I SA/Kr 1018/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu S. M. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 marca 2012 r. oddalającego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2006 r. postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych. W dniu 7 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego S. M. o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu zainicjowanym skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 18 kwietnia 2011 r. nr [...]w przedmiocie podatku akcyzowego za listopad 2006 r. Z uzasadnienia wniosku oraz przedłożonych w toku postępowania na żądanie referendarza sądowego oraz tut. Sądu dokumentów i pism wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami – matka Z.M., która osiąga miesięczny dochód w postaci świadczenia emerytalnego w kwocie 1.437,27 zł netto oraz ojcem S. M., który zawiesił prowadzenie firmy transportowej z uwagi na brak jakichkolwiek zamówień, a w związku z tym nie osiąga żadnych dochodów. Sam wnioskodawca do końca 2011 r. pozostawał w zatrudnieniu w firmie ojca, ale z uwagi na kryzys i trudności w pozyskaniu zleceń stosunek zatrudnienia został rozwiązany i obecnie nigdzie nie pracuje. W związku z tym pozostaje w całości na utrzymaniu rodziców, którzy są osobami starszymi i schorowanymi. Z. M. choruje na cukrzycę, nadciśnienie i reumatyzm. Natomiast S. M. leczy się na schorzenia kardiologiczne. Łącznie miesięcznie wydaja na leki oraz wizyty lekarskie i badania kwotę ok. 800 – 850 zł. Do tego dochodzą obowiązkowe opłaty za gaz – ok. 89 zł, za prąd – ok. 267 zł, woda – 65 – 70 zł płatne co drugi miesiąc, telefony – ok. 120 zł, opłata za telewizor – 26 zł oraz raty kredytów bankowych w łącznej kwocie 600 zł. Skarżący także jest obciążony kredytem, którego jednak nie spłaca z uwagi na brak środków. Podobnie jak zaprzestał pokrywania zobowiązania z tytułu zakupu materiałów budowlanych wobec firmy B. Rodzina zamieszkuje w domu o pow. 120 m kw., nie posiada żadnych oszczędności, a z cennych ruchomości jedynie samochód osobowy marki KIA Sedona, rok prod. 2006. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści art. 246 § 1 cytowanej ustawy wynika zatem, że to na podmiocie ubiegającym się o przyznanie prawa pomocy ciąży obowiązek wykazania, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżącego w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych uznał, iż istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Strona w sposób wyczerpujący i dokładny wykazała, że jej sytuacja majątkowa jest na tyle trudna, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przedstawione przez skarżącego okoliczności, a zwłaszcza fakt, że obecnie pozostaje bez pracy, na wyłącznym utrzymaniu rodziców, z których tylko matka uzyskuje stały dochód z tytułu emerytury w całości wydatkowany na niezbędne opłaty oraz koszty leczenia, zdaniem Sądu jednoznacznie wskazują, że poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów niniejszego postępowania byłoby niemożliwe. W tym stanie rzeczy odmówienie wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w sposób nieuprawniony zablokowałoby jego prawo do sądowej kontroli zaskarżonej decyzji. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak na wstępie.