I SA/Kr 1087/13

sygn. akt I SA/Kr 1087/13 Kraków, dnia 5 września 2013r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 maja 2013r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: skargę odrzucić. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi S.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 maja 2013r., znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. W wykonaniu zarządzenia z dnia z dnia 11 lipca 2013r.skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 15 lipca 2013r. Do dnia 20 sierpnia 2013r. żądana kwota wpisu nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) do uiszczania kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Artykuł 220 § 1 zdanie pierwsze i drugie p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata; w tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W sytuacji nieopłacenia skargi § 3 art. 220 p.p.s.a. przewiduje jako skutek powyższego jej odrzucenie. Siedmiodniowy termin określony w art. 220 § 1 p.p.s.a. dla wykonania obowiązku opłacenia skargi jest terminem ustawowym, którego niezachowanie powoduje w myśl art. 85 p.p.s.a. bezskuteczność dokonanej po terminie czynności, co także prowadzi do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę rozstrzygnięcia przyjmując art. 220 § 3 p.p.s.a.