II SO/Ke 4/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2019 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia wymierzyć Przedsiębiorstwu Gospodarki Komunalnej w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych. Pismem z 5 kwietnia 2019 r. Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. z siedzibą w [...], wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach wniosek o ukaranie Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] grzywną za nieprzekazanie temu Sądowi skargi na bezczynność w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej wraz z odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu wskazano, że powyższa skarga na bezczynność została doręczona organowi 14 stycznia 2019 r. i pomimo upływu ustawowego terminu organ nie przekazał skargi do sądu. W odpowiedzi na wniosek Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. w [...] z siedzibą w [...] wniosło o jego oddalenie. Wskazało, że w stosunku do wniosku skarżącej Spółki o udzielenie informacji publicznej zajęte zostało stanowisko zawarte w pismach informacyjnych z 7, 16 i 17 stycznia 2019 r. Z kolei skarga na bezczynność została przesłana do organu 14 stycznia 2019 r. Organ podkreślił, że ponieważ powyższe pisma informacyjne zostały doręczone skarżącemu już po przesłaniu skargi (rozminięcie się korespondencji w ruchu pocztowym), to uznał, że skarga stała się bezprzedmiotowa i jej dalsze procedowanie poprzez przekazanie do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego stało się nieaktualne. Okoliczność ta, a także brak dalszej korespondencji ze strony wnioskodawcy po uzyskaniu pism informacyjnych leżał u podstaw zaniechania czynności przekazania skargi oraz uznania, że sprawa została załatwiona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zmianami), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (§ 2), przy czym, w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin ten, stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1330), wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi. W myśl natomiast art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny, Z przytoczonego art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednak, wydając takie orzeczenie, Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi oraz, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W niniejszej sprawie do dnia wydania niniejszego postanowienia Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej w [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie wypełniło wskazanych obowiązków, gdyż wciąż nie przekazało oryginału skargi na bezczynność z 8 stycznia 2019 r. Ponieważ skarga ta wpłynęła do organu 14 stycznia 2019 r., to termin do przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi upłynął 29 stycznia 2019 r. Tymczasem jak wyżej zwrócono uwagę organ do dziś swojego obowiązku nie wykonał. Podkreślić należy, że z przyjętego przez ustawodawcę pośredniego trybu, tj. za pośrednictwem organu, składania skarg do sądu administracyjnego, wynika, że organ ma obowiązek przekazania każdego pisma strony, którego adresatem jest sąd administracyjny. Ponadto w kompetencji organu nie leży rozpoznanie takiego pisma i samodzielne decydowanie o nadaniu lub odmowie nadania mu dalszego biegu. Dlatego też jeśli, tak jak w niniejszej sprawie, organ uznał, że wniesiona skarga na bezczynność jest bezprzedmiotowa, to wraz z przekazaniem tej skargi do sądu, powinien w odpowiedzi na skargę przedstawić swoje stanowisko w tej kwestii, zaś ostateczną ocenę zarówno treści wniosku, jak i swojego stanowiska pozostawić Sądowi. Stosownie do postanowień art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2019 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2018 r. wynagrodzenie to wynosiło 4585,03 zł. Wymierzając dość niską grzywnę, w stosunku do jej maksymalnej możliwej wysokości, Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że nieprzekazanie skargi nie było wynikiem złej woli organu, bądź chęci uchylenia się od kontroli sądu administracyjnego, a jedynie uznaniem, że żądana informacja publiczna została już udzielona. Należy jednak podkreślić, że art. 55 § 1 i § 2 p.p.s.a. nie wyłącza możliwości wielokrotnego wymierzania grzywny, a więc jeżeli skarga na bezczynność nadal nie zostanie przekazana, to wnioskodawca będzie miał możliwość ponownego żądania wymierzenia grzywny. Wówczas zaś nie będzie można już przyjąć, że nieprzekazanie skargi nie jest wynikiem złej woli. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.