I SA/Kr 1090/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia 13 lipca 2009 r. skarżąca zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o wstrzymanie wykonania decyzji. Powyższe pismo zostało przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, albowiem od chwili przekazania akt związanego z wniesieniem skargi właściwy do wstrzymania wykonania decyzji jest sąd administracyjny. Na wstępie należy wyjaśnić, że przedmiotem niniejszej sprawy jest wyłącznie decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 26 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Wydana w następstwie wznowienia postępowania decyzja dotyczy wyłącznie istnienia przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej, nie zaś postępowania w sprawie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003r. Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków na skutek wykonania aktu. W ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny (czy jest on zgodny z prawem). Zaskarżona decyzja aż do momentu jej uchylenia korzysta bowiem z domniemania zgodności z prawem. Zauważyć jednak należy, że nie każdy akt administracyjny ma charakter wykonalny. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. Zgodnie z przeważającymi poglądami doktryny nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Nie można mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania. (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, LexisNexis Warszawa 2005 r., str. 295-296; a także postanowienie WSA w Gdańsku II SA/Gd 888/08 z 13.01.2009r. LEX nr 477238 i postanowienie WSA we Wrocławiu II SA/Wr 411/08 z 16.10.2008r. LEX nr 504587). Zaskarżona decyzja wydana na postawie art. 245 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej ma charakter odmowny bowiem w wyniku jej wydania Dyrektor Izby Skarbowej, utrzymując w mocy decyzję organu I instancji, wydał rozstrzygnięcie pokrywające się z rozstrzygnięciem organu I instancji tj. decyzją odmawiająca uchylenia w całości lub części decyzji ostatecznej w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Tym samym zaskarżona decyzja, nie nałożyła na stronę żadnych obowiązków, ani nie przyznała jej praw określonych w przepisach prawa. Natomiast instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego unormowana przepisem art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt ten nakłada na stronę określone przepisami prawa, prawa i obowiązki, kiedy wykonanie tego aktu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie nie jest spełniony pierwszy z wymienionych warunków. W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek z art. 61 § 3 powołanej ustawy wniosek skarżącej nie mógł być uwzględniony. Podlegał zatem oddaleniu, jak orzeczono na wstępie.