I SA/Kr 107/06

Sygn. akt I SA/Kr 107/06 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2007r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach (spr), Sędziowie: WSA Anna Znamiec, Asesor: WSA Maja Chodacka, Protokolant: Aneta Kubacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2007r., sprawy ze skargi M. S., [...], z dnia 23 listopada 2005 r. Nr [...], Nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych za rok 1999., - s k a r g i o d d a l a - W dniu 27 lipca 2005r. M. S. złożył wnioski o umorzenie zaległości 1. W podatku od towarów i usług za miesiąc [...] w kwocie [...] zł, 2. W podatku dochodowym od osób fizycznych za [...]r. w kwocie [...] zł. [...] gr., a także odsetek za zwłokę od tych zaległości, Powyższe wnioski uzasadnił tym, iż zaległości podatkowe powstały na skutek nie otrzymania zapłaty za wykonane przez niego usługi budowlane. Nie są to zresztą jedyne zaległości jakie w związku z tym posiada. Winien jest bowiem osobom prywatnym kwotę około [...] tysięcy złotych. Jednocześnie przedłożył wezwanie wystosowane w dniu [...].2003r. przez komornika sądowego rewiru I przy Sądzie Rejonowym w M. do jednego ze swoich wierzycieli o zapłatę kwoty [...] zł [...] gr. wraz z odsetkami ustawowymi zgodnie z wyrokiem Sądu Okręgowego w W. z dnia [...].2002r. sygn. akt [...] - pod rygorem przystąpienia do opisu i szacowania nieruchomości. Decyzjami z dnia [...] 2005r. nr [...] i [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. odmówił umorzenia zaległości podatkowych i odsetek za zwlokę co uzasadnił tym iż w sprawach nie występują przesłanki określone w art.76 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz.U. z 2005r. nr.8 poz.60), którymi są ważny interes podatnika lub interes publiczny. Przesłanki te posiadają charakter nie ostry i w związku z tym podlegają ustaleniu w każdej indywidualnej sprawie. Od powyższych decyzji M. S. złożył odwołania w których wniósł o ich zmianę tych decyzji przez umorzenie w całości lub w części zaległości podatkowych oraz w całości odsetek za zwłokę. Nie zgodził się przy tym, iż powołany przez organ przepis ma charakter wyjątkowy i powinien być stosowany w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Z resztą nawet gdyby tak było to jego przypadek posiada taki charakter. Jego bankructwo nastąpiło bowiem z przyczyn niezależnych. Decyzjami z dnia [...] 2005r. nr [...] i [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W skargach M. S. ponowił wnioski i zarzuty odwołania. W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skargi są nieuzasadnione, gdyż zaskarżone decyzje są zgodne z prawem. Umorzenie zaległości podatkowych i odsetek za zwłokę pozostawione jest bowiem swobodnemu uznaniu organów podatkowych. Nie budzi zaś zastrzeżeń ich stanowisk, że umorzenie tych zaległości i odsetek w rozpoznawanych sprawach byłoby przedwczesne ze względu na toczące się postępowanie o wyegzekwowanie jednej z wierzytelności skarżącego, która nie została zapłacona. Dodać również należy, że sytuacja w której skarżący się znalazł została tylko częściowo spowodowana nie rzetelnością jego kontrahentów. Skoro zaprzestał on płacenia długów w tym również w stosunku do ZUS, to nie powinien był kontynuować prowadzenia działalności gospodarczej lecz zgodnie z art.1 ust.1 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24.10.1994r. prawo upadłościowe (Dz.U. z 1991 r. nr. 118, poz.512 ze zm.) zgłosić upadłość. Jeżeli Sąd przyjąłby to zgłoszenie i ogłosił upadłość skarżącego to nastąpiłoby automatycznie zaprzestanie naliczania odsetek. Nie mogłoby być też wszczęte przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne w oparciu o tytuły wykonawcze wystawione w związku wydaniem decyzji wymiarowych na podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 1999 i podatek od towarów i usług za grudzień 1999r. Tak się jednak nie stało i okoliczność ta zdaniem Sądu - co uszło uwadze organów podatkowych- nie może pozostawać bez wpływu na treść rozstrzygnięć w rozpoznawanych sprawach. W wyroku z dnia [...] 1999r. sygn.akt [...] NSA stwierdził, że nie leży w interesie społecznym udzielanie - po ogłoszeniu upadłości przedsiębiorcy – ulgi przewidzianej w ówczesnym art.22 §2 ustawy Ordynacja podatkowa polegającej na zaniechaniu poboru podatku. Jej celem jest bowiem udzielenie pomocy podmiotom, które znalazły się przejściowo w trudnej sytuacji finansowej, by mogły przezwyciężyć te trudności i nadal prowadzić działalności gospodarczej. W rozpoznawanej sprawie brak jest jak na razie podstaw do przyjęcia , iż udzielenie skarżącemu wnioskowanej przez niego pomocy d minimis może przynieść skutki o których mowa w tym wyroku. Z tego Względu Sąd działając na podstawie art.1 51 p.p.s.a. orzekł jak sentencji.