I SA/Kr 1126/23

PostanowienieWSA w Krakowie2024-01-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na postanowienie organu pierwszej instancji, od którego przysługuje zażalenie do organu drugiej instancji, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli nie zostały wyczerpane środki zaskarżenia przewidziane w postępowaniu administracyjnym. W przypadku postanowienia organu pierwszej instancji, od którego przysługuje zażalenie do organu drugiej instancji, skargę można wnieść dopiero po rozpatrzeniu tego zażalenia przez organ odwoławczy.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na postanowienie Prezydenta Miasta Oświęcim dotyczące zaliczenia wpłaty opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżąca powinna formułować zarzuty w toku postępowania egzekucyjnego. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2024r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.J. na postanowienie Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 6 lipca 2023r. nr OŚ.3160.2.44.2023V w przedmiocie zaliczenia wpłaty z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia: odrzucić skargę. B.J. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 6 lipca 2023r., nr OŚ.3160.2.44.2023V w przedmiocie zaliczenia wpłaty z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Oświęcim wniósł o jej odrzucenie, jako niedopuszczalną. Wskazał, że konsekwencją powstania przedmiotowych zaległości było wystosowanie do skarżącej upomnienia. Ewentualne zarzuty w tym zakresie ww. będzie mogła formułować w toku postępowania egzekucyjnego, a nie sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd bada, czy skarga jest dopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa {§ 3 zd. pierwsze). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§3). Z treści cytowanych przepisów wynika, że w sprawach, w których obowiązuje postępowanie dwuinstancyjne, przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być wyłącznie rozstrzygnięcie (decyzja, postanowienie, akt) wydane przez organ orzekający w sprawie w drugiej instancji, a więc orzekający na skutek wniesienia odwołania. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może bowiem zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. W konsekwencji przyjęcie przedstawionej zasady powoduje, że niedopuszczalne jest wniesienie skargi na postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie skarżąca uczyniła postanowienie Prezydenta Miasta Oświęcim z dnia 6 lipca 2023r., nr OŚ.3160.2.44.2023V w przedmiocie zaliczenia wpłaty z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 62 § 4 w zw. z art. 62 § 1 i § 1 a, art. 55 § 2, art. 63 § 3, art. 216 § 1 i § 2, art. 236 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022r., poz. 2651 ze zm., dalej: "o.p."). W postanowieniu tym Prezydent Miasta Oświęcim wskazał, w jaki sposób zaliczył skarżącej wpłatę dokonaną przelewem w dniu 14 kwietnia 2023r. w wysokości 165,00 zł z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Organ pouczył skarżącą, że na ww. postanowienie służy prawo wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie za pośrednictwem Prezydenta Miasta Oświęcim w terminie 7 dni od daty doręczenia. Powyższe okoliczności faktyczne wskazują, że w rozpatrywanej sprawie zaskarżone postanowienie jest postanowieniem organu I instancji, tj. Prezydenta Miasta Oświęcim, od którego stronie przysługiwała możliwość wniesienia zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, o czym skarżąca została pouczona w jego treści. Wynika stąd, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od ewentualnego rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji, po rozpatrzeniu środka zaskarżenia od postanowienia organu I instancji. Stąd też skarga na postanowienie organu pierwszej I instancji jest niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. ----------------------- Sygn. akt I SA/Kr 1126/23 3

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło