I SA/Kr 1105/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Urszula Zięba po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N.-R. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 maja 2009r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 15 października 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. N.-R. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 maja 2009r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne. W dniu 3 listopada 2009r. do tut. Sądu wpłynął wniosek M.N. – R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata. Wskutek skierowanego do tut. Sądu wniosku skarżącej w dniu 9 listopada 2009r. doręczono jej odpis wyroku wraz z uzasadnieniem, do którego dołączono pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a sporządzenie jej przez osobę inną niż adwokat lub radca prawny lub po upływie trzydziestodniowego terminu spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. W dniu 19 listopada 2009r. skarżąca skierowała do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem tut. Sądu, przygotowane i podpisane przez siebie pismo zatytułowane "apelacja", w którym zakwestionowała wyrok Sądu z dnia 15 października 2009r. Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2009r. Referendarz sądowy WSA Krakowie ustanowił dla skarżącej radcę prawnego, którego wyznaczyć miała Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. Pismem z dnia 21 grudnia 2009r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych zawiadomiła Sąd o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu dla skarżącej. W wykonaniu zarządzenia Sędziego pismem z dnia 21 stycznia 2010r. zwrócono się do wskazanego przez Radę radcy prawnego o złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik w dniu 26 stycznia 2010r. złożył osobiście dokument pełnomocnictwa, w którym skarżąca umocowała go do reprezentowania jej w niniejszej sprawie, a dodatkowo przedłożył aktualne zaświadczeniem o jej stanie zdrowia. Od tego czasu pełnomocnik nie podejmował już innych czynności procesowych w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Natomiast stosownie do art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z powyższych regulacji wynika, iż co do zasady skarga kasacyjna jest objęta przymusem adwokacko – radcowskim, a tym samym wyłączona została możliwość sporządzenia skargi kasacyjnej przez samą stronę, jeśli nie spełnia ona wymogów z art. 175 p.p.s.a. W konsekwencji skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez M. N.-R. z naruszeniem powyższych wymogów, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Należy przy tym podkreślić, iż również wyznaczony w sprawie pełnomocnik nie przedsiębrał żadnych czynności procesowych w kierunku skutecznego zaskarżenia wyroku z dnia 15 października 2009r. Sam zaś fakt ustanowienia profesjonalnego pełnomocnik dla skarżącej nie powoduje przecież skutków prawnych w postaci sanacji pierwotnej niedopuszczalności skargi kasacyjnej sporządzonej przez samą skarżącą. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 178 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.