I SA/Kr 1076/08

Dnia 17 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "T" Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2000 roku p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz "T" Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 2.400 zł (dwóch tysięcy czterystu złotych) tytułem kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] czerwca 2008 roku "T" sp. z o.o. z siedzibą w K. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zwrotu różnicy podatku w podatku od towarów i usług za miesiąc czerwiec 2000 roku w kwocie 10.492.529, 00 zł i umorzenia postępowania w zakresie dodatkowego zobowiązania w podatku od towarów i usług za czerwiec 2000 roku w części określającej wysokość kwoty zwrotu różnicy podatku. Strona skarżąca domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego w zaskarżonej części oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Decyzją z dnia [...] nr [...], przesłaną do tut. Sądu przed wyznaczeniem pierwszej rozprawy, Dyrektor Izby Skarbowej w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2002.153.1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa. uwzględnił skargę w całości, uchylając decyzję pierwszoinstancyjną oraz umarzając postępowanie w sprawie. Zgodnie zaś z art. 54 § 3 ppsa organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę aż do rozpoczęcia rozprawy. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 oraz § 2 powołanego aktu prawnego Sąd umarza postępowanie, gdy stało się bezprzedmiotowe, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skoro więc we wskazanym wyżej piśmie (i przed dniem rozprawy) Dyrektor Izby Skarbowej (czyli organ uprawniony) orzekł zgodnie z żądaniem skarżącego, oczywistym jest, iż dalsze prowadzenie niniejszej sprawy stało się bezprzedmiotowe. Tym samym, na podstawie wyżej powołanych przepisów orzeczono jak w pkt. 1 sentencji. Ponadto na podstawie art. 201 § 1 ppsa, jeśli skarga została uwzględniona w trybie art. 54 § 3 powołanej ustawy, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia swoich praw, a w tym zgodnie z 205 § 2 ppsa wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, liczonego w niniejszej sprawie na podstawie § 6 pkt. 5 w zw. z § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). Mając na uwadze powyższe przepisy, o kosztach rozstrzygnięto jak w pkt. 2 sentencji.