I SA/Kr 1123/07

WyrokWSA w Krakowie2008-11-28

Skład orzekający: NSA Józef Gach, WSA Beata Cieloch, WSA Ewa Długosz – Ślusarczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy jest związany danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu wymiaru zobowiązania podatkowego, nawet jeśli podatnik kwestionuje te dane i ich podstawę prawną?
Ratio decidendi
Organy podatkowe są związane danymi zawartymi w ewidencji gruntów i budynków przy ustalaniu wymiaru zobowiązania podatkowego, zgodnie z przepisami Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz ustaw o podatku rolnym i leśnym. Ewentualne zmiany w ewidencji powinny być dochodzone poprzez wystąpienie do właściwego Starostwa Powiatowego, a nie w postępowaniu podatkowym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie jest organem właściwym do rozstrzygania o zgodności uchwały rady gminy z prawem.
Stan faktyczny
J. P. został obciążony łącznym zobowiązaniem pieniężnym za 2006 rok w kwocie 81 zł przez Wójta Gminy. Skarżący odwołał się, twierdząc, że grunty obsadzone wierzbą energetyczną nie przynoszą dochodu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję w mocy, powołując się na dane z ewidencji gruntów i budynków oraz przepisy ustaw o podatku rolnym i leśnym. J. P. zaskarżył decyzję SKO do WSA, zarzucając nieuwzględnienie jego informacji kwestionującej uchwałę rady gminy o zwolnieniu z podatku od nieruchomości.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I SA/Kr 1123/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: NSA Józef Gach, Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędzia: WSA Ewa Długosz – Ślusarczyk (spr.), Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2008 r., sprawy ze skargi J. P., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2006 r., - skargę oddala - Sygn. I SA/ Kr 1123/07 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Wójt Gminy ustalił J. P. wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego za 2006 rok w kwocie 81 złotych. J. P. odwołał się od powyższej decyzji zarzucając , iż wydana została z naruszeniem prawa i niezgodnie ze stanem faktycznym , gdyż grunty rolne o powierzchni 1, 70 ha są obsadzone wierzbą energetyczną i nie dają żadnego przychodu. Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 19 lipca 2007 roku sygn. [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy powołał się na przepis art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne / DZ. U. 2000 r. Nr 100, poz. 1086/ , stanowiący między innymi iż podstawą wymiaru podatków, są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Również z powołanych dalej szczegółowo przez organ odwoławczy przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 roku o podatku rolnym oraz ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym , wynika że w oparciu o te dane organy podatkowe ustalają wymiar zobowiązania podatkowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło , że analiza zgromadzonego materiału dowodowego pozwala na ustalenie , że skarżący jest właścicielem gruntu oznaczonego jako działki o nr.[...] , [...], [...] położonego w jednostce ewidencyjnej S., obręb O.o pow. 1,89 ha w skład którego wchodzą różnego rodzaju użytki rolne , lasy i grunty leśne. Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym - podstawę wymiaru podatku rolnego , stanowi dla gospodarstw rolnych – liczba hektarów przeliczeniowych , która w niniejszej sprawie została wyliczona , co pozwoliło na ustalenie kwoty podatku rolnego w wysokości 76 zł. Również organ przedstawił sposób wyliczenia kwoty podatku leśnego w wysokości 5 zł , co daje sumę łącznego zobowiązania podatkowego – 81 złotych. W odniesieniu do zarzutów odwołującego się wyjaśniono , że na podstawie art. 12 ust. 8 ustawy o podatku rolnym , zwolnieniem objęte są użytki ekologiczne , które nie wchodzą w skład gospodarstwa rolnego nawet gdy mają klasę gleboznawczą. Powinny być one opodatkowane podatkiem od nieruchomości, z tym że o ile nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej korzystają ze zwolnienia od tego podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt. 10 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. J. P. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając , że jest niezgodna z prawem , bowiem w nakazie płatniczym wyszczególniono jedynie należność podatku rolnego oraz podatku leśnego natomiast brak jest podatku od budynków. Nie wzięto pod uwagę informacji podatnika , w której zakwestionował Uchwałę Rady Gminy o zwolnieniu wszystkich rolników z podatku od nieruchomości , która jest w jego ocenie bezpodstawna i bezprawna. Skarga zmierza do uchylenia zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium odwoławcze wnosiło o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 par. 1 i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych / DZ. U. nr. 153, poz. 1269 ze zm./ , sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej , czyli legalności rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami procedury. Rozpoznając zarzuty podniesione w skardze jak i rozważając , czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia prawa materialnego mającego wpływ na wynik postępowania czy też prawa procesowego mogącego mieć istotny wpływ na wynik postępowania względnie czy nie doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego , czyli czy nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 145 par. 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. Nr. 1270 , poz. 153 ze zm./ , Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza , że brak jest podstaw do uchylenia decyzji czego domaga się skarżący. Rozpoznając odwołanie J. P. od decyzji organu I instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo orzekło o utrzymaniu jej w mocy. Przytoczone bowiem przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne / DZ. U. z 2000 roku , nr. 100, poz. 1086/ - jej art.21 ust.1 oraz ustawy o podatku rolnym z dnia 15 listopada 1984 r. / tekst jednolity DZ. U. Nr. 94, poz. 431 z poźn. zm. / - art. 1 , a nadto art. 1 ust 1 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym - odwołują się do danych w ewidencji gruntów , na podstawie których organy podatkowe ustalają wymiar zobowiązania podatkowego. W oparciu o te dane wyliczono powierzchnię użytków rolnych gospodarstwa skarżącego , powierzchnię hektarów fizycznych lasu i wysokość należnego od nich podatku oraz łącznego zobowiązania podatkowego. Organ odwoławczy wyjaśnił również , że na podstawie art. 12 ust. 8 ustawy o podatku rolnym zwolnieniem objęte są użytki ekologiczne , które podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Jednocześnie z art. 7 ust. 1 pkt. 10 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych wynika zwolnienie użytków ekologicznych od podatku od nieruchomości . Z uwagi na to , że organy podatkowe ustalające wymiar podatku za dany rok podatkowy związane są jak to podano wyżej , w oparciu o przytoczone przepisy – zapisami w ewidencji gruntów i budynków , ewentualne kwestionowanie tych danych w postępowaniu podatkowym nie może odnieść skutku , podatnik winien dochodzić ewentualnych zmian w ewidencji – tak jak to podał organ odwoławczy poprzez wystąpienie do Starostwa Powiatowego właściwego ze względu na położenie gruntu. Odnosząc się do zarzutu powołanego w skardze , iż przy wymiarze podatku nie wzięto pod uwagę informacji podatnika , w której zakwestionował on Uchwałę Rady Gminy o zwolnieniu wszystkich rolników z podatku od nieruchomości , co jest w jego ocenie bezpodstawne i bezprawne, w ocenie sądu rozpoznającego niniejszą sprawę , zarzut powyższy nie może odnieść skutku albowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie jest organem właściwym do rozstrzygania o zgodności z prawem powyższej uchwały . Konkludując , zaskarżona decyzja nie naruszała wbrew zarzutom skarżącego prawa materialnego jak i procesowego , dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło