I SA/Kr 1123/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Firek sędzia WSA Piotr Głowacki (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 maja 2020 r. sprawy ze skargi J. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] lipca 2019r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej; oddala skargę. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec zobowiązanego J. W. na podstawie m.in. tytułu wykonawczego o nr [...], wystawionego przez wierzyciela - Wójta Gminy G., obejmującego należności z tytułu łącznego zobowiązania pieniężnego na kwotę należności głównej [...] zł. W toku postępowania egzekucyjnego, organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia 30.11.2018 r. nr [...] dokonał zajęcia świadczenia emerytalno - rentowego w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w K.. Powyższe zawiadomienie doręczono zobowiązanemu w dniu 19.12.2018 r. wraz z odpisem tytułu wykonawczego. Zobowiązany, wniósł osobiście do Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. pismo z dnia 21.12.2018 r., zatytułowane "Skarga". W uzasadnieniu wskazał, m.in. że "tytuł wykonawczy Urzędu Gminy jest (..) przestarzały". Następnie pismem z dnia 10.01.2019r. uzupełnił argumentację pisma z dnia 21.12.2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. pismem z dnia 14.01.2019 r. nr [...] 0.3.2019 wezwał J. W. do sprecyzowania wniesionego pisma z dnia 21.12.2018 r. W wezwaniu pouczono zobowiązanego, że w przypadku nieudzielenia wyjaśnień, pismo przez niego złożone zostanie zakwalifikowane, jako zarzuty z art. 33 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Wobec nieudzielenia odpowiedzi na w/w wezwanie organ egzekucyjny dokonał samodzielnej kwalifikacji pisma 21.12.2018 r., zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu. Organ egzekucyjny zakwalifikował wniesiony zarzut, jako przedawnienie z art. 33 § 1 pkt 1 upea. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G., działając na podstawie art. 34 upea, pismem z dnia 18.02.2019r. nr [...] 0.3.2019, zwrócił się do wierzyciela o zajęcie stanowiska w zakresie podniesionych zarzutów. Wójt Gminy G. wydał w dniu 11.03.2019 r. postanowienie — stanowisko wierzyciela nr [...], którym uznał wniesiony przez zobowiązanego zarzut przedawnienia za nieuzasadniony. Wierzyciel, pismem z dnia 9.04.2019 r. poinformował organ egzekucyjny, że postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela z dnia 11.03.2019 r., stało się prawomocne. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wydał w dniu 6.05.2019 r. postanowienie nr [...] 0.3.2019, którym uznał zgłoszony zarzut z art. 33 § 1 pkt 1 upea za nieuzasadniony. Zobowiązany wniósł zażalenie, nie podnosząc żadnych zarzutów względem zaskarżonego postanowienia. Zakwestionował natomiast prawidłowość decyzji w sprawie łącznego wymiaru zobowiązania pieniężnego za rok 2016r i 2017r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] lipca 2019r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 144 kpa w związku z art. 17, art. 18 i art. 34 upea, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu podano, iż wobec art. 29 § 1 upea oraz art. 34 § 1 upea organ egzekucyjny, nie miał prawa do kwestionowania stanowiska wierzyciela dotyczącego przedawnienia obowiązku, gdyż stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do prowadzenia odrębnego postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie podstaw do uwzględnienia zarzutów i do podważenia w tym trybie stanowiska wierzyciela (wyrok NSA z dnia 21.05.2013 r. sygn akt II FSK 80/12). W niniejszej sprawie, organ egzekucyjny wydał postanowienie odmawiające uwzględnienia zarzutów po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela. Wierzyciel w swoim postanowieniu z dnia 11.03.2019 r. nr [...] uznania wniesionego przez stronę zarzutu przedawnienia z art. 33 § 1 pkt 1 upea. Odnosząc się do w/w zarzutu stwierdził, że nie jest prowadzone żadne postępowanie odwoławcze dotyczące wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2016r. wobec J. W. . Wyjaśnił, że zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (dalej: Op ) zobowiązanie podatkowe ulega przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Przedmiotowy tytuł wykonawczy nr [...] z dnia 05.09.2017r. został wystawiony na należność dotyczącą trzech rat za 2016r. Pierwsza rata zobowiązania za 2016r. została wpłacona. Podatnik nie dotrzymał terminów wpłat rat łącznego zobowiązania podatkowego za 2016r. Na zaległości podatkowe wystawiono upomnienie i wysłano do dłużnika z pouczeniem, że nieuregulowanie zaległości wskazanych w upomnieniu skutkuje wszczęciem postępowania egzekucyjnego celem przymusowego ściągnięcia tych należności w trybie egzekucji administracyjnej. Stwierdził, że zarzut przedawnienia nie znajduje podstaw prawnych, ani faktycznych i jest on bezzasadny. W skardze na powyższe postanowienie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie J. W. zakwestionował prowadzoną egzekucję w związku z błędnym naliczeniem mu podatku gruntowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej, jako "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęto czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do art. 151 p.p.s.a. w przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z przepisem art. 33 § 1 upea, zobowiązany może wnieść zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, przy czym podstawą zarzutu mogą być wyłącznie okoliczności (przesłanki) wymienione w tym przepisie w punktach 1-10. Przepis ten wymienia enumeratywnie przesłanki mogące stanowić podstawę zarzutów, a powołanie innej, niż określona w tym przepisie przyczyny nie upoważnia organu egzekucyjnego do ich rozpatrzenia. Zarzuty prawidłowo zgłoszone, a więc zgłoszone w terminie i znajdujące oparcie w jednej z wymienionych przyczyn w art. 33 § 1 upea, podlegają rozpatrzeniu przez organ egzekucyjny w trybie określonym w art. 34 upea. Zobowiązany zgłosił zarzut przedawnienia z art. 33 § 1 pkt 1 upea. Z treści art. 34 § 1 upea wynika, że zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 § 1 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 § 1 pkt 1-5 i 7, stanowisko wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążące. W myśl art. 34 § 4 ww. ustawy organ egzekucyjny, po otrzymaniu ostatecznego postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela lub postanowienia o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, a jeżeli zarzuty są uzasadnione - o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, albo o zastosowaniu mniej uciążliwego środka egzekucyjnego. Zgodnie z art. 29 § 1 upea organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Ponadto zgodnie z art. 23 § 2 upea w przypadku braku organu wyższego stopnia w stosunku do organów egzekucyjnych, o których mowa w art. 19, nadzór nad egzekucją należności pieniężnych sprawuje właściwy miejscowo dyrektor izby administracji skarbowej. W myśl natomiast art. 23 § 4 pkt 2 ww. ustawy, organy sprawujące nadzór są jednocześnie organami sprawującymi kontrolę przestrzegania w toku czynności egzekucyjnych przepisów ustawy przez wierzycieli i nadzorowane organy egzekucyjne. Wynika z tego, iż dyrektor izby administracji skarbowej nadzoruje prawidłowość stosowania przez wierzycieli i organy egzekucyjne przepisów ustawy egzekucyjnej. Ponadto dokonuje sprawdzenia, czy postanowienie organu I instancji było poprawne pod względem formalnym i czy spełnia wymogi art. 124 ustawy Kpa. Organ ma ograniczone możliwości, co do kwestionowania stanowiska wierzyciela, zawartego w postanowieniu organu egzekucyjnego w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne dotyczących zarówno zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułami wykonawczymi. Tym niemniej organ prawidłowo zbadał postanowienie, w zakresie podniesionego zarzutu przedawnienia. Skoro w świetle przepisów Ordynacji podatkowej zobowiązanie podatkowe ulega przedawnieniu po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy, to zobowiązanie z przedmiotowego tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 5.09.2017r. dotyczące trzech rat za 2016r. nie uległo przedawnieniu. Nadto na zaległości podatkowe wystawiono upomnienie i wysłano do dłużnika z pouczeniem, że nieuregulowanie zaległości wskazanych w upomnieniu, skutkuje wszczęciem postępowania egzekucyjnego celem przymusowego ściągnięcia tych należności w trybie egzekucji administracyjnej. Zatem zarzut przedawnienia nie znajduje podstaw prawnych ani faktycznych. Organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym, stąd podniesione w skardze zarzuty. co błędnego naliczenia podatku gruntowego prowadzącego do wystawienia spornego tytułu wykonawczego nie mogą być skuteczne. W ramach postępowania w sprawie rozpatrzenia zarzutów, organ nie rozpoznaje bowiem sprawy podatkowej od strony merytorycznej, ani nie może dokonywać oceny innych postępowań dotyczących decyzji, będącej podstawą tytułu wykonawczego. Mając powyższe na uwadze sąd w oparciu o art. 151 ustawy o p.p.s.a. oddalił skargę.