I SA/Kr 1050/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2016r. sygn. akt I SA/Kr 1826/15 w przedmiocie odrzucenia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu na prowadzenie egzekucji administracyjnej postanawia: odrzucić skargę J. G. o wznowienie postępowania sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 1826/15 odrzucił skargę J. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonego zarzutu na prowadzenie egzekucji administracyjnej. Postanowienie uprawomocniło się z dniem 10 marca 2016 r. W dniu 25 kwietnia 2016 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo J.G. zatatuowane "Sprzeciw". Zarządzeniem Sędziego z dnia 29 kwietnia 2016 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego wskazania w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, czy pismo zatytułowane "sprzeciw" z dnia 17 kwietnia 2016 r. jest: sprzeciwem złożonym w trybie art. 259 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi od postanowienia Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 11 marca 2016 r., sygn. akt l SA/Kr 1826/15 w sprawie oddalenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, czy też złożoną w trybie art. 270-285 w/w ustawy skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 stycznia 2016 r. sygn. akt l SA/Kr 1826/15 o odrzuceniu skargi. Jednocześnie poinformowano o treści art. 279 w/w ustawy. W odpowiedzi na powyższe J. G. w piśmie z dnia 15 maja 2016 r. poinformował, że pismo z 17 kwietnia 2016 r. jest skargą o wznowienie postępowania ww. sprawie, wskazując, że podstawą wznowienia powinien być sam fakt, iż Sąd obradując w składzie jednoosobowym na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę. Ponadto skarżący podkreślił, że nie zgadza się z argumentacją uzasadnienia w/w postanowienia z dnia 28 stycznia 2016 r. i wniósł o uchylenie wszystkich dotychczasowych postanowień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718) dalej jako "P.p.s.a.", w przypadkach przewidzianych w dziale VII można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem, powołując się na przesłanki określone w art. 271 - 273 P.p.s.a., przy czym podstawę wznowienia mogą stanowić tylko zdarzenia wymienione we wskazanych przepisach. Do skargi o wznowienie postępowania stosuje się, na mocy art. 276 P.p.s.a., odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli inaczej nie stanowią przepisy o wznowieniu. Od strony formalnej, skarga o wznowienie postępowania powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 46 w zw. z art. 276 P.p.s.a.), a ponadto zawierać stosownie do art. 279 P.p.s.a. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Podanie podstawy wznowienia następuje przez powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271 - 273 P.p.s.a. uzasadniają wznowienie postępowania w danej sprawie. Natomiast, uzasadnienie podstawy wznowienia winno polegać na dokładnym określeniu zarówno okoliczności wskazujących na istnienie powołanej podstawy wznowienia, jak i wpływu tychże okoliczności na rozstrzygnięcie. Zgodnie z art. 277 P.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania należy wnieść w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Natomiast, w sytuacjach określonych w art. 272 § 1 i § 3 P.p.s.a., skargę winno się wnieść w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego lub doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego. Dopiero skarga wniesiona w terminie i oparta na ustawowej przesłance wznowienia zobowiązuje sąd do skierowania sprawy na rozprawę, celem jej merytorycznego rozpatrzenia. W razie stwierdzenia braku jednego z wymogów, o których mowa wyżej, sąd skargę o wznowienie odrzuci, stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wskazana przez skarżącego podstawa wznowienia jaką jest sam fakt, iż Sąd obradując w składzie jednoosobowym na posiedzeniu niejawnym odrzucił skargę oraz błędna, w jego ocenie, argumentacja uzasadnienia nie może stanowić przesłanki wznowieniowej, gdyż jak wskazano wyżej wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego następuje tylko w przypadkach wymienionych w art. 271, art. 272 § 1, § 3 oraz art. 273 § 1, § 2 i § 3 P.p.s.a. Żadna z podnoszonych przez skarżącego przesłanek wznowieniowych nie mieści się w ramach ustawowych podstaw wznowienia, o których mowa w/w przepisach. Skoro więc skarżący nie wskazał żadnych ustawowych podstaw do wznowienia postępowania, to skargę o wznowienie postępowania sądowego należało stosownie do dyspozycji art. 280 §1 P.p.s.a. odrzucić. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.