I SA/Kr 1112/18

PostanowienieWSA w Krakowie2018-10-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Bogusław Wolas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na niedopełnienie obowiązków służbowych przez Wojewodę w zakresie wydania decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na niedopełnienie obowiązków służbowych przez Wojewodę w zakresie wydania decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług nie mieści się w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 p.p.s.a., ponieważ Wojewoda nie jest organem właściwym do wydawania decyzji w sprawach podatku VAT, a podatek ten rozliczany jest na zasadzie samoobliczenia. W związku z tym skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Stan faktyczny
Skarżący A. F. wniósł skargę na działanie Wojewody w zakresie niedopełnienia obowiązków służbowych zobowiązującego do wydania decyzji o odprowadzaniu podatku VAT od dzierżawy sklepu. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ sprawa nie mieści się w jego właściwości rzeczowej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 9 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na niedopełnienie obowiązków służbowych przez Wojewodę w zakresie wydania decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług postanawia : - odrzucić skargę - Pismem z dnia 13 sierpnia 2018 r., skarżący A. F. wniósł skargę na "działanie Wojewody w zakresie niedopełnienia obowiązków służbowych jako organu w rozumieniu art. 17 kpa i art. 20 kpa zobowiązanego do wydania decyzji o odprowadzaniu podatku VAT od dzierżawy sklepu wielkopowierzchniowego" usytuowanego na nieruchomości położonej w Z.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna bez dokonywania oceny jej zarzutów merytorycznych. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem w zakresie właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a."). Sąd podkreśla, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania, czy w przedmiotowej sprawie skarga jest dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Jeżeli wynik tej oceny okaże się negatywny, to Sąd zobligowany jest skargę odrzucić i nie bada zasadności podniesionych w niej zarzutów. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei zgodnie z § 2 art. 3 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 §2a i §3). W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na "działanie Wojewody w zakresie niedopełnienia obowiązków służbowych jako organu w rozumieniu art. 17 kpa i art. 20 kpa zobowiązanego do wydania decyzji o odprowadzeniu podatku VAT od dzierżawy sklepu wielkopowierzchniowego" położonego w Z.. Sąd stwierdza, że wskazane przez skarżącego "niedopełnienie obowiązków służbowych" w powyższym zakresie nie należy do żadnej z wymienionych wcześniej kategorii przedmiotów zaskarżenia określonych w art. 3 p.p.s.a.. Sąd zauważa, że podatek VAT rozliczany jest na zasadzie samoobliczenia, co oznacza, że podatnik zobowiązany jest do obliczenia i wpłacenia podatku, bez wezwania organu podatkowego (którym zresztą nie jest wojewoda – a więc nie ma on jakichkolwiek podstaw prawnych do wydania aktu administracyjnego), na podstawie złożonych deklaracji podatkowych. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na zasadzie art. 58 §1 pkt 6 i §3 p.p.s.a. skargę - jako niedopuszczalną -odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło