I SA/Kr 1146/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-12-22

Skład orzekający: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne może być wstrzymana w wykonaniu na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Decyzja odmawiająca umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne nie jest decyzją wykonalną, ponieważ nie nakłada na stronę żadnych obowiązków. W związku z tym nie można jej wstrzymać na podstawie art. 61 § 3 PPSA, gdyż instytucja ta dotyczy wyłącznie aktów, które wymagają wykonania i mogą spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Stan faktyczny
W. K. złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 kwietnia 2014 r. odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. W ramach skargi wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Sąd rozpoznał wniosek o wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 29 kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - W. K. wniósł skargę na decyzję ZUS z dnia 29 kwietnia 2014 r. w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Z treści art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wynika, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się przy tym, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy tylko aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy zachowania lub zakazy określonego zachowania (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. Tadeusza Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295 – 296). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji (postanowień) unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy więc tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 8 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1534/05, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd zwraca uwagę, że co do zasady z przymiotu wykonalności nie korzystają wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te spośród konstytutywnych aktów uprawniających, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich określonego nie wymagają żadnych działań ze strony podmiotów uprawnionych. Sąd wskazuje w związku z tym, że wydając zaskarżoną decyzję ZUS dokonał jedynie oceny czy w sprawie zachodzą przesłanki umożliwiające umorzenie należności z tytułu składek. W drodze zaskarżonej decyzji nie zostały nałożone na skarżącego żadne obowiązki, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Decyzja ta nie nosi zatem znamion wykonalności, nie ma więc możliwości wstrzymania jej wykonania. W konsekwencji, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia nie może być uwzględniony. Mając na uwadze ww. okoliczności, orzeczono jak w sentencji postanowienia na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło