I SA/Kr 1019/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 3 sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. postanawia skargę odrzucić. Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. decyzją z dnia 3 sierpnia 2017 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 28 kwietnia 2017 r. nr [...] odmawiającą B. Ł. – dalej skarżącemu, stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2016 r. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2017 r. i zawierała pouczenie o sposobie zaskarżenia, w tym o terminie i sposobie wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. W dniu 11 września 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Skarżący, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W myśl art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 3 sierpnia 2017 r. r. została doręczona skarżącemu w dniu 7 sierpnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przy decyzji). Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał dnia 6 września 2017 r. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 11 września 2017 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu ustawowego i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając to na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., należało orzec, jak w pkt I sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.