I SA/Kr 119/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Inga Gołowska (spr.) Sędziowie: WSA Stanisław Grzeszek WSA Urszula Zięba Protokolant: specjalista Bożena Piątek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2018 r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 10 października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenia zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 15 stycznia 2018r. (data wpływu do organu)D. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 10 października 2017r. nr [...]/2017 w przedmiocie odmowy umorzenia zaległych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Organ, wydając decyzję w dniu 12 października 2017r., pouczył skarżącego o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy lub wniesienia skargi do Sądu administracyjnego. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy i organ w dniu 8 grudnia 2017r. wydał decyzję, w której utrzymano w mocy decyzję z 12 października 2017r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne i normy dotyczące postępowania sądowego przed sądami administracyjnymi zostały określone w ustawie z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.; dalej-p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem art. 3§1 i §2 pkt 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Zgodnie z treścią art. 52§1 i §2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Wedle art. 52§3 p.p.s.a. jeżeli stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Zaskarżona decyzja ZUS z 10 października 2017r. (tak ją określono w skardze) jest decyzją wydaną w I instancji. Mimo prawidłowego pouczenia zamieszczonego w decyzji z 12 października 2017r. skarżący zdecydował się złożyć wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Organ ponownie rozpoznał sprawę i wydał decyzję w dniu 8 grudnia 2017r. i to właśnie ta decyzja winna być przedmiotem zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie nie zaś decyzja z 12 października 2017r. Skargę do sądu administracyjnego można wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji wydanej przez organ I instancji. Wobec powyższego złożenie do Sądu skargi na decyzję z 12 października 2017r. ZUS jako wydanej przez organu I instancji, w sytuacji gdy wydano także decyzję w II instancji, nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny, w okolicznościach tej sprawy, biorąc pod uwagę treść art. 52§3 p.p.s.a. nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji z 12 października 2017r. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58§1 pkt 6 i §3 p.p.s.a.