I SA/Kr 1074/13

Dnia 11 września 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 kwietnia 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013r. postanawia skargę odrzucić J.O. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 kwietnia 2013r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013r. Zarządzeniem z 10 lipca 2013r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł w terminie 7 dni od otrzymania odpisu zarządzenia. Jednocześnie zawarto pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Pismo zawierające wezwanie wraz z pouczeniem zostało doręczone osobiście skarżącemu w dniu 12 lipca 2013r. Żądany wpis nie został jednak uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej- p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nieopłaconej skargi, na podstawie art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił odpowiedni wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika z akt sądowych sprawy, przedmiotowe wezwanie w dniu 12 lipca 2013r. zostało doręczone na osobiście skarżącemu. Wobec powyższego, wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 17 lipca 2013r. (tj. w środę). Skarżący natomiast, pomimo pouczenia o terminie i sposobie dokonania wpisu, do chwili obecnej go nie opłacił. Wobec powyższego, skoro wpis nie został uiszczony w terminie, a skarżący nie złożył wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych ani o przywrócenie terminu, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. należało odrzucić skargę, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.