I SA/Kr 1014/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 22 kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach za 2003 r. postanawia : - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 22 kwietnia 2010 r., J. R. (reprezentowana przez pełnomocnika) zawarła wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając wniosek podała, że działalność gospodarcza prowadzona jest tylko przez męża, ona natomiast nie pracuje. Mają na utrzymaniu dzieci w wieku szkolnym. Dochody z działalności gospodarczej w ostatnim czasie zmniejszyły się, gdyż niektórzy kontrahenci, producenci mebli, zniechęcili się do współpracy z tego powodu, że byli wzywani w charakterze świadków do prowadzonego wobec J. R. postępowania kontrolnego. Wskazano także, że z uwagi na toczące się liczne postępowania, podatnicy J. i J. R. są "pod pręgierzem ewentualnych zobowiązań podatkowych, w kwotach przekraczających obecne zasoby finansowe". Podatnicy wyrazili obawę, że tak "zmasowane działania" Urzędu Kontroli Skarbowej spowodują likwidację tartaku i utratę środków do życia dla siebie i rodziny. W razie ewentualnego korzystnego rozstrzygnięcia sprawy podatnik pozbawiony będzie możliwości odtworzenia firmy, w szczególności jej majątku i renomy. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu (...), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61§5 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady wykonalności ostatecznych rozstrzygnięć, a przesłanką uzasadniającą wstrzymanie jej wykonania jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki określone w art. 61§3 p.p.s.a. spoczywa na wnioskodawcy. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, że zostały spełnione powyższe przesłanki, mimo że przedstawiła szereg okoliczności, które jej zdaniem uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdza jednak, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Wnioskodawca powinien bowiem poprzeć swoje twierdzenia stosownymi materiałami, dokumentami źródłowymi, dotyczącymi w szczególności sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.), a tego skarżąca w rozpatrywanej sprawie nie uczyniła. Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. To strona powinna dowieść wystąpienia przesłanek uzasadniających zgłoszone żądanie. W sytuacji natomiast, gdy skarżąca powołuje się na fakt pogorszenia sytuacji materialnej rodziny, obniżenie dochodów z prowadzonej przez męża działalności gospodarczej min. na skutek odchodzenia kontrahentów z powodu toczącego się postępowania kontrolnego, czy fakt posiadania na utrzymaniu dzieci w wieku szkolnym, w kontekście przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to nie można uznać, iż wskazano okoliczności, które pozwalałby Sądowi na dokonanie oceny spełnienia w/w przesłanek. Również akta sprawy, dotyczącej roku 2003, nie pozwalały Sądowi na taką weryfikację. Mając powyższe na uwadze, ze względu na fakt, że skarżąca nie wykazała istnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.