I SA/Kr 1164/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] września 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2018 r. odrzucającego skargę. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. akt I SA/Kr [...] referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał M. B. (dalej: Skarżący) prawo pomocy, w tym ustanowił dla niego adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, ze zm., obecnie Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: P.p.s.a.), jako niedopuszczalną, skargę M. B. na pismo Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 7 września 2017 r. nr [...], [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. Odpis ww. postanowienia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi Skarżącego dnia 14 maja 2018 r. Następnie Skarżący przesyłką pocztową nadaną dnia 21 maja 2018 r. wniósł do Sądu osobiście sporządzone pismo zatytułowane "zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2018 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pismo Skarżącego z dnia 21 maja 2018 r. zostało wniesione w otwartym terminie do zaskarżenia skargą kasacyjną postanowienia odrzucającego skargę z dnia 26 kwietnia 2018 r. Z treści pisma Skarżącego ewidentnie wynika, że nakierowane jest ono na zakwestionowanie ww. postanowienia. Dlatego też, mimo zatytułowania pisma "zażalenie", Sąd potraktował ww. pismo jako skargę kasacyjną. W myśl art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Wymóg sporządzenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi jedną z przesłanek jej dopuszczalności. Skarga kasacyjna sporządzona przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie ma legitymacji do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej, jest obarczone wadą, która nie może zostać usunięta poprzez wezwanie do uzupełnienia braków. W tej sprawie podpisanie środka zaskarżenia przez Skarżącego nie stanowi spełnienia wymogów wynikających z art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. Tym samym pismo to jako niedopuszczalną skargę kasacyjną należało odrzucić, bowiem zawierało braki, które nie mogą być usunięte. Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Przepis ten nakazuje zatem również odrzucenie skargi kasacyjnej niedopuszczalnej z tej przyczyny, że została sporządzona osobiście przez stronę nie będącą ani adwokatem, ani radcą prawnym, ani też inną osobą mogącą osobiście sporządzić skargę kasacyjną. Sformułowanie "powinno" zawarte w art. 175 P.p.s.a. oznacza obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, a jego naruszenie skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, stosownie do powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.