I SA/Kr 1066/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek Sędzia: WSA Piotr Głowacki Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski (spr.) Protokolant: sekr. sąd. Aleksandra Osipowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2019 r. sprawy ze skargi J. S. "[...]" Sp. z o.o. w M. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 11 grudnia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu skargę oddala. J. S. "L. " Sp. z o. o. w M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na rozstrzygnięcie Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa M. na lata 2014-2020, a zarazem Instytucji Rozpatrującej Protest (dalej: IRP) z dnia 11 grudnia 2017r., nr [...] w sprawie nieuwzględnienia protestu złożonego przez J. S. "L. " Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Skarżąca, Strona skarżąca), od negatywnego wyniku oceny formalnej projektu nr [...] pn. [...]" (dalej: projekt) złożonego w ramach konkursu nr [...], (dalej: konkurs), ze względu na niespełnienie obligatoryjnego kryterium "Kwalifikowalność projektu" , określonego w załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu nr [...], 11 Oś Priorytetowa - Rewitalizacja przestrzeni regionalnej, Działanie 11.2 Odnowa obszarów wiejskich (dalej: regulamin konkursu). Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym. W informacji z dnia 29 września 2017r. (znak: [...]) - uzasadniającej negatywną ocenę przedmiotowego projektu, Zarząd Województwa Instytucja Organizująca Konkurs (dalej: IOK) wskazała, że projekt został oceniony negatywnie na etapie oceny formalnej, gdyż nie spełnia kryterium wyboru "Kwalifikowalność projektu". Instytucja Organizująca Konkurs (dalej: IOK) - uzasadniając negatywną ocenę -stwierdziła, iż zamierzenie inwestycyjne przewidziane w ramach projektu, nie wpisuje się w przedmiot konkursu określony w regulaminie konkursu. Wniosek o dofinansowanie jest inwestycją polegającą na przebudowie istniejącego budynku salonu samochodowego w zakresie lokalizacji wspólnej części recepcyjnej, serwisu, diagnostyki i myjni dla samochodów; rozbudowie, przebudowie i nadbudowie istniejącego budynku salonu samochodowego wraz z dobudową pomieszczeń zaplecza technicznego / część usługowa, blacharnia, lakiernia; budowie nowego budynku wielofunkcyjnego wspomagania rozwoju motoryzacji; modernizacji powierzchni utwardzonej; korekcie układu zieleni i małej architektury / powierzchnia zielona, trawniki, zieleń niska ozdobna, co jest niezgodne z wymogami kryterium "Kwalifikowalność projektu", z zapisami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WM na lata 2014-2020 (dalej: SOOP lub SzOOP). Oceniający uznał, iż przedstawione we wniosku informacje (analiza) wskazują, że celem projektu nie jest rozwiązanie zdiagnozowanych problemów społecznych (problemy takie nie zostały we wniosku zdiagnozowane), ale rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstwa, co nie jest celem działania 11.2 Odnowa obszarów wiejskich. Spółka w złożonym proteście z dnia 26 października 2017 r. zakwestionowała powyższą ocenę odnośnie kryterium "Kwalifikowalność projektu", wskazując, że projekt jest zgodny z typem projektu C: "Działania prowadzące do ożywienia gospodarczego rewitalizowanych obszarów". Zdaniem Spółki projekt odpowiada na zdefiniowany w Programie Rewitalizacji Gminy W. 2016-2022 problem społeczny, związany z potrzebą zaangażowania wiodącej firmy w gminie. Spółka poprzez zwiększenie swojego oddziaływania społecznego na coraz większą ilość osób oraz poprzez utrzymanie dotychczasowego zatrudnienia, wynoszącego 70 osób, a także utworzenie 4 nowych etatów wpływa w sposób zdecydowany na poprawę bezpieczeństwa ekonomicznego, jakości i poziomu życia dużej grupy mieszkańców Gminy W., a w szerszej perspektywie również gmin sąsiedzkich. Zdaniem Spółki negatywna ocena kryterium kwalifikowalności projektu jest bezzasadna i nie ma żadnego uzasadnienia w celach społecznych i gospodarczych, jakie projekt zakłada, że zostaną osiągnięte w ramach jego realizacji. W końcowej części protestu Spółka stwierdza, że na etapie oceny projektu nie dokonano pogłębionej analizy wniosku, w ramach której, wino być dokonane precyzyjne i jasne rozróżnienie celów o charakterze społecznym i celów o charakterze gospodarczym, jak również ich wpływu (poprzez realizację projektu) na obszar rewitalizacji wyznaczony w Gminnym Programie Rewitalizacji (dalej: GPR) Gminy W. na lata 2016-2022. Podkreśla m.in., że projekt w pełni spełnia wymogi typu projektu C. IRP w uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia 11 grudnia 2017 r. wskazała, że ocena dokonana przez IOK jest przeprowadzona prawidłowo. Dalej podniosła, że zgodnie z załącznikiem nr 1 do regulaminu konkursu, w ramach kryterium "Kwalifikowalność projektu" ocenie podlega m.in. czy projekt jest zgodny z celami danego działania/poddziałania, czy projekt wpisuje się w typy projektów wskazane dla danego działania/poddziałania oraz czy zgodny jest z warunkami specyficznymi dla danego działania/poddziałania, zgodnie ze SOOP i regulaminem konkursu. W opinii IRP, kluczowe - dla stwierdzenia czy przedmiotowy wniosek wpisuje się w typy projektów określone dla poddziałania 11.2 - jest ustalenie czy celem projektu jest faktyczne rozwiązanie zdiagnozowanych problemów społecznych, a nie rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstwa, co nie jest celem przedmiotowego działania 11.2. Następnie IRP wskazała, że dokonaną ocenę przez IOK przyjmuje za własną, gdyż ocena w zakresie kryterium "Kwalifikowalność projektu" jest prawidłowa. Dalej IRP podniosła, że w związku z faktem, że analiza wniosku wskazuje, że celem projektu jest rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstwa (co nie jest celem działania 11.2) i nie jest jego celem rozwiązanie zdiagnozowanych problemów społecznych, zaistniała przesłanka stwierdzająca niezgodność projektu z zapisami regulaminu konkursu oraz SOOP. Wobec powyższego projekt nie spełnia przedmiotowego kryterium. IRP wyjaśniła główne cele 11 osi priorytetowej, odnosząc się do zapisów SOOP, str. 272, 279. Dalej IRP stwierdziła, że projekt nie odpowiada na zdefiniowany w GPR problem społeczny, związany z potrzebą zaangażowania firmy w gminie W., mającego prowadzić do ożywienia społecznego i gospodarczego obszaru rewitalizacji. Utworzenie czterech nowych etatów w stosunku do 70 obecnie zatrudnionych pracowników (obecnie utrzymywany stan zatrudnienia), nie wpłynie w zdecydowany sposób na poprawę bezpieczeństwa ekonomicznego, jakości i poziomu życia grupy mieszkańców Gminy W., a w szerszej perspektywie również i gmin sąsiednich. Według IRP podejście takie jest mocno przesadzone i niepoparte jakimkolwiek uzasadnieniem, które potwierdzałyby ten stan rzeczy. Ponadto samo zaplanowanie nowych etatów nie oznacza jeszcze faktycznego zatrudnienia na stałe tylu osób - zwłaszcza w kontekście aktualnego stanu bezrobocia w [...] i M. , jak i braku fachowców na rynku pracy. Także stwierdzenie o przyczynianiu się ekonomicznie/społecznie (przez funkcjonowanie firmy) w znaczący sposób do zmniejszenia bezrobocia, ubóstwa oraz mniejszej liczby osób korzystających z pomocy społecznej w gminie nie zostało uzasadnione przez Spółkę we wniosku. Również powoływanie się przez Spółkę na kilkudziesięciotysięczną liczbę stałych klientów firmy, dokonywanie zwiększonych wpływów podatkowych do budżetu Gminy W., czy prowadzenie działalności w zakresie doskonalenia zawodowego dla młodych mieszkańców Gminy W., pragnących zdobyć zawód mechanika samochodowego, nie obejmuje analizy tego, co dzięki projektowi szczególnie osiągnie rewitalizowany obszar. Spółka przedstawia ogólne informacje dotyczące funkcjonowania samej firmy aktualnie, jednak nie podaje skonkretyzowanych danych na przyszłość, które zaistniałyby, lub mogły zaistnieć już po zrealizowaniu projektu. Następnie IRP wymieniła zaprezentowane przez Spółkę we wniosku (w części C) informacje. IRP oceniła, że przedstawione informacje w żaden sposób nie odnoszą się do mieszkańców rewitalizowanego obszaru Gminy W., nie stanowią rozwiązania problemów społecznych na terenie Gminy (które to problemy zresztą nie zostały należycie we wniosku zdiagnozowane). Zdaniem IRP wniosek opisuje w swej istocie inwestycję w istniejące przedsiębiorstwo. Według IRP Spółka nie wykazała, aby realizacja projektu przyczyniła się do takiego zagospodarowania przestrzeni publicznej, by miała służyć rozwiązywaniu zdiagnozowanych problemów społecznych. Mimo wyboru typu C projektu, działania prowadzące do ożywienia gospodarczego rewitalizowanych obszarów oraz zadeklarowanie utworzenie 4 etatów (a w perspektywie czasowej może zatrudnienie na te stanowiska pracowników) wcale nie przesądza o rewitalizowanym charakterze projektu. Z treści wniosku nie wynika wszakże, że projekt będzie mieć bezpośredni wpływ na rozwój gospodarczy obszaru rewitalizacji z uwzględnieniem aspektów społecznych w tym kryterium wymaganym. Podsumowując powyższe, IRP wskazała, że analizując ocenę przedmiotowego projektu prawidłowo ustalono, iż nie spełnia on kryterium "Kwalifikowalność projektu" i jako taki nie może uzyskać dofinansowania w ramach Działania 11.2 RPO WM 2014-2020, gdyż z informacji zawartych we wniosku nie wynika, że projekt służy rozwiązaniu zdiagnozowanych problemów społecznych, a tym samym nie jest on zgodny z celami niniejszego działania. Końcowo IRP odniosła się do zarzutów proceduralnych wskazując, że zarzut o braku dokonania dogłębnej analizy i rozróżnienia celów o charakterze społecznym i celów o charakterze gospodarczym, a także ich wpływu poprzez realizację projektu na obszar rewitalizacji (wyznaczony w GPR) jest bezpodstawny, gdyż zadaniem IOK nie jest dokonywanie w trakcie oceny rozróżniania celów, które zakłada w projekcie sama Spółka. Do Wnioskodawcy należy takie sformułowanie treści wniosku aplikacyjnego, aby był jednoznaczny, jasny, precyzyjny, oraz szczegółowo opisywał i odpowiadał kryteriom konkursu, w ramach którego, aplikuje o środki publiczne. Fakt pozytywnej oceny przez Urząd Marszałkowski GPR i wpisanie go w Wykaz Programów Rewitalizacji Gmin Województwa Małopolskiego nie świadczy o pozytywnej ocenie samego wniosku pod kątem celów, jakie się w nim znajdują/spełniają w swej treści kryteria konkursowe, ponieważ to projekt złożony w ramach konkursu podlega ocenie zgodności z kryteriami i tylko ocena projektu przez IOK jest wiążąca w sprawie. Spółka biorąc udział w naborze, powinna sama zadbać, o jakość wniosku i możliwość spełnienia warunków, które są narzucone treścią dokumentacji konkursowej. Składający wniosek powinien zawrzeć w nim wyczerpujące informacje oraz decydując się na udział w konkursie powinien znać cele i charakter kryteriów konkursu. Spółka zwracając jednocześnie uwagę na negatywną ocenę oceniających aspektu społecznego, jakim jest zaplanowanie utworzenia 4 nowych miejsc pracy, a także brak zwrócenia przez IOK uwagi na fakt aktualnego zatrudnienia 70 osób w firmie (co po ewentualnym zatrudnieniu kolejnych 4 osób miało by oddziaływać społecznie i ekonomicznie na co najmniej 296 osób) nie wykazała odpowiednio, że projekt miałby aktywnie wpłynąć społecznie i ożywić gospodarczo obszar rewitalizacji. Zresztą sam "cel społeczny" został we wniosku istotnie pominięty i stanowi jedynie otoczkę do planów biznesowych, rozwoju salonu samochodowego firm zachodnich, czy podniesienia konkurencyjności firmy. Spółka w skardze na rozstrzygnięcie IRP złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie sformułowała zarzutów naruszenia przepisów prawa, a jedynie podniosła, że skargę wnosi ze względu na brak logiki i konsekwencji, zarówno na etapie oceny formalnej, jak i na etapie odrzucenia protestu, który nie został uwzględniony mimo, iż przedmiotowy projekt spełnia w pełni zapisy regulaminu konkursu SOOP, zgodnie z którymi przedmiotem wsparcia będą działania inwestycyjne służące rozwiązywaniu zdiagnozowanych problemów społecznych, tj.: (...) 3) typ projektu C — działania prowadzące do ożywienia gospodarczego rewitalizowanych obszarów (np. zagospodarowanie przestrzeni na cele gospodarcze). Zdaniem Skarżącej projekt odpowiada na zdefiniowany w GPR problem społeczny, związany z potrzebą zaangażowania wiodącej firmy w Gminie, "jaką prowadzi Wnioskodawca w ożywienie społeczne i gospodarcze obszaru rewitalizacji." Dalej Spółka powtórzyła argumentację z protestu dotyczącą zatrudnienia w Spółce i oddziaływania tego faktu na zmniejszenie bezrobocia, by końcowo ponownie wskazać, że utrzymanie 70 miejsc pracy i stworzenie 4 nowych stanowisk wpłynie na poprawę bezpieczeństwa ekonomicznego, jakości i poziomu życia grupy mieszkańców Gminy W., a w szerszej perspektywie również i gmin sąsiednich. Przyjmując według GUS, iż średnia rodzina na terenie Gminy W. liczy 4 osoby, to Spółka oddziaływuje społecznie i ekonomicznie w sposób stały na 296 osób, co znacząco przyczynia się do zmniejszenia bezrobocia, ubóstwa oraz ogranicza ilość osób korzystających z różnych form pomocy społecznej. Jest to zatem wzmocnienie potencjału przedsiębiorstwa, przyczyniające się do ograniczenia problemów społecznych na obszarze rewitalizacji, a co za tym idzie, spełnienie celu głównego 11 Osi Priorytetowej, czyli ograniczenie problemów społecznych na obszarze zdegradowanym, a także poprawę spójności społecznej i terytorialnej. Zdaniem Skarżącej nielogiczne jest także twierdzenie odrzucające wpływ projektu na ożywienie gospodarcze obszaru rewitalizacji Gminy W.. Dalej Skarżąca podniosła, że przedsiębiorcy nie powinno się zmuszać do wymyślania nierealnych i nierzeczywistych działań, tylko zachęcać, aby w sposób odpowiedzialny społecznie oddziaływał na środowisko i wpływał na rozwiązywanie problemów społecznych w jego obrębie w sposób naturalny, odpowiedzialny i oparty o praktykę gospodarczą. Tylko takie działania mogą być przez przedsiębiorców w sposób odpowiedzialny i skuteczny realizowane w procesie rewitalizacji. Skarżąca jest takim przedsiębiorcą i jej projekt obejmujący działania inwestycyjne połączony jest właśnie z rozwiązywaniem zdiagnozowanych problemów społecznych, poprzez istotny i wpływ na ożywienie gospodarcze rewitalizowanego obszaru na terenie Gminy W.. Końcowo Skarżący wniósł "o uwzględnienie protestu złożonego przez firmę J. S. "L. " Sp. z o.o. w dniu 26 października 2017 r. od negatywnego wyniku oceny formalnej projektu (...) i dokonanie ponownej oceny przedmiotowego wniosku na etapie oceny formalnej przez IZ RPO." W wykonaniu zarządzenia z dnia 17 stycznia 2018 r. wezwano Skarżącego do przedłożenia kompletnej dokumentacji zgodnej z art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r., poz. 1460, dalej: u.z.r.p.), w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wymieniono, co obejmuje kompletna dokumentacja i podkreślono, że dokumentacja musi być przedłożona wraz z ewentualnymi załącznikami. Wskazano, że przedłożona dotychczas do Sądu dokumentacja nie spełnia powyższych wymagań, ponieważ nie zawiera załączników. Pouczono również o brzmieniu art. 61 ust. 7 u.z.r.p. W odpowiedzi na wezwanie, w dniu 1 lutego 2018 r. wpłynęło do sądu pismo Skarżącego (data nadania 29 stycznia 2018 r.). W piśmie Skarżąca wskazała, że przesyła kompletną dokumentację, załączając wniosek o dofinansowanie projektu (bez załączników – dopisek Sądu), informację o wynikach oceny projektu, wniesiony protest, upoważnienie do reprezentacji, informację o rozstrzygnięciu protestu i potwierdzenie wniesienia opłaty sądowej. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z dnia 8 lutego 2018 r. Skarżący przedstawił polemikę ze stanowiskiem zawartym w odpowiedzi na skargę. Na rozprawie w dniu 14 lutego 2018 r. pełnomocnik organu potwierdził, że wniosek Skarżącego o dofinansowanie złożony do konkursu zawierał 16 sztuk załączników. Postanowieniem z dnia 14 lutego 2019r., sygn. akt I SA/Kr 1307/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pozostawił skargę J. S. "L. Sp. z o. o. z M. bez rozpatrzenia. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej od ww. postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem o sygn. akt I GSK 2124/18 z dnia 25 maja 2018r. pozostawił skargę kasacyjną bez rozpatrzenia. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2018r., sygn. akt I GSK 2124/18 Naczelny Sąd Administracyjny przywrócił skarżącemu termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2018r., sygn. akt I GSK 2702/18 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 lutego 2019r., sygn. akt I SA/Kr 1307/17. Wyrokiem z dnia 10 lipca 2019r., sygn. akt I SA/Kr 1066/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił przedmiotową skargę J. S. "L. " Sp. z o. o. w M. , o której mowa na wstępie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 ustawy z 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem. Z kolei przepis art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017r., poz. 1460 ze zm., dalej: u.z.r.p.), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi, stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a., z wyłączeniami, o których mowa w art. 64 u.z.r.p. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami, odmiennie od trybu określonego w p.p.s.a. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi znajduje bowiem odpowiednie zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę wdrożeniową, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 64 ustawy wdrożeniowej). Ustawa wdrożeniowa wprowadza także pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a. Z przepisu art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wynika, że wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a., w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w następstwie rozpoznania protestu w trybie: - ogólnym (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej); - negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej); - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia wymogów formalnych określonych w art. 54 ust. 2 pkt 1, 2, 3 lub 6 ustawy wdrożeniowej; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 59 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 ustawy wdrożeniowej; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Wniesienie skargi, o której mowa w ust. 1, warunkowane jest otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o nieuwzględnieniu protestu (art. 58 ust. 1 pkt 2 ustawy wdrożeniowej), ponownej negatywnej ocenie (art. 58 ust. 4 pkt 2 ustawy wdrożeniowej) albo pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia (art. 54 ust. 3 i 4, art. 59 ust. 1, art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej), co oznacza, że wnioskodawcą legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tym przedmiocie jest podmiot, który złożył wniosek o dofinansowanie projektu. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. Z powyższego wynika, że kontroli sądów administracyjnych, poddana jest ocena projektów, zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, dokonywana przez właściwą instytucję zarządzającą programami operacyjnymi w realizacji takich programów, po wyczerpaniu środków odwoławczych. Dodać nadto należy, że postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone w oparciu o pewne uniwersalne zasady i reguły, które wynikają z treści przepisów unijnych i krajowych. Kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez właściwą instytucję oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych, procedur wyłaniania projektów. Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1). W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie, wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy wdrożeniowej, do czasu rozstrzygnięcia konkursu właściwa instytucja nie może zmieniać regulaminu konkursu w sposób skutkujący nierównym traktowaniem wnioskodawców, przy czym, przepisu tego nie stosuje się, jeżeli konieczność dokonania zmiany wynika z odrębnych przepisów. (art. 41 ust. 4 ustawy wdrożeniowej). Właściwa instytucja podaje do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej oraz na portalu, regulamin konkursu oraz jego zmiany, wraz z ich uzasadnieniem, oraz termin, od którego są stosowane (art. 41 ust. 5 ustawy wdrożeniowej). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Sąd wskazuje, że przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie, kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaju sprawach, stanowi wzorzec kontroli sądowej. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi, jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z dnia 9 listopada 2016r., sygn. akt I SA/Sz 1033/16; WSA w Gdańsku z dnia 23 listopada 2016r., sygn. akt I SA/Gd 1094/16; WSA w Rzeszowie z dnia 13 grudnia 2016r., sygn. akt I SA/Rz 823/16). Dodać należy, iż zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której, projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań organu w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona, albowiem sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów ustawy wdrożeniowej, a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2013r., sygn. akt II GSK 2249/13). Ponadto należy zauważyć, że - jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2011r., sygn. akt II GSK 1115/11 - rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie. Przenosząc powyższe rozważania natury ogólnej na grunt przedmiotowej sprawy, w pierwszej kolejności wskazać należy, że procedura odwoławcza została wyczerpana. Strona skarżąca po otrzymaniu informacji o negatywnej ocenie projektu, wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony. W ustawowym terminie 14 dni strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na nieuwzględnienie protestu. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca, wnosząc skargę do Sądu wyczerpała tryb zaskarżenia, określony w ustawie wdrożeniowej, umożliwiając Sądowi dokonanie kontroli zaskarżonego aktu. Przedmiotem kontroli Sądu jest rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 11 grudnia 2017r., nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu złożonego przez J. S. "L. " Sp. z o. o. w M. od negatywnego wyniku oceny formalnej projektu nr [...] pn. [...]", złożonego w ramach konkursu nr [...] ze względu na niespełnienie obligatoryjnego kryterium "Kwalifikowalność projektu", określonego w załączniku nr 1 do Regulaminu konkursu nr [...], 11 Oś Priorytetowa - Rewitalizacja przestrzeni regionalnej, Działanie 11.2 Odnowa obszarów wiejskich. Szczegółowe uzasadnienie negatywnej oceny, organ zawarł w piśmie z dnia 29 września 2017r. (znak: [...]) oraz w karcie oceny formalnej. W przedmiotowej sprawie, wniosek o dofinansowanie strony skarżącej dotyczy inwestycji polegającej na przebudowie istniejącego budynku salonu samochodowego w zakresie lokalizacji wspólnej części recepcyjnej, serwisu, diagnostyki i myjni dla samochodów; rozbudowie, przebudowie i nadbudowie istniejącego budynku salonu samochodowego wraz z dobudową pomieszczeń zaplecza technicznego/część usługowa, blacharnia, lakiernia; budowie nowego budynku wielofunkcyjnego wspomagania rozwoju motoryzacji; modernizacji powierzchni utwardzonej; korekcie układu zieleni i małej architektury/powierzchnia zielona, trawniki, zieleń niska ozdobna. Zarówno Instytucja Organizująca Konkurs (IOK), jak i Instytucja Rozpoznająca Protest (IRP) stanęły na stanowisku, że powyższy wniosek jest niezgodny z wymogami kryterium Kwalifikowalność projektu, z zapisami Szczegółowego Opisu Osi Priorytetowych RPO WM na lata 2014-2020 (SzOOP). Przedstawione we wniosku informacje (analiza) wskazują zdaniem organów, że celem projektu nie jest rozwiązanie zdiagnozowanych problemów społecznych (problemy takie nie zostały we wniosku zdiagnozowane), ale rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstwa, co nie jest celem działania 11.2 Odnowa obszarów wiejskich. Z kolei strona skarżąca wyraża stanowisko przeciwne i uznaje m.in., że projekt jest zgodny z typem projektu C: Działania prowadzące do ożywiena gospodarczego rewitalizowanych obszarów, odpowiada na zdefiniowany w Programie Rewitalizacji Gminy W. [...] problem społeczny, związany z potrzebą zaangażowania wiodącej firmy w gminie, jaką prowadzi strona skarżąca w ożywiene społeczne i gospodarcze obszaru rewitalizacji. Twierdzi, że negatywna ocena kryterium kwalifikowalności projektu jest bezzasadna. Ponadto strona skarżąca uznała, że na etapie oceny projektu nie dokonano pogłębionej analizy wniosku, w ramach której, wino być dokonane precyzyjne i jasne rozróżnienie celów o charakterze społecznym i celów o charakterze gospodarczym, jak również ich wpływu (poprzez realizację projektu) na obszar rewitalizacji wyznaczony w GPR Gminy W. na lata 2016-2022. Zatem rozstrzygnięcie Zarządu Województwa, o którym mowa na wstępie zostało zakwestionowane przez stronę skarżącą w całości, jednakże w przekonaniu Sądu, zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W badanej przez Sąd sprawie, kluczowa – dla stwierdzenia, czy przedmiotowy wniosek strony skarżącej, wpisuje się w typy projektów, określonych dla poddziałania 11.2 – jest ocena, czy celem projektu jest rozwiązanie zdiagnozowanych problemów społecznych, a nie rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstwa, co nie jest celem przedmiotowego działania 11.2. W tym miejscu podać trzeba, że zgodnie z załącznikiem nr 1 do Regulaminu konkursu nr [...] dotyczącego Działania 11.2 Odnowa obszarów wiejskich, w ramach kryterium Kwalifikowalność projektu, ocenie podlega, czy m.in.: projekt jest zgodny z celami danego działania/poddziałania - projekt charakteryzuje się wewnętrzną logiką, co oznacza, że zaplanowane działania odpowiadają na zdefiniowany problem i pozwolą na osiągnięcie założonego celu, wpisującego się w cele danego działania/poddziałania; projekt wpisuje się w typy projektów wskazane dla danego działania/poddziałania, zgodnie z SzOOP i regulaminem konkursu; projekt jest zgodny z warunkami specyficznymi dla danego działania/poddziałania, określonymi w SzOOP i regulaminie konkursu - co na gruncie kontrolowanej sprawy, zakwestionowane zostało przez oceniających. Zgodnie ze specyficznymi warunkami dla działania 11.2 ujętymi w Szczegółowym Opisie Osi Priorytetowych Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na lata 2014-2020 (SzOOP) oraz w § 18 ust. 4 Regulaminu konkursu, przedmiotem wsparcia są działania inwestycyjne służące rozwiązywaniu/diagnozowanych problemów społecznych, w tym działania prowadzące do ożywienia gospodarczego rewitalizowanych obszarów. Dopełniając powyższe wskazać należy na zapisy SzOOP, z których wynika, że celem głównym 11 Osi priorytetowej jest ograniczenie problemów społecznych w miastach i na obszarach wiejskich. Istnienie zdegradowanych, zaniedbanych odizolowanych obszarów, na których często występuje zjawisko wykluczenia społecznego, powoduje konieczność podjęcia działań, służących poprawie spójności społecznej i terytorialnej. W tym celu, przedmiotowy projekt przewiduje przeprowadzenie kompleksowej rewitalizacji społecznej, fizycznej, gospodarczej i przestrzennej w oparciu o programy rewitalizacji, które będą wspierane z dwóch funduszy: Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz Europejskiego Funduszu Społecznego. Obszary do rewitalizacji zostaną wyznaczone na podstawie kryteriów społecznych oraz gospodarczych lub środowiskowych lub przestrzenno-funkcjonalnych lub technicznych. Podejmowana interwencja przyczyni się do realizacji celu działania, poprzez wzmocnienie potencjału placówek, świadczących zróżnicowane usługi społeczne, na które zapotrzebowanie zostało zidentyfikowane na obszarach problemowych. Istotne będzie także prowadzenie działań, mających na celu aktywizację gospodarczą tych terenów. Ponadto współfinasowane będą przedsięwzięcia dotyczące estetyzacji, zarówno przestrzeni publicznych, jak i obiektów użyteczności publicznej oraz budynków mieszkaniowych - z uwzględnieniem ich modernizacji energetycznej. Jako element szerszych przedsięwzięć, wsparte będą mogły zostać zadania dotyczące polepszenia dostępności obszarów objętych procesami odnowy oraz stanu podstawowej infrastruktury komunalnej na tych terenach. Mając na uwadze powyższe rozważania o charakterze ogólnym i przechodząc zarazem do kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia, zgodzić należy się z oceną organów (zarówno IOK, jak i IRP), że utworzenie czterech nowych etatów w stosunku do siedemdziesięciu obecnie zatrudnionych pracowników (obecnie utrzymywany stan zatrudnienia), wcale w sposób zdecydowany nie wpłynie na poprawę bezpieczeństwa ekonomicznego, jakości i poziomu życia grupy mieszkańców Gminy W., a w szerszej perspektywie również i gmin sąsiednich. Słusznie bowiem zauważają organy, że samo zaplanowanie nowych etatów, nie oznacza jeszcze faktycznego zatrudnienia na stałe tylu osób - zwłaszcza w kontekście aktualnego stanu bezrobocia w [...] i M. , jak i braku fachowców na rynku pracy. Co więcej zauważyć trzeba, że powoływanie się przez stronę skarżącą na argumentację o przyczynianiu się ekonomicznie/społecznie (przez funkcjonowanie firmy) w znaczący sposób do zmniejszenia bezrobocia, ubóstwa oraz mniejszej liczby osób korzystających z pomocy społecznej w gminie nie zostało uzasadnione przez stronę skarżącą w przedmiotowym wniosku. Słusznie podały organy, że powoływanie się przez stronę na kilkudziesięciotysięczną liczbę stałych klientów firmy, dokonywanie zwiększonych wpływów podatkowych do budżetu Gminy W., czy prowadzenie działalności w zakresie doskonalenia zawodowego dla młodych mieszkańców Gminy W., pragnących zdobyć zawód mechanika samochodowego, nie obejmuje analizy tego, co dzięki projektowi szczególnie osiągnie rewitalizowany obszar. Podkreślenia bowiem wymaga, że strona skarżąca przedstawia ogólne informacje dotyczące funkcjonowania samej firmy aktualnie, jednak nie podaje skonkretyzowanych danych na przyszłość, które zaistniałyby lub mogły zaistnieć już po zrealizowaniu projektu. Na kanwie kontrolowanej sprawy, strona skarżąca usiłowała udowodnić, że przedmiotowy projekt przyczyni się do wzmocnienia komunikacji społecznej i więzi społecznych na rewitalizowanym obszarze, a podejmowane działania mają charakter społeczny i w sposób "jednoznaczny i zdecydowany" kwalifikują projekt do typu projektu C, tj. przyczynią się do ożywienia gospodarczego obszaru rewitalizacji Gminy. Jednakże zapisy wniosku o dofinansowanie nie potwierdzają tego stanowiska. Jednocześnie strona skarżąca wprost w proteście wskazuje (str. 2), że "wzmacniającymi problematykę społeczną działaniami Wnioskodawcy są działania służące rozszerzeniu działalności przedsiębiorstwa o nową markę samochodów Citroen, zwiększenie jego wartości ekonomicznej oraz podniesienie jakości i komplementarności usług". W kontekście powyższego, zasadnie zwróciły uwagę organy, że strona skarżąca nie wyjaśniła i nie sprecyzowała, jak te działania miałyby "w sposób równoważny i transparentny" być powiązane z działaniami, wskazanymi wcześniej, a służącymi rozwiązywaniu problemów społecznych. Wskazać również trzeba, że w treści wniosku aplikacyjnego, zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu, w części C, która jest niezbędna do przedstawienia przez stronę skarżącą logiki projektu w kontekście tła realizacji projektu, zakresu rzeczowego oraz celów, jakie planuje on osiągnąć dzięki realizacji projektu – strona skarżąca zaprezentowała informacje dotyczące tego, jak realizacja projektu miałaby przyczynić się do takiego zagospodarowania przestrzeni publicznej, aby miała służyć rozwiązywaniu zdiagnozowanych problemów społecznych. Odnosząc się jednak do argumentacji strony skarżącej w powyższym zakresie, zaaprobować należy ocenę organów, które uznały, że przedstawione przez stronę informacje w żaden sposób nie odnoszą się do mieszkańców analizowanego obszaru Gminy W.. Nie stanowią rozwiązania problemów społecznych na terenie Gminy (które to problemy zresztą nie zostały należycie we wniosku zdiagnozowane). Informacje zawarte we wniosku przedstawiają bowiem to, jak projekt może istotnie zwiększyć liczbę klientów firmy (nie wiadomo nawet, ile z nich pochodzi bezpośrednio z Gminy W.), zwiększyć przychody firmy, czy jej konkurencyjność. Nie można tracić z pola widzenia, że wniosek opisuje w swej istocie inwestycję w istniejące przedsiębiorstwo, o czym świadczą wymienione zadania tj.: przebudowa budynku salonu samochodowego, dobudowa pomieszczeń zaplecza technicznego, lakierni, blachami, modernizacja powierzchni utwardzonej). Powyższe potwierdza, że strona skarżąca nie wykazała, aby realizacja projektu, przyczyniła się do takiego zagospodarowania przestrzeni publicznej, by miała służyć rozwiązywaniu zdiagnozowanych problemów społecznych. Mimo wyboru typu C projektu, działania prowadzące do ożywienia gospodarczego rewitalizowanych obszarów oraz zadeklarowanie utworzenie czterech etatów (a w perspektywie czasowej zatrudnienie na te stanowiska pracowników), nie przesądza o rewitalizowanym charakterze projektu. W ocenie Sądu, w przedmiotowym wniosku brak jest zdiagnozowania jakichkolwiek problemów społecznych, a cele projektu określone w części C wniosku wyraźnie wskazują, iż projekt ma celu przede wszystkim rozwój przedsiębiorstwa strony skarżącej, pozyskanie nowych klientów i jego odbiorcami będą przede wszystkim dotychczasowi i nowi klienci strony. Nadto, strona skarżąca sama w złożonym wniosku o dofinansowanie projektu wskazuje, iż celem bezpośrednim projektu jest "zwiększenie ilości obsługiwanych przez Firmę LIDER klientów", natomiast efektem realizacji projektu będzie: wzrost liczby klientów obsługiwanych przez przedsiębiorstwo, budowa pozytywnego wizerunku, jako miejscowości atrakcyjnej dla inwestorów, poszerzona oferta handlowa przedsiębiorstwa. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że w ramach Działania 11.2 RPO WM, przedmiotem wsparcia są "działania inwestycyjne służące rozwiązywaniu zdiagnozowanych problemów społecznych", w tym w ramach typu projektu C "działania prowadzące do ożywienia gospodarczego rewitalizowanych obszarów (np. zagospodarowanie przestrzeni na cele gospodarcze)", a zatem celem działania nie jest wspieranie rozwoju przedsiębiorstw i poprawa ich konkurencyjności na rynku (w który to cel wpisywałby się projekt strony skarżącej), lecz właśnie rozwiązywanie zdiagnozowanych problemów społecznych, w tym poprzez działania prowadzące do ożywienia gospodarczego. W kontekście powyższego, nie budzi zatem wątpliwości – biorąc pod uwagę zapisy wniosku o dofinansowanie, sformułowane przez samą stronę skarżącą – że przedmiotowy projekt nie spełnia kryterium Kwalifikowalności projektu, albowiem nie wpisuje się w żadnym stopniu ani w cele działania, ani w typ projektu C. Zauważyć przy tym trzeba, że okoliczność, iż strona skarżąca jest przedsiębiorcą, którego przedsiębiorstwo rozwija się prężnie, nie przesądza, iż realizacja jej projektu, rozwiązuje jakikolwiek problem społeczny, tym bardziej, iż ona sama nie wskazała, jakie zdiagnozowane problemy społeczne istnieją na obszarze rewitalizacji. W świetle powyższych rozważań i argumentacji – zdaniem Sądu – ocena przedmiotowego wniosku została dokona zgodnie z zapisami SZOOP, Regulaminu konkursu i na podstawie kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący. Przechodząc natomiast do kwestii proceduralnych, w ocenie Sądu, na gruncie badanej sprawy, organy dokonały dogłębnej analizy i rozróżnienia celów o charakterze społecznym i celów o charakterze gospodarczym, a także ich wpływu, poprzez ich realizację projektu na obszar rewitalizacji. Okoliczność pozytywnej oceny wniosku przez Urząd Marszałkowski GPR i wpisanie go w Wykaz Programów Rewitalizacji Gmin Województwa Małopolskiego, nie świadczy o pozytywnej ocenie samego wniosku pod kątem celów, jakie się w nim znajdują/spełniają w swojej treści kryteria konkursowe, ponieważ to projekt złożony w ramach konkursu podlega ocenie zgodności z kryteriami i tylko ocena projektu przez Instytucję Organizująca Konkurs jest wiążąca w sprawie. Zgodzić należy się ze stwierdzeniem organów, że biorąc udział w naborze, strona skarżąca sama powinna zadbać o jakość wniosku i możliwość spełnienia warunków, które są narzucone treścią dokumentacji konkursowej. Strona, składając wniosek powinna bowiem zawrzeć w nim wyczerpujące informacje oraz decydując się na udział w konkursie powinna znać cele, czy charakter kryteriów konkursu. W świetle powyższego, słuszne jest stanowisko organów, że – wbrew twierdzeniom strony skarżącej – w przedmiotowym projekcie brak jest ujęcia działań inwestycyjnych, które miałyby służyć rozwiązywaniu zdiagnozowanych problemów społecznych, w tym działań prowadzących do ożywienia gospodarczego rewitalizowanego obszaru (zgodnie ze specyficznymi warunkami dla działania 11.2, ujętymi w SzOOP RPO WM na lata 2014-2020). W pełni zaaprobować należy ocenę organów, że sam cel społeczny został we wniosku istotnie pominięty i stanowi jedynie otoczkę do planów biznesowych, rozwoju salonu samochodowego firm zachodnich, czy podniesieniu konkurencyjności firmy. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, ocena wniosku strony skarżącej zgodna była z zasadami określonymi w art. 37 ust. 1 u.z.r.p., który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcy równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Jest też zobowiązana – z mocy art. 45 ust 4 u.z.r.p. – do niezwłocznego przekazania wnioskodawcy pisemnej informacji o zakończeniu oceny projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informacji o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektów. Sąd podziela poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych na gruncie ww. ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wskazujące, że strona powinna wiedzieć dokładnie, dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie. W orzecznictwie podnosi się również, że uzasadnienie oceny powinno być zrozumiałe dla strony i wyraźnie wskazywać przyczyny negatywnej oceny, a więc wymieniać uchybienia wraz z ich wyjaśnieniem. Jeżeli uzasadnienie informacji zawiera taką treść, która umożliwia stronie podjęcie polemiki merytorycznej z dokonaną oceną, trzeba uznać je za odpowiadające prawu (por. np. wyrok NSA z 5 listopada 2014r. sygn. akt II GSK 2410/14, wyrok NSA z 9 lipca 2013 r., sygn. akt II GSK 1114/13). W kontrolowanej sprawie, kryterium to zostało spełnione, a najlepszym dowodem powyższego, jest fakt, iż strona skarżąca sformułowała konkretne zarzuty, podważające merytoryczną zasadność dokonanej oceny. Ocena ta zawierała stosowne uzasadnienie, potwierdzające przeprowadzoną analizę treści wniosku w kontekście wymogów spełnienia kryteriów, zgodnie z regulaminem. Uzasadnienie oceny wniosku strony skarżącej było zatem wystarczające i umożliwiało podjęcie polemiki merytorycznej z dokonaną oceną, w ramach wniesionego protestu. Dodatkowo, analizując uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, zawarte w zaskarżonej w niniejszej sprawie informacji o nieuwzględnieniu protestu z dnia 11 grudnia 2017r., Sąd stwierdza, że jest ono zgodne z u.z.r.p. Przede wszystkim należy zauważyć, że IRP dokonała weryfikacji pierwotnej oceny merytorycznej projektu w zakresie kryteriów i zarzutów objętych protestem strony skarżącej, odnosząc się przy tym do wszystkich spornych w rozpatrywanej sprawie kwestii i podniesionych zarzutów. Organ przedstawił własną argumentację dotyczącą oceny projektu w ramach zaskarżonego kryterium i w granicach zaskarżenia. Ocena ta jest uznaniowa, ale nie dowolna. Sąd administracyjny ocenę tę w pełni podziela. Przyczyny negatywnej oceny projektu zostały wskazane wprost w rozstrzygnięciu, które uznać należy za prawidłowe. Wszystkie powyższe okoliczności zdecydowały o podzieleniu przez Sąd w składzie orzekającym w sprawie, stanowiska organu, zaprezentowanego w toku oceny wniosku J. S. "L. " Sp. z o. o. w M. , przeprowadzonej prawidłowo na podstawie kryteriów oceny projektów, dokonanych w oparciu o zapisy ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, zapisów Podręcznika Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa M. na lata 2014-2020 - wersja nr [...], stanowiącego zał. do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 18 lipca 2017r. oraz Regulaminu konkursu nr [...], 11 Oś Priorytetowa Rewitalizacja przestrzeni regionalnej, Działanie 11.2 Odnowa obszarów wiejskich (Regulamin konkursu), stanowiącego załącznik do Uchwały Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 28 lutego 2017r. Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że zaskarżone rozstrzygnięcie, odpowiada prawu i na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. orzekł, jak w sentencji wyroku.