I SA/Kr 1163/17

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. J. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 16 sierpnia 2017 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącą od opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem II) ustanowić dla B. J. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K. Wyrokiem z dnia 14 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę B. J. w przedmiotowej sprawie. Wnioskiem z dnia 20 lutego 2018 r. skarżąca zwróciła się o zwolnienie jej od opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu w osobie adw. A. S.. Z danych zawartych w formularzu "PPF" wynika, że wnioskodawczyni prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jej dochodów jest emerytura w wysokości 4,84 zł. W skład majątku skarżącej wchodzi dom do generalnego remontu o powierzchni 150 m˛, działka 88/1 wielkości 0,1417 ha stanowiąca nieużytki, na terenie zalewowym, niesprzedawalna oraz działka 84/1 o powierzchni 0,248 ha również stanowiąca nieużytki, na terenie zalewowym, bez dojazdu, niesprzedawalna. Skarżąca posiada oszczędności w wysokości 27,75 zł. Jej zobowiązania i stałe miesięczne wydatki przedstawiają się następująco: gaz ok. 300 zł, woda ok. 34 zł, prąd ok. 100 zł, odpady komunalne 26 zł, leki internet 200 zł miesięcznie oraz podatek od nieruchomości 320 zł za 3 miesiące. W uzasadnieniu wniosku skarżąca powołała się na swoją trudną sytuację materialną. Podała, że dowody zostały przedłożone w niniejszej sprawie łącznie z poprzednim wnioskiem o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2017 r. strona została zwolniona od wpisu od złożonej w niniejszej sprawie skargi. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte w art. 246 p.p.s.a. sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Należy przy tym podkreślić, że cytowany przepis stanowi odstępstwo od zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości wyrażonej w art. 199 p.p.s.a., zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Przytoczone we wniosku okoliczności powinny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie. Jak wynika z danych zawartych w formularzu "PPF", a także zalegających w aktach sprawy materiałów źródłowych uprzednio złożonych przez stronę przy okazji rozpoznawania jej wniosku o zwolnienie od wpisu od złożonej skargi, sytuacja materialna skarżącej nie jest łatwa. B. J., pomimo kilkuletniego poszukiwania pracy, jest osobą bezrobotną. Utrzymywała się dzięki środkom uzyskanym ze sprzedaży w roku 2014 nieruchomości, lecz aktualnie pozostała z nich jedynie niewielka kwota (27,75 zł). Świadczenie emerytalne w wysokości 4,84 zł nie pozwala na pokrycie kosztów bieżącej egzystencji, dlatego strona nie ma możliwości poczynienia z nich jakichkolwiek oszczędności. Skarżąca zamieszkuje samotnie, nie ma bliskiej rodziny. Jej dom wymaga przeprowadzenia generalnego remontu, na który wnioskodawczyni nie stać. Nieruchomości będące jej własnością są nieużytkami położonymi w terenie zalewowym i bardzo nieatrakcyjnym pod kątem ewentualnych nabywców. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w obecnej sytuacji materialnej skarżąca nie jest w stanie pokryć opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem oraz wynagrodzenia adwokata bez uszczerbku w jej koniecznym utrzymaniu. Z tych względów przychylono się do wniosku strony i orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.