I SA/Kr 1179/12

PostanowienieWSA w Krakowie2012-11-14

Skład orzekający: WSA Nina Półtorak, WSA Maja Chodacka, WSA Stanisław Grzeszek (spr.)

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego w sprawie zarzutów na postępowanie egzekucyjne jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?
Ratio decidendi
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, ponieważ oświadczenie pełnomocnika skarżącego w tym przedmiocie, w świetle zgromadzonych akt sprawy, nie budziło zastrzeżeń i nie zmierzało do obejścia prawa ani nie powodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA, sąd umorzył postępowanie sądowe.
Stan faktyczny
Pełnomocnik F.F. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego. Zarzuty dotyczyły braku wymagalności obowiązku podatkowego ze względu na nieprawidłowe nadanie rygoru wykonalności decyzjom podatkowym. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zwrócono skarżącemu kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I SA/Kr 1179/12 | | POSTANOWIENIE Dnia 14 listopada 2012 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Nina Półtorak, Sędzia: WSA Maja Chodacka, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r., sprawy ze skargi F.F., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 11 czerwca 2012 r. Nr [...], w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne, postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe, II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego prowadzi wobec zobowiązanego F.F. postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 23 marca 2012r. o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], obejmujących zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2005r., styczeń – maj 2006r., lipiec – sierpień 2006r. W pismach z dnia 29 marca 2012r. pełnomocnik zobowiązanego odwołując się do treści przepisu art. 33 pkt 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., powoływanej dalej jako "u.p.e.a.") sformułował "zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej", podnosząc, że obowiązek określony decyzjami, które stanowią podstawę tytułów wykonawczych jest niewymagalny, a w związku z tym zażądano umorzenia postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia 7 maja 2012r. nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego działając na podstawie art. 17 w związku z art. 34 § 1 i § 4 u.p.e.a. uznał zarzut braku wymagalności obowiązku za bezzasadny i odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego. Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia 11 czerwca 2012r. nr [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pełnomocnik zobowiązanego zakwestionował ostateczne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. W uzasadnieniu podkreślono, że nieostateczne decyzje podatkowe, wskazane w tytułach wykonawczych jako podstawa prawna obowiązków poddanych egzekucji, winny mieć rygor wykonalności nadany w chwili umieszczenia ich w dokumencie egzekucyjnym. Tymczasem decyzjom podatkowym poddanym egzekucji rygor, natychmiastowej wykonalności został nadany w dniu doręczenia postanowień, czyli 28 marca 2012r., podczas gdy tytuły wykonawcze wystawiono pięć dni wcześniej. Końcowo nadmieniono, że skoro każdy tytuł wykonawczy uruchamia odrębne postępowanie egzekucyjne, a do majątku zobowiązanego wszczęto osiem postępowań egzekucyjnych i w związku z tym złożył on osiem środków prawnych w formie zarzutów w sprawie wszystkich postępowań egzekucyjnych, to powinnością organu było prowadzenie ośmiu postępowań, a nie rozstrzygnięcie wszystkich wniesionych zarzutów jednym postanowieniem. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując w całości swe dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 14 listopada 2012r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu oświadczenie pełnomocnika skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa - z tego punktu widzenia - żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z czym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu w kwocie 100,00 zł orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło