I SA/Kr 1072/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 8 kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2011 r. postanawia: 1. sprostować wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2014 r. sygn. akt I SA/Kr 1072/14 w ten sposób, że w pkt III wyroku w miejsce kwoty 290 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt) zł wpisać kwotę 297 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt siedem) zł; 2. sprostować wers czwarty od dołu na stronie 15 uzasadnienia ww. wyroku w ten sposób, że w miejsce kwoty 14 (słownie: czternaście) zł wpisać kwotę 17 (słownie: siedemnaście) złotych. Zgodnie z art. 156 § 1 oraz art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - w skrócie p.p.s.a., Sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek prostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Sprostowaniu podlegają także oczywiste omyłki w uzasadnieniu wyroku, gdyż sentencja wyroku wraz ze sporządzonym uzasadnieniem tworzą jedną całość i w związku z tym powszechnie przyjmowany jest pogląd, iż sprostowaniu mogą podlegać wadliwości zarówno sentencji, jak i uzasadnienia, Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt II OSK 990/12, dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie Sąd omyłkowo zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej koszty postępowania w kwocie 290 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt) złotych zamiast kwoty 297 (słownie: dwustu dziewięćdziesięciu siedmiu) złotych. Równocześnie na stronie 15 uzasadnienia wyroku w wersie czwartym od dołu omyłkowo wskazano, że opłata od pełnomocnictwa wyniosła 14 (słownie: czternaście) złotych, podczas gdy opłata ta została uiszczona w kwocie 17 (słownie: siedemnaście) złotych. Z uwagi na to, że nieprawidłowe wyliczenie kwoty należnego stronie skarżącej od organu administracji zwrotu kosztów postępowania ma charakter oczywistej omyłki wymagającej sprostowania w drodze postanowienia, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.