II SO/Ke 9/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Ziomek po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku P.B. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie z wniosku P.B. sygn. akt II SO/Rz 17/10 o wymierzenie Dyrektorowi Aresztu Śledczego w S. grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: odrzucić zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Kielcach z dnia 13 października 2011r. o odrzuceniu zażalenia na postanowienie z dnia 31 sierpnia 2011r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Postanowieniem z dnia 13 października 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił zażalenie P.B. na postanowienie z dnia 31 sierpnia 2011r. oddalające jego wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt II SO/Rz 17/10 z wniosku P.B. o wymierzenie Dyrektorowi Aresztu Śledczego w S. grzywny w związku z nieprzekazaniem skargi na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, z uwagi na niepodpisanie zażalenia. W ustawowym terminie P.B. wniósł pocztą elektroniczną zażalenie na postanowienie z dnia 13 października 2011r., opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym i odtworzonym mechanicznie wzorem podpisu. W uzasadnieniu zakwestionował stanowisko Sądu, iż jedynie własnoręczny podpis spełnia wymóg podpisania skargi w rozumieniu ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zarządzeniem z dnia 28 października 2011r., doręczonym skarżącemu przy piśmie z dnia 31 października 2011r., Przewodniczący Wydziału II wezwał P.B. do uzupełnienia braku formalnego złożonego zażalenia poprzez jego własnoręczne podpisanie, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 listopada 2011r. W wyznaczonym przez Sąd terminie P.B. nie podpisał zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z kolei w myśl art. 178 ustawy p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wśród wymogów formalnych, jakie dla pism stron, a zatem również dla zażalenia na postanowienie sądu o oddaleniu wniosku o wyłączenie sędziów, ustanawia ustawa p.p.s.a., znajduje się m. in. umieszczenie podpisu osoby, która to pismo wnosi (art. 194 § 3 w zw. art. 46 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a.). Z żadnego przepisu dotyczącego postępowania przed sądami administracyjnymi nie wynika obowiązek realizacji przez sądy administracyjne zadań publicznych związanych z prowadzeniem tych postępowań przy wykorzystaniu systemu teleinformatycznego i przekazywania w tej formie informacji do i od stron prowadzonych postępowań. Obowiązku takiego nie sposób także wywieść z art. 65 § 3 ustawy p.p.s.a. Przepis ten nie nakłada bowiem obowiązku doręczania pism za pośrednictwem poczty elektronicznej, a jedynie daje taką możliwość, a ponadto dotyczy doręczania pism przez sąd, a nie sądowi, co jednoznacznie wynika z treści § 1 tego artykułu, a także z treści całego rozdziału 4, dział III ustawy p.p.s.a. W sprawie dotyczącej zażalenia odrzuconego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na brak własnoręcznego podpisu, w której strona był również P.B., Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 listopada 2011r. (sygn. I OZ 831/11) odrzucając zażalenie wyraźnie stwierdził, że aby można było posługiwać się w postępowaniu sądowoadministracyjnym podpisem elektronicznym, musi istnieć stosowny ku temu przepis w ustawie p.p.s.a. W myśl bowiem do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. Nr 130, poz. 1450 ze zm.) bezpieczny podpis elektroniczny weryfikowany przy pomocy kwalifikowanego certyfikatu wywołuje skutki prawne określone ustawą, jeżeli został złożony w okresie ważności tego certyfikatu. W rozdziale IX cytowanej ustawy znajdują się przepisy zmieniające między innymi przepisy Kodeksu cywilnego (art. 60, art. 78 § 1 i § 2) dopuszczające możliwość wyrażenia woli osoby w stosunkach cywilnoprawnych przez ujawnienie jej w postaci elektronicznej. Ponadto ustawą z dnia 17 lutego 2005r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm.) w art. 36 pkt 3 i pkt 5 dokonano zmiany przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 57 § 5 pkt 1 i art. 63 § 3a) dopuszczając możliwość wniesienia podania w formie dokumentu elektronicznego. Wskazane wyżej przepisy dotyczą wyłącznie zakresu jaki reguluje dana ustawa. W przepisach p.p.s.a. nie ma odpowiednika wyżej wskazanych przepisów k.c. i k.p.a., a pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje. Jednocześnie w art. 2 ust. 3 ustawy o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne przewidziano, że przepisów tej ustawy nie stosuje się do sądów administracyjnych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Oznacza to, że w tym postępowaniu wojewódzki sąd administracyjny nie jest obowiązany do posługiwania się w korespondencji elektronicznej certyfikatami, o których mowa w powołanej ustawie o podpisie elektronicznym. W postanowieniu z dnia 24 lipca 2007r. (sygn. I OPP 25/08) Naczelny Sąd Administracyjny wywiódł natomiast z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 57 § 1 p.p.s.a., że skargę (zażalenie) do Sądu należy podpisać, i że powinien być to podpis własnoręczny, a nie inny podpis np. mechanicznie odtworzony. Mając zatem na uwadze, że P.B., pomimo skierowanego przez Sąd stosownego wezwania, nie podpisał własnoręcznie zażalenia, stwierdzić należy, iż uniemożliwia to nadanie biegu wniesionemu przezeń zażaleniu. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.