I SA/Kr 1060/07
PostanowienieWSA w Krakowie2008-04-21
Skład orzekający: Asesor WSA Agnieszka Jakimowicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżący, przebywający w areszcie śledczym, nieposiadający dochodów z działalności gospodarczej przynoszącej straty, z licznymi długami i postępowaniami egzekucyjnymi, spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnosądowym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż jego trudna sytuacja majątkowa i rodzinna uniemożliwia mu ponoszenie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wobec tego, na podstawie przepisów PPSA, uwzględnił sprzeciw od postanowienia referendarza i zwolnił skarżącego od kosztów sądowych.Stan faktyczny
Skarżący J. C. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Skarżący przebywa w areszcie, jego działalność gospodarcza przynosi straty, posiada znaczne zadłużenia i postępowania egzekucyjne. Referendarz WSA oddalił wniosek, jednak skarżący wniósł sprzeciw, który został rozpoznany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.Rozstrzygnięcie
Sąd uwzględnił sprzeciw skarżącego od postanowienia referendarza i zwolnił skarżącego od kosztów sądowych.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu J. C. reprezentowanego przez radcę prawnego E. G. od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] lutego 2008 r. o oddaleniu wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie przedłużenia zabezpieczenia postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych.
Wnioskiem z dnia [...] września 2007 r. skarżący J. C. zwrócił się o zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przedłużenia zabezpieczenia.
We wniosku skarżący oświadczył, że przebywa w areszcie śledczym w K., jego jedynym źródłem dochodu jest działalność gospodarcza, która nie przynosi żadnych profitów, gdyż rok podatkowy został zamknięty stratą. Skarżący oświadczył nadto, że nie posiada żadnych oszczędności, akcji, obligacji, ani cennych ruchomości, które mógłby spieniężyć, natomiast posiadane nieruchomości zostały zabezpieczone przez banki, w których skarżący ma pokaźne długi oraz przez urząd skarbowy. Posiadane pojazdy zaś zostały przewłaszczone na zabezpieczenie. Skarżący wskazał również we wniosku, że oprócz zadłużenia w bankach i u podmiotów prywatnych, posiada zaległości wobec ZUS, Urzędu Skarbowego i Urzędu Celnego. W dodatkowym oświadczeniu skarżący podał, że obecnie otrzymuje na utrzymanie od swego syna kwotę 250 zł miesięcznie, zaś córka z konieczności pozostaje na utrzymaniu żony, a w stosunku do niego samego prowadzonych jest szereg postępowań egzekucyjnych, w związku z czym zajęto ruchomości, zablokowano i zamknięto konta bankowe, wypowiedziano umowy kredytowe, zaś nieruchomości obciążono hipotekami, co znacznie zmniejsza ich wartość rynkową. Na dowód powyższych twierdzeń skarżący J. C. przedłożył szereg dokumentów obrazujących jego aktualną sytuację majątkową.
W dniu [...] lutego 2007 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydał postanowienie, na mocy którego oddalił wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.
Od przedmiotowego postanowienia referendarza skarżący J. C. reprezentowany przez radcę prawnego E. G. wniósł w ustawowym terminie sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W uzasadnieniu sprzeciwu pełnomocnik skarżącego podnosi, że orzekający w sprawie referendarz sądowy niezasadnie oparł się na wyciągach bankowych, gdyż te wprawdzie wykazują pewne zasoby, jednakże są one na bieżąco przeznaczane na wynagrodzenia dla pracowników, zobowiązania podatkowe i "zusowskie", a także na wszelkiego rodzaju konieczne opłaty związane z funkcjonowaniem firmy skarżącego.
Zgodnie z przepisem art. 246 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku skarżącego w przedmiocie zwolnienia z kosztów sądowych uznał, iż istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Skarżący w sposób wyczerpujący i dokładny wykazał, że jego sytuacja majątkowa i rodzinna jest na tyle trudna, że nie jest w stanie bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny ponieść pełnych kosztów postępowania. Przedstawione przez skarżącego okoliczności, a zwłaszcza fakt, że przebywa obecnie w areszcie śledczym, nie ma praktycznie żadnych źródeł utrzymania, gdyż działalność gospodarcza przyniosła skarżącemu w 2007 stratę w wysokości 279.000 zł, nie ma możliwości spieniężenia składników swojego majątku, toczą się wobec niego postępowania egzekucyjne, w wyniku których doszło do zabezpieczenia na kontach bankowych, ruchomościach i nieruchomościach, nie posiada żadnych oszczędności, akcji, czy obligacji, ani innego wartościowego majątku nadającego się do spieniężenia, a dodatkowo obciążony jest kredytami w bankach i względem podmiotów prywatnych na kwotę ok. 2.000.000 zł oraz zadłużeniem wobec ZUS na kwotę ok. 450.000 zł i wobec Skarbu Państwa na kwotę ok. 700.000 zł wskazują, zdaniem Sądu jednoznacznie, że obowiązek poniesienia przez skarżącego kosztów postępowania w niniejszej sprawie stanowiłoby dla niego zbyt wielkie obciążenie.
Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art. 245 § 1 i 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak na wstępie.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło