się skarżący we wniosku z dnia 22 października 2016 r. (np. uchwały, protokoły sporządzane przez komisję konkursową powołaną w celu wyłonienia kandydatów na Prezesa RIO w [...]). Dlatego ta przesłanka warunkująca zasadność wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a w konsekwencji i skargi na bezczynność organu polegającą na jej nieudostępnieniu, musi być uznana za spełnioną. Kolejna wątpliwość wyrażona w sprawie dotyczyła tego, kto jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania przedmiotowej informacji publicznej, a w szczególności czy jest nim Kolegium RIO w [...], skoro do wyłącznej właściwości tego organu należą określone w art. 18 ust. 1 ustawy o rio kompetencje, wśród których nie ma udostępniania informacji publicznych. W tym zakresie należy zauważyć, że jeżeli podmiot, do którego zwrócono się o udostępnienie informacji publicznej nie jest zobowiązany do udostępnienia żądanych danych, gdyż nie jest podmiotem, od którego można takich danych żądać, ma obowiązek załatwić sprawę dostępu do informacji publicznej w formie pisma skierowanego do wnioskodawcy, w którym zawiadomi go o przeszkodach w realizacji wniosku. Brak jakiejkolwiek reakcji na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie do jej udostępnienia oznacza, że taki podmiot pozostaje w bezczynności. Ponieważ Kolegium RIO w [...] będące w myśl art. 14 ustawy o rio organem Regionalnej Izby Obrachunkowej w [...], mimo upływu w dniu 7 listopada 2016 r. ustawowego, 14-dniowego terminu do udostępnienia informacji publicznej żądanej przez D. G., nie odpowiedziało na jego wniosek w jakikolwiek sposób, organ ten niewątpliwie pozostawał w bezczynności, nawet jeżeli by przyjąć, że nie był uprawniony do udostępnienia żądanej informacji publicznej. Nie można podzielić zarzutów i wątpliwości wyrażonych w odpowiedzi na skargę odnośnie tego, czy wnioskowana do udostępnienia informacja publiczna mogła być udostępniona skarżącemu z uwagi na niepodjęcie w tym zakresie uchwały przez Kolegium RIO w [...], czy też ze względu na niedysponowanie przez nie żądaną informacją w okresie po 14 listopada 2016 r. na skutek przesłania dokumentacji konkursowej do MSWIA w Warszawie. W powyższej kwestii należy zauważyć, że przedmiotem skargi po ograniczeniu jej zakresu na rozprawie w dniu 1 marca 2017 r., było żądanie stwierdzenia bezczynności organu w załatwieniu wniosku. W sytuacji, gdy wniosek ten dotyczył udostępnienia informacji publicznej i skierowany został do podmiotu, który tą informacją dysponował, obowiązkiem organu wynikającym z treści ustawy o dostępie do informacji publicznej, a w szczególności z jej art. 13 ust. 1, art. 14, było rozpatrzenie takiego wniosku w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, co polegać mogło na: udostępnieniu wnioskowanej informacji w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, wydaniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji lub decyzji o umorzeniu postępowania, jeżeli zaistniały przesłanki do wydania takich rozstrzygnięć. Również w sytuacji, gdy zdaniem organu nie był on zobowiązany do udostępnienia żądanych danych, gdyż nie są one informacją publiczną lub nie dysponował on przedmiotową informacją, albo nie jest podmiotem, od którego można takich danych żądać, względnie w zakresie żądanej informacji publicznej przepisy prawa (ustawy szczególne), wprowadzają odrębny tryb dostępu, załatwienie sprawy dostępu do informacji publicznej ma formę pisma skierowanego do wnioskodawcy zawiadamiającego o którejś ze wskazanych okoliczności (por. wyrok NSA z 28 kwietnia 2015 r., I OSK 3058/14). Również takie pismo powinno zostać przesłane w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku. Ponieważ w okolicznościach rozpatrywanej sprawy niesporne było, że mimo upływu w dniu 7 listopada 2016 r. wskazanego, ustawowego terminu, wniosek D.G. nie został załatwiony w żaden ze wskazanych wyżej sposobów, nie mogło być wątpliwości co do tego, że organ, tj. Kolegium RIO w [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z 22 października 2016 r. Należy dodać, że powoływane w odpowiedzi na skargę pismo z dnia 29 listopada 2016 r. podpisane przez Zastępcę Prezesa RIO w [...] nie mogło świadczyć o braku bezczynności organu. Pismo to zostało bowiem wysłane do skarżącego dopiero w dniu 30 listopada 2016 r., a więc 23 dni po upływie ustawowego terminu do udostępnienia informacji publicznej. Wskazane powyżej okoliczności przesądzały o uwzględnieniu żądania skargi dotyczącego stwierdzenia bezczynności organu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1 pkt 3) p.p.s.a. Na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd orzekł również w przedmiocie charakteru stwierdzonej bezczynności. Uznając, że nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa Sąd wziął pod uwagę, że brak reakcji organu na wniosek skarżącego nie był wynikiem zaniedbania, czy też złej woli, ale następstwem istotnie złożonej regulacji dotyczącej dostępu do informacji publicznej w powiązaniu z przepisami regulującymi ustrój, sposób funkcjonowania i kompetencje kolegium regionalnych izb obrachunkowych oraz prezesa i zastępcy prezesa tych izb oraz wynikłej stąd błędnej wykładni tych przepisów dokonanej przez organ. O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt IV wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzone koszty złożył się wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł, uiszczony przez skarżącego.