II SO/Ke 1/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.H. o wymierzenie Radzie Miasta S. grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia wymierzyć Radzie Miasta S. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych. Pismem z dnia 8 lipca 2010r. M.H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o ukaranie Rady Miasta S. grzywną za nieprzekazanie temu Sądowi skargi na bezczynność wraz z załącznikami. Uzasadniając wniosek wskazał, że przedmiotem ww. skargi była bezczynność Rady Miasta S. w sprawie jego wniosku o wydanie decyzji w przedmiocie umorzenia wierzytelności. Autor wniosku podkreślił, że Rada wniosku nie załatwiła mimo upływu kolejnych terminów oraz pomimo wystosowanego przez niego wezwania i złożenia skargi na bezczynność. W odpowiedzi Rada Miasta S. stwierdziła, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i wskazała, że M.H. domaga się wydania decyzji w sprawie umorzenia zaległości czynszowych, a Rada nie jest właściwa do orzekania w takiej sprawie. Organ dodał, że zaległości czynszowe będą ponownie dochodzone po uzyskaniu informacji o poprawie sytuacji finansowej wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2). Stosownie natomiast do treści art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny . Z przytoczonego art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, iż wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednak, wydając takie orzeczenie, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W niniejszej sprawie Rada Miasta S. do dnia wydania niniejszego postanowienia nie wypełniła wskazanych obowiązków, gdyż wciąż nie przekazał oryginału skargi na bezczynność z dnia 4 czerwca 2010r. Z prezentaty Urzędu Miasta w S. znajdującej się na odpisie tej skargi wynika, że do organu wpłynęła ona w dniu 4 czerwca 2010r., zatem Rada winna przekazać ją wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi najpóźniej do dnia 5 lipca 2010r. Tymczasem jak wyżej wskazano organ do dziś swojego obowiązku nie wykonał. Podkreślić należy, że z przyjętego przez ustawodawcę pośredniego trybu, tj. za pośrednictwem organu, składania skarg do sądu administracyjnego, wynika, że organ ma obowiązek przekazania każdego pisma strony, którego adresatem jest sąd administracyjny. Natomiast w kompetencji organu nie leży rozpoznanie takiego pisma i samodzielne decydowanie o nadaniu lub odmowie nadania mu dalszego biegu. Dlatego też jeśli, tak jak w niniejszej sprawie, organ uznał, że nie jest on właściwy do wydania żądanej przez M.H. decyzji, to wraz z przekazaniem skargi do sądu, powinien w odpowiedzi na skargę przedstawić swoje stanowisko w tej kwestii, zaś ostateczną ocenę zarówno treści wniosku, jak i swojego stanowiska pozostawić Sądowi. Stosownie do postanowień art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2010r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2009r. (Dz. U. z 2009 r. Nr 153, poz. 1227) wynagrodzenie to wynosiło 3102,96 zł. Wymierzając dość niską grzywnę, w stosunku do jej maksymalnej możliwej wysokości, Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że nieprzekazanie skargi nie było wynikiem złej woli organu, bądź chęci uchylenia się od kontroli sądu administracyjnego. Należy jednak podkreślić, że art. 55 § 1 i § 2 p.p.s.a. nie wyłącza możliwości wielokrotnego wymierzania grzywny, a więc jeżeli skarga na bezczynność nadal nie zostanie przekazana, to wnioskodawca będzie miał możliwość ponownego żądania wymierzenia grzywny. Wówczas zaś nie będzie można już przyjąć, że nieprzekazanie skargi nie jest wynikiem złej woli. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.