I SA/Kr 1134/03

Sygn. akt I SA/Kr 1134/03 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 marca 2006r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: NSA Józef Gach (spr), WSA Stanisław Grzeszek, Protokolant: Dominika Janik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 marca 2006r., sprawy ze skargi R. W., na decyzje Izby Skarbowej [...], z dnia 26 maja 2003r. Nr [...], w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej, uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. I S.A./Kr 1134/03 U Z A S A D N I E N I E W dniu [...]12.2003r. R. W. złożyła wniosek o umorzenie zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 1997r. , który został określony w decyzjach Inspektora kontroli skarbowej w K. i nie został przez nią zapłacony w kwocie 41.274 zł. W uzasadnieniu wniosku podniosła ona, że budynek, w którym prowadziła działalność gospodarczą spłonął wraz z tym co się w nim znajdowało, w tym dokumentacją prowadzoną dla celów podatku od towarów i usług. Dokumentacji tej nie udało jej się w pełni odtworzyć przed wydaniem w/w decyzji. Na dowód tego przedłożyła ona kserokopie duplikatów faktur z podatkiem naliczonym w kwocie 8.454,42 zł, 5.849 zł, 18,14.303,60 zł, 2860 zł, 924 zł i 924 zł, które otrzymała już po wydaniu w/w decyzji. Decyzją z dnia [...].02.2003r. Nr [...] II Urząd Skarbowy - po rozpoznaniu postępowania wyjaśniającego odmówił umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 1997r. w wysokości 41.274 zł. Z uzasadnienia decyzji wynika, że: "sytuacja finansowa R. W. jest trudna, gdyż pobiera zasiłek wychowawczy w wysokości 300 zł miesięcznie. Mieszka wraz z mężem i dziećmi u teściów w budynku jednorodzinnym. Mąż (...) nie pracuje" oraz "Wykazywane przez podatniczkę przychody z działalności gospodarczej, którą prowadziła w 1997 r. - 358.883,39 zł i w 1998r. - 198.913,75 zł , świadczą o tym , iż brak jest podstaw do umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług" Od powyższej decyzji R. W. odwołała się i podtrzymała argumentację zawartą we wniosku. Decyzją z dnia 26.05.2003r. nr [...] Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, iż w pełni podzielił on stanowisko organu I instancji. W skardze na kolejną decyzję R. W. wniosła o umorzenie zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę. W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie i podtrzymała dotychczas zajmowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem. Zgodnie z orzecznictwem do art. 67 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) decyzja o umorzeniu zaległości podatkowej na wniosek podatnika jest wydawana w ramach swobodnego umorzenia administracyjnego. Oznacza to nawet, iż organy podatkowe mogą nawet odmówić wydania decyzji pozytywnej, gdy istnieje przesłanka ku temu. Muszą jednak swoje stanowisko w sprawie uzasadnić. To samo dotyczy sytuacji, gdy brak jest jakiejkolwiek przesłanki do umorzenia zaległości podatkowej. Takiego uzasadnienia jest brak w niniejszej sprawie. Organy podatkowe przyjęły bowiem, że nie zaistniała przesłanka do umorzenia zaległości podatkowej. Nie można jednak takiego wniosku wyprowadzać z samej wysokości osiągniętych przez skarżącą przychodów z działalności gospodarczej i to w sytuacji, gdy inspektor kontroli skarbowej obliczając podatek należny VAT oparł się na znajdujących się w organie podatkowym deklaracjach VAT - 7 a obliczając podatek naliczony VAT na duplikatach faktur stwierdzających nabycia towarów i usług , które skarżąca zdążyła dostarczyć przed zakończeniem kontroli skarbowej. Sytuacja ta świadczy o tym, że obliczenie podatku od towarów i usług które przybrała postać decyzji wymiarowych zostało dokonane przez tego inspektora w sposób oczywiście wadliwy. Organ podatkowy powinien był więc zawiesić postępowanie w sprawie umorzenia zaległości podatkowej i wezwać stronę o wszczęcie postępowania mającego na celu wyeliminowanie wadliwych decyzji wymiarowych z obrotu prawnego. Zgodnie bowiem z art. 121 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa postępowanie podatkowe, w tym i w sprawie umorzenia zaległości podatkowej, powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do tych organów. Postępując inaczej organy podatkowe naruszyły nie tylko powołany wyżej przepis, lecz również art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa w stopniu mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ten ostatni stanowi bowiem, że organ podatkowy na podstawie zebranego materiału dowodowego ocenia, czy dana działalność została udowodniona. Ocena ta - również zgodnie z utrwalonym orzecznictwem do tegoż przepisu - musi być swobodna , a nie tak - jak w niniejszej sprawie - dowolna. Z kolei gdyby okazało się , że decyzje wymiarowe są wadliwe i podlegają przez to wyeliminowanie z obrotu prawnego, mogłoby okazać się również, że umorzenie zaległości podatkowych jest bezprzedmiotowe. W tym przypadku należałoby postępowanie w niniejszej sprawie umorzyć. Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 135 u.p.p.s.a orzekł jak w sentencji. Natomiast Sąd nie mógł umorzyć przedmiotowej zaległości podatkowej , gdyż nie posiada w tym zakresie nie posiada kompetencji. Jednakże sprawę tego umorzenia organ I instancji rozpatrzy ponownie z uwzględnieniem stanowiska zajętego w tym zakresie w uzasadnieniu wyroku.