I SA/Kr 1181/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Inga Gołowska po rozpoznaniu 29 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. na postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] z 23 sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: - odrzucić skargę H. S. - Pismem z 3 września 2019 r. H. S. – nazywana dalej "Skarżącą", wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie "zażalenie na postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w K. " z 23 sierpnia 2019 r. Z akt sprawy wynika, że postanowienie na podstawie art. 59 § 1 pkt 2 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2019 r., poz. 1438 ze zm.; dalej jako "u.p.e.a."). W odpowiedzi na pismo Skarżącej, pełnomocni organu wniósł o jego oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zażalenie Skarżącej podlega odrzuceniu. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 59 § 5 u.p.e.a. Skarżącej przysługiwało zażalenie na postanowienie Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Odział K., o czym Skarżąca została pouczona (k. 90 akt administracyjnych). W pouczeniu tym wyraźnie wskazano, że zażalenie należy skierować do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. za pośrednictwem Dyrektora Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Odział K.. Zgodnie z art. 17 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne jest co do zasady dwuinstancyjne – co oznacza, że rozstrzygnięcie organu podlega kontroli przez organ drugiej instancji. Dopiero po wyczerpaniu wszystkich środków zaskarżenia przysługujących w toku postępowania administracyjnego zobowiązany uprawniony jest do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, co wynika z art. 52 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie Skarżąca skierowała zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji wprost do Sądu, pomijając przy tym organ drugiej instancji, czyli Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje jednakże takiego środka zaskarżenia, a jedynie skargę. Ponieważ to nie tytuł, a treść pism decyduje o jego charakterze, Sąd przyjął, że skoro Skarżąca domaga się od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uchylenia postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., pismo to należy uznać za skargę. Niemniej jednak oznacza to, że pismo to, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., podlega odrzuceniu, ponieważ na tym etapie postępowania egzekucyjnego wniesienie skargi do sądu administracyjnego było niedopuszczalne. Skarżącej bowiem przysługiwało zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.