I SA/Kr 1163/09

Sygn. akt I SA/Kr 1163/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2010 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Beata Cieloch, Sędzia: WSA Inga Gołowska (spr.), Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2010 r., sprawy ze skargi R. S., na decyzję Dyrektora Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, z dnia 26 maja 2009 r. Nr [...], w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, - skargę oddala - Zaskarżoną decyzją z dnia 26 maja 2009r. po rozpatrzeniu odwołania R. S., Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z siedzibą w N. z dnia 27 lutego 2009r. Przedmiotem decyzji była odmowa przyznania wszystkich płatności obszarowych oraz nałożenie sankcji ( 2.585,54 zł z tytułu JPO i 1.650,93 z tytułu UPO) ze względu na wykrytą różnicę między powierzchnią deklarowaną działek rolnych we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Odnosząc się do zarzutów i argumentacji Skarżącego przedstawionych w odwołaniu, organ odwoławczy wskazał, że na działkę deklarowaną przez R.S. został już złożony wniosek przez D. J.-S. o przyznanie płatności wobec czego skierowano do Skarżącego wezwanie w którym wyszczególniono błędy dotyczące sumy powierzchni działek rolnych położonych na działce ewid. nr [...] o pow. 7,88 ha w P. K. gmina L. powiat c.. Skarżący złożył w dniu 29 grudnia 2008r. korektę pierwotnego wniosku (złożonego w dniu 5 czerwca 2008r.) z dokumentami uzupełniającymi a to postanowieniem Sądu z którego treści wynika, że sporna działka jest współwłasnością czterech osób. Skarżący składając wniosek o przyznanie płatności załączył oświadczenie dwóch współwłaścicieli pomijając Producenta (D. J.-S.) który również złożył wniosek na te same działki rolne. Przepisem regulującym powyższą sytuację jest art. 7 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn. Dz. U z 2008r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.) a obowiązek załączenia zgody współposiadaczy spoczywa na Producencie składającym wniosek. Brak takiej zgody nie jest przez organ I instancji traktowany jako brak formalny wniosku. W przypadku powzięcia przez organ informacji, że dane gospodarstwo rolne jest przedmiotem współposiadania, organ wzywa Producenta do uzupełnienia wniosku o zgodę współposiadacza na ubieganie się o przyznanie płatności. Skarżący nie dopełnił obowiązku i to było podstawą stwierdzenia błędu zakwalifikowanego jako wykluczającego. Stało się to podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Wskazano nadto, że ustawodawca przenosi odpowiedzialność za złożenie stosownych dokumentów i udowodnienia faktu użytkowania na stronę postępowania. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu to wskazano, że normodawca wyłączył stosowanie art.81 k.p.a. na gruncie ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego a nadto podniesiono, że organ dokonał sprostowania omyłek pisarskich powstałych w decyzji organu I instancji. Z ostatecznym w administracyjnym w toku instancji rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodził się Skarżący. Pismem z dnia 27 czerwca 2009r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Autor skargi, występując o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji zarzucił błędne ustalenie stron postępowania albowiem w postępowaniu winny brać udział 4 osoby (tj. współwłaściciele działki nr [...]), nadto wezwanie z dnia 17 grudnia 2008r. zostało błędnie sformułowane ponieważ nie wezwano Skarżącego do dostarczenia informacji o współwłaścicielach działki. Odpowiadająca skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 184 Konstytucji w związku z art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002r.-Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U Nr 153, poz. 1269) oraz w związku z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz.1270 ze zm. dalej- p.p.s.a.), kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Kontrola zgodności z prawem dotyczy właściwości organu administracyjnego w sprawie, jego kompetencji do załatwienia spraw decyzjami administracyjnymi, poprawnego zastosowania przepisów postępowania administracyjnego oraz załatwienia sprawy na podstawie prawidłowo stosowanych, pod względem zakresu obowiązywania i treści, przepisów prawa materialnego. Sąd zwraca również uwagę na treść art. 134 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Cytowany przepis daje podstawę do uwzględnienia skargi także wtedy, gdy strona nie podniosła w trakcie toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego zarzutów będących podstawą wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego indywidualnego aktu administracyjnego. Badając niniejszą sprawę w ramach powyższych przepisów i w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., jak również dokonując analizy zarzutów sformułowanych w skardze, Sąd nie dopatrzył się takiego naruszenia prawa, które skutkuje koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Orzekanie na podstawie akt sprawy oznacza, że Sąd oceniając legalność zaskarżonego aktu bierze pod uwagę okoliczności, które z tych akt wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Przepis ten nie służy zatem do zwalczania wniosków jakie zostały wyprowadzone z materiału dowodowego, lecz nakazuje sądowi konkretne zachowanie przy podejmowaniu orzeczenia. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Art.7 ust. 7. ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jedn. Dz. U z 2008r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji stanowił, że w przypadku gdy działka rolna jest przedmiotem współposiadania, płatności obszarowe przysługują temu współposiadaczowi, na którego pozostali współposiadacze wyrazili pisemną zgodę. Zgodnie z ust. 8 cyt. przepisu zgodę, o której mowa w ust. 7, dołącza się do wniosku o przyznanie płatności obszarowych. Jest to przepis bezwzględnie obowiązujący i nie ma podstaw prawnych do tego by odstąpić od jego stosowania a w szczególności by uzupełniać wniosek o brakującą zgodę bowiem zgodę pozostałych współwłaścicieli dołącza się do przedmiotowego wniosku a nie później. Skarżący R. S. składając wniosek o przyznanie płatności załączył oświadczenie jedynie dwóch współwłaścicieli pomijając D. J.-S. i K. S. którzy również są współwłaścicielami działki rolnej więc również i ich zgoda była wymagana. Brak zgody o której mowa w art. 7 ust. 7 i ust. 8 cyt. ustawy nie jest przez organ administracji traktowany jako brak formalny wniosku zatem w przypadku powzięcia przez organ informacji, że dane gospodarstwo rolne jest przedmiotem współposiadania, organ wzywa Producenta do uzupełnienia wniosku o zgodę współposiadacza na ubieganie się o przyznanie płatności. Skarżący nie dopełnił obowiązku i to było podstawą stwierdzenia błędu zakwalifikowanego jako wykluczającego. Działania organów administracji były w ocenie Sądu prawidłowe. Zaakcentować również należy, że ustawodawca przeniósł odpowiedzialność za złożenie stosownych dokumentów i udowodnienia faktu użytkowania na stronę postępowania co oznacza, że to na Skarżącym ciążył obowiązek wykazania powyższych okoliczności czego w przedmiotowej sprawie nie dokonał. Jednocześnie wskazać należy, że przeprowadzona kontrola administracyjna przeprowadzona w stosunku do deklarowanych ramach uzupełniającej płatności obszarowej wykazała, że powierzchnia uprawniona do płatności wynosi 0,00 ha a Skarżący zadeklarował powierzchnie 6,13 ha. Zgodnie z § 13 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i tryby przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U nr 44,poz. 265 ze zm.) oraz zgodnie z art. 51 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. – jeżeli różnica między powierzchnia zadeklarowana a stwierdzoną przekracza 50% , rolnikowi odmawia się przyznania płatności i nakłada sankcję wieloletnią. Tak tez się stało w przedmiotowej sprawie ponieważ płatności są udzielane do rzeczywistej powierzchni upraw a nie do użytków rolnych określonych w Ewidencji Gruntów i Budynków. W tej sytuacji skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).