II SO/Ke 13/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. N. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 21 marca 2024 r. znak: SKO.PS-80/1464/518/2024 w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi. W dniu 30 kwietnia 2024 r. (data nadania przesyłki na poczcie) E. N. wystąpiła do tut. Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z 21 marca 2024 r., znak: SKO.PS-80/1464/518/2024, w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W uzasadnieniu wskazała, że decyzję Kolegium otrzymała 27 marca 2024 r. i błędnie obliczyła termin 30 dni do wniesienia skargi. Dopiero pracownik punktu pomocy prawnej uświadomił jej, że dni wolne od pracy również należy wliczyć. W odpowiedzi na wniosek Kolegium uznało, że brak jest okoliczności, które mogłyby przemawiać za przywróceniem terminu do wniesienia skargi. W piśmie z 27 sierpnia 2024 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik wnioskodawczyni podtrzymał wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wskazując w uzupełnieniu wniosku, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu sprawowania przez wnioskodawczynię opieki na chorą córką. W uzasadnieniu podał, że od lutego 2024 r. wnioskodawczyni zamieszkuje sama z dwójką małoletnich dzieci, mąż pracuje zagranicą. Około 15 kwietnia 2024 r. córka wnioskodawczyni N. zachorowała na rumień zakaźny, wnioskodawczyni była z nią u lekarza, 26 kwietnia 2024 r. lekarz stwierdził wysypkę na ciele dziecka i zalecił pozostanie w domu. Wnioskodawczyni nie posiada samochodu, nie ma tez nikogo, kto mógłby zostać z chorym dzieckiem. Dopiero 29 kwietnia 2024 r. z chorą mogła zostać siostra męża E. J. W tym dniu wnioskodawczyni udała się do punktu pomocy prawnej celem uzyskania pomocy w przygotowaniu skargi na decyzję Kolegium. Wtedy dowiedziała się, że termin do wniesienia skargi upłynął 26 kwietnia 2024 r. Z uwagi na urlop lekarza dopiero 27 sierpnia 2024 r. uzyskała historię wizyt lekarskich córki, które zostały dołączone do niniejszego pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej "Ppsa", uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, a we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy strony w uchybieniu terminu. Wnioskodawczyni zachowała w niniejszej sprawie 7-dniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu, ponieważ nie upłynęło jeszcze w ogóle 7 dni od daty uchybienia terminu. Termin do wniesienia skargi upływał 26 kwietnia 2024 r. a wniosek został złożony 30 kwietnia 2024 r. Niewątpliwie przesłanką do przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest choroba nagła, powodująca niespodziewane pogorszenie się stanu zdrowia strony, uniemożliwiająca dokonanie jej konkretnej czynności osobiście lub za pośrednictwem innych osób. Przywrócenie terminu będzie również usprawiedliwiała choroba domownika (dziecka) i konieczność opieki nad nim, przy czym również musi to być choroba nagła, rodząca konieczność zapewnienia nieustannej opieki, a brak jest osób, którymi osoba ta mogłaby się wyręczyć czy to w sprawowaniu tej opieki czy dokonaniu czynności (por. postanowienie NSA z 23 lutego 2021 r., sygn. I FZ 296/20). Z przedłożonej przy piśmie pełnomocnika wnioskodawczyni dokumentacji lekarskiej wynika, że córka wnioskodawczyni zachorowała w połowie kwietnia 2024 r., a więc w terminie otwartym do wniesienia skargi. Podczas wizyty lekarskiej 15 kwietnia 2024 r. rozpoznano u niej ostre zakażenie górnych dróg oddechowych o umiejscowieniu mnogim nieokreślonym. Przepisano leki. Natomiast podczas wizyty lekarskiej 26 kwietnia 2024 r. rozpoznano u dziecka inne zakażenie wirusowe charakteryzujące się uszkodzeniem skóry i błon śluzowych niesklasyfikowane gdzie indziej. W ten sposób wnioskodawczyni wykazała, że jej dwuletnie dziecko było chore aż po dzień, w którym upływał termin do wniesienia skargi. W tej sytuacji konieczność zapewnienia dziecku nieustannej opieki nie budzi wątpliwości. Wnioskodawczyni mieszka sama, jej mąż pracuje zagranicą, a zatem wiarygodnie brzmią jej wyjaśnienia, że nie miała nikogo, z kim mogłaby zostawić dzieci lub kogo mogłaby poprosić o nadanie skargi na poczcie. Ponadto, z treści wniosku o przywrócenie terminu wynika, że pierwszego dnia kiedy uzyskała pomoc w opiece nad dziećmi udała się do punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, co oznacza, że potrzebowała stosownej pomocy w sformułowaniu treści skargi. W świetle powyższego, w ocenie Sądu należy przyjąć, że wnioskodawczyni uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jej winy, co uzasadnia przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 Ppsa.