I SA/Kr 1114/16

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M. L. – G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 lipca 2016 r. Nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. ML-G wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 października 2016 roku przyznane zostało skarżącemu K.S. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem z dnia 9 listopada 2016 roku nr [...] na pełnomocnika skarżącego wyznaczył adw. M.L. – G. wykonującą zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 16 grudnia 2016 roku uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Na rozprawie w dniu 16 grudnia 2016 roku, adwokat M. L. – G. zgłosiła do protokołu wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały uiszczone przez skarżącego w całości, ani w części. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Od dnia 2 listopada 2016 roku szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej: rozporządzenie), bowiem postępowanie sądowoadministracyjne w I instancji zakończyło się wydaniem przez tut. Sąd wyroku w dniu 16 grudnia 2016 roku, a zatem po dniu wejścia w życie "nowego" rozporządzenia. W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie", to jest takiej, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna albo decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 480 zł. Stosownie do treści § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w przywołanym ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 rozporządzenia). Mając na uwadze treść przywołanych unormowań, charakter sprawy oraz nakład pracy pełnomocnika w niniejszej sprawie zasadnym jest przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia w wysokości 1/2 opłaty maksymalnej, tj. 240 zł (480 zł x 1/2 = 240 zł). Opłata ta została podwyższona o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług w myśl § 4 ust. 3 rozporządzenia (240 zł x 23% = 55,20 zł). W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 § 1 p.p.s.a.