I SA/Kr 101/06

Sygn. akt I SA/Kr 101/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 czerwca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka (spr), Sędziowie: WSA Urszula Zięba, WSA Stanisław Grzeszek, Protokolant: Bożena Wąsik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2007r., sprawy ze skargi R.S., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2001r., - skargę oddala- W dniu [...] sierpnia 2005 roku skarżący R. S. złożył korektę zeznania podatkowego PIT-28 za 2001 rok wraz z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego za ten rok. Zdaniem skarżącego zastosowano wobec niego nieprawidłową stawkę podatku w wysokości 8,5%, właściwą dla działalności usługowej, zamiast stawki 5,5%, która powinna być zastosowane, z uwagi na fakt, iż prowadzi on działalność wytwórczą, polegającą na nakładaniu powłok na metale. Decyzją z dnia [...] września 2005 roku Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 72 § 1 pkt 1, art. 73 § 2 pkt 1, art. 75 § 2 i § 4 oraz art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa /tekst jednolity z 2005 roku Dz. U. Nr 8 póz. 60 ze zm./, w związku z art. 4 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne /Dz. U. z 2000 roku Nr 144 póz. 930 z pózn. zm./, odmówił R. S. stwierdzenia nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2001 rok, stwierdzając w uzasadnieniu, że działalność prowadzona przez skarżącego, została prawidłowo pierwotnie zakwalifikowana do działalności usługowej, opodatkowanej stawką 8,5% i brak jest podstaw do zmiany tej kwalifikacji. W odwołaniu R. S. domagał się uchylania zaskarżonej decyzji , zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Decyzją z dnia 5 grudnia 2005 roku Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż w trakcie prowadzonego postępowania ustalono, iż wykonywana przez skarżącego działalność polega na nakładaniu powłok i cynku na metal metoda galwaniczną. Pracę tą wykonuje dla zlecających w ilościach określonych przez zlecającego. Skarżący nie dokonuje zakupu elementów do ocynkowania, ani ich nie wytwarza, lecz nakłada powłoki na elementy powierzone mu przez zlecającego. Zlecenia skarżący otrzymuje telefonicznie, a następnie sam odbiera od zlecających elementy do ocynkowania. Zdaniem organów podatkowych skarżący wykonuje usługi, polegające na nakładaniu powłok na powierzone elementy, a nie prowadzi działalności wytwórczej, zatem zastosowana wobec skarżącego stawka podatku w wysokości 8,5% jest prawidłowa. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pełnomocnik R. S., domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zarzucając im naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 4 i art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zdaniem skarżącego sporną sprawą jest to, czy zgodnie z powołana ustawą, nakładanie powłok na metale jest działalnością wytwórczą. Przepisy ustawy nie wyłączają z działalności wytwórczej, działalności zakwalifikowanej przez PKWiU jako usług, a takim "przypadkiem" jest nakładanie powłok na metale. Nadto skarżący podkreśla, iż ustawodawca definiując działalność wytwórczą, stwierdza, iż jest to działalność, w której powstają nowe wyroby. Ponieważ do działalności skarżącego konieczna jest linia galwanizerska oraz specjalistyczne surowce, po nałożeniu powłoki powstaje nowy wyrób uszlachetniony powłoką. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w całości podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm./, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej m.in. poprzez badanie legalności, czyli zgodności z prawem wydawanych aktów w tym decyzji administracyjnych. Z treści art. 145 § 1 ww. ustawy wynika, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne stanowi, że ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej oraz 5,5% przychodów z działalności wytwórczej. Jednocześnie powołane ustawa określa, że działalność usługowa jest to pozarolniczą działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), a działalność wytwórcza to działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzonej przez podatnika. Działalność skarżącego polega, według jego oświadczenia oraz wpisu do działalności gospodarczej, polega na nakładaniu powłok i cynku metodą galwaniczna na elementy metalowe, dostarczone przez zlecających. Zdaniem Sądu organy podatkowe słusznie uznały, że skarżący nie dokonuje wytworzenia nowego wyrobu, a jednie świadczy usługi polegające na nakładaniu powłok na elementy wcześnie wytworzone przez inny podmiot. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w przepisach PKWiU, co organy podatkowe prawidłowo i bardzo obszernie uzasadniły w swoich decyzjach. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego oraz procesowego, gdyż organy podatkowe w rozpoznawanej sprawie podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego, a także dokonały prawidłowej wykładni przepisów prawa podatkowego, a w toku postępowania w sposób prawidłowy zebrały w sprawie materiał dowodowy (art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej) oraz zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej) dokonały jego analizy, a także wyczerpująco uzasadniły swoje rozstrzygnięcie. Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.