I SA/Kr 1122/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 13 kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu postanawia : - odrzucić skargę - Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Termin ten wynosi 30 dni i liczony jest od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 kwietnia 2011 r. Zawierała ona pouczenie, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego mającego swoją siedzibą przy ul. Rakowickiej 10 w Krakowie w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej. W decyzji został także wskazany adres, przy którym mieści się siedziba organu. W dniu 30 maja 2011 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego złożył skargę na w/w decyzję wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Postanowieniem z dnia 28 listopada 2011 r. WSA w Krakowie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Strona nie wniosła na to postanowienie zażalenia. Uprawomocnienie się postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi, skutkuje koniecznością odrzucenia środka zaskarżenia jako wniesionego po upływie w/w terminu. Z tego względu Sąd skargę odrzucił biorąc za podstawę swego rozstrzygnięcia art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że zajście przesłanek do zakończenia sprawy poprzez wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi, jak również z uwagi na fakt zapłaty należności podatkowych, których dotyczyła zaskarżona decyzja, bezprzedmiotowe stało się orzekanie w przedmiocie zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.