II SO/Ke 5/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia R. o wymierzenie Staroście Kieleckiemu grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić wniosek. W dniu 23 lutego 2024 r. Stowarzyszenie R. wniosło do tut. Sądu, na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ("Ppsa"), wniosek o wymierzenie Staroście Kieleckiemu grzywny w wysokości 1000 zł za nieprzekazanie jego skargi na bezczynność z 6 lutego 2024 r. W uzasadnieniu Stowarzyszenie podało, że 6 lutego 2024 r. złożyło do ww. organu skargę na jego bezczynność w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 9 stycznia 2024 r. Wskazano, że zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej organ, do którego złożono skargę ma 15 dni na przekazanie akt do sądu administracyjnego. Termin do przekazania skargi do sądu bezsprzecznie minął, a skarga nie została przekazana. Tym samym organ nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 Ppsa. Zarządzeniem z 23 lutego 2024 r. Przewodniczący Wydziału II zarządził doręczyć organowi odpis wniosku i wezwać organ do złożenia odpowiedzi na wniosek w terminie 7 dni. Wezwanie zostało doręczone organowi 29 lutego 2024 r. W dniu 7 marca 2024 r. organ złożył odpowiedź na wniosek. Wyjaśnił w niej, że przedmiotową skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dwóch egzemplarzach złożył w tut. Sądzie 28 lutego 2024 r. Sprawa została zarejestrowana w Sądzie pod sygn. II SAB/Ke 43/24. Organ podniósł, że przekazał skargę do Sądu zanim wpłynął do organu wniosek o wymierzenie grzywny. Przekroczenie terminu nie utrudniło realizacji przysługującego skarżącemu prawa do ochrony sądowej. Przepis art. 55 § 1 Ppsa dopuszcza odstąpienie od wymierzenia organowi grzywny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej "Ppsa", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (§ 2 zd. pierwsze), przy czym, w przypadku skarg dotyczących udostępnienia informacji publicznej termin ten, stosownie do art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902), wynosi 15 dni od dnia otrzymania skargi. Zgodnie zaś z art. 55 § 1 zd. pierwsze Ppsa, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3). Powołane przepisy przewidują zatem dwie przesłanki, których spełnienie warunkuje wymierzenie przez sąd przedmiotowej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ 15-dniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Nie budzi wątpliwości, że art. 55 § 1 Ppsa zawiera normę zmierzającą do dyscyplinowania organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy. Celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 Ppsa jest zatem pełnienie funkcji dyscyplinującej, ale także funkcji represyjnej, służącej ochronie konstytucyjnego prawa do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto, grzywna z art. 55 § 1 pełni funkcję prewencyjną, ponieważ ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszeniom prawa polegającym na przewlekaniu postępowania sądowoadministracyjnego. Podkreślić przy tym należy, że stwierdzenie zaistnienia przesłanek określonych w art. 54 § 2 Ppsa nie nakłada na sąd obowiązku wymierzenia grzywny, lecz wyposaża sąd w uprawnienie do wymierzenia grzywny. Ustawodawca przewidział bowiem, że sąd "może orzec o wymierzeniu organowi grzywny". Orzeczenie sądu ma więc charakter uznaniowy, a sąd podejmując rozstrzygnięcie w tym przedmiocie powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc charakter sprawy, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 Ppsa, czas jaki upłynął od wniesienia skargi, okoliczność czy organ przed rozpatrzeniem wniosku wypełnił obowiązek przekazania skargi wraz z aktami, czy przekazanie kompletnych akt administracyjnych opóźniło rozpoznanie sprawy. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Istotnie, organ przekroczył termin do przekazania skargi do tut. Sądu o 7 dni: skarga wpłynęła do organu 6 lutego 2024 r., termin jej przekazania upływał 21 lutego 2024 r., a została przekazana 28 lutego 2024 r. Przekroczenie wyniosło więc 7 dni. Sąd oddalając wniosek wziął pod uwagę, że przekroczenie było nieznaczne, przekazanie skargi nastąpiło jeszcze zanim organ dowiedział się o wniosku o wymierzenie grzywny, a zatem nie można uznać, że dopiero obawa przed wymierzeniem grzywny skłoniła go do działania. Przekroczenie terminu przekazania skargi w żaden sposób nie opóźniło rozpoznania skargi. Sądowi z urzędu wiadomo, że skarżące Stowarzyszenie, mimo wezwania, nie uiściło wpisu od skargi na bezczynność Starosty Kieleckiego w sprawie II SAB/Ke 43/24. Z powodu nieuiszczenia ww. opłaty tut. Sąd postanowieniem z 11 kwietnia 2024 r. odrzucił skargę na bezczynność. Mając na uwadze powołane okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, działając na podstawie art. 55 § 1 Ppsa.