I SA/Kr 1190/14

|Sygn. akt I SA/Kr 1190/14 | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 grudnia 2014 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Grażyna Firek (spr.), Sędzia: WSA Agnieszka Jakimowicz, Protokolant: Ewelina Knapczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014 r., sprawy ze skargi M.B., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia 24 kwietnia 2014 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków, transportowych za 2010 r., - skargę oddala - Decyzją z dnia 28 lutego 2014 r. Nr [...] działając w trybie art. 243§3 w zw. z art. 240 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) Prezydent Miasta K. odmówił M. B. wznowienia postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2010 rok. W jej uzasadnieniu organ wskazał, że wznowienie przedmiotowego postępowania jest niedopuszczalne z przyczyn formalnych. Art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi bowiem, że wznawia się postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Tymczasem zobowiązanie podatkowe M.B. od środków transportu za 2010 rok nie zostało określone decyzją, gdyż decyzja taka Prezydenta Miasta K. z dnia 15 października 2010 r. Nr [...] , w wyniku rozpoznania odwołania , została decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 8 sierpnia 2012 r. Nr [...] uchylona i sprawa przekazana została organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, przy zaleceniu wystąpienia do sądu powszechnego o ustalenie istnienia bądź nieistnienia spornego stosunku prawnego. Dalej organ I instancji wskazał, że postępowanie podatkowe w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od środków transportowych za 2010 r. zostało przedłużone postanowieniem Prezydenta Miasta K. z dnia 20 czerwca 2013 r. Nr [...] do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego w sprawie ustalenia, czy M. B. w 2010 r. był właścicielem pojazdu o nr rej. [...] i [...] W związku z powyższym organ I instancji uznał wznowienie postępowania za niedopuszczalne. Od powyższej decyzji odwołanie w ustawowym terminie wniósł M. B. Odwołujący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i wznowienie postępowania z uwagi na zaistnienie nowej okoliczności, której nie mógł powołać we wcześniejszych postępowaniach. Decyzją z dnia 24 kwietnia 2014 r. Nr [...], działając na podstawie art. 243 § 3 oraz art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. 2012 r. poz. 749 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu powyższego odwołania utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W jej uzasadnieniu organ odwoławczy, identycznie jak organ I instancji, po przywołaniu art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z treścią którego, postępowanie wznawia się w sprawie zakończonej decyzją ostateczną , stwierdził, że w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych należnego od M. B. za 2010 r. nie została wydana ostateczna decyzja merytoryczna. Bowiem decyzją z dnia 8 sierpnia 2012 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 15 października 2010 r. Nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za 2010 r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, zalecając wystąpienie do sądu powszechnego o ustalenie istnienia bądź nieistnienia spornego stosunku prawnego. Postępowanie podatkowe w powyższej sprawie nadal się toczy przed organem I instancji. W związku z powyższym organ odwoławczy stwierdził, że wznowienie postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za 2010 r. jest niedopuszczalne z przyczyn formalnych, bowiem nie została wydana ostateczna decyzja merytoryczna w sprawie określenia wysokości tego zobowiązania. Stwierdzenie zaś we wstępnej fazie postępowania wznowieniowego przez organ podatkowy braku podstaw do wznowienia postępowania implikowało konieczność wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. W skardze od powyższej decyzji wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. B. domagał się jej zweryfikowania, przeprowadzenia wnikliwego postępowania i wydania orzeczenia zgodnie z jego wnioskiem. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenia i podtrzymało swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlegała oddaleniu. W pierwszym rzędzie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 cytowanej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.ps.a., a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Wobec powyższego, każde naruszenie przepisów prawa materialnego, czy procesowego należy oceniać pod kątem jego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Również zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co oznacza, iż Sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności zaskarżonej decyzji niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze. Stosowne do treści art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Kontrolując zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, jak i poprzedzającą decyzję organu I instancji w oparciu o wyżej wskazane reguły, Sąd uznał, że nie naruszają one prawa w sposób powodujący konieczność ich wyeliminowania z obrotu prawnego, a zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie było, czy spełnione zostały warunki formalne dopuszczające wznowienie postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych należnego od M. B. za 2010 r. Na wstępie należy podkreślić, że instytucja wznowienia postępowania stanowi jeden z nadzwyczajnym trybów wzruszania decyzji ostatecznych. Jest to zatem odstępstwo od zasady trwałości decyzji administracyjnej zawartej w art. 128 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2012 r. poz.749). Zaś zasada trwałości decyzji ostatecznych ma podstawowe znaczenie dla stabilizacji opartych na decyzji skutków prawnych, dlatego uchodzi za jedno z kardynalnych założeń całego systemu postępowania administracyjnego. Jest to tzw. domniemanie mocy obowiązującej decyzji. Wyznaczone przepisami odstępstwa od tej zasady (tzw. tryby nadzwyczajne) podlegają ścisłej wykładni. Przedmiotowa instytucja ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia rozstrzygnięcia sprawy zakończonej ostateczną decyzja podatkową, jeżeli postępowanie podatkowe było dotknięte wadami procesowymi, wyliczonymi wyczerpująco w art. 240 Ordynacji podatkowej . Jeśli postępowanie takie jest dopuszczalne organ podatkowy, do którego wpłynął wniosek o wznowienie postępowania wydaje postanowienie o wznowieniu postępowania, które następnie stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania co do przesłanek wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 243 § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Natomiast jeżeli postępowanie jest niedopuszczalne organ taki wydaje decyzję o odmowie wznowienia postępowania (art. 243 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa). W okolicznościach nin. sprawy organy obu instancji zasadnie uznały , że wznowienie postępowania w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych należnego od M.B. za 2010 r. jest niedopuszczalne. W sprawie tej nie zapadła bowiem decyzja ostateczna, gdyż decyzją z dnia 8 sierpnia 2012 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 15 października 2010 r. Nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego M. B. z tytułu podatku od środków transportowych za 2010 r. i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, zalecając wystąpienie do sądu powszechnego o ustalenie istnienia bądź nieistnienia spornego stosunku prawnego. Zatem postępowanie podatkowe w powyższej sprawie nadal się toczy przed organem I instancji. Okoliczności te musiały zatem skutkować uznaniem braku podstaw do wznowienia postępowania, to zaś implikowało konieczność wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania. W tym miejscu należy wskazać, iż jeżeli skarżącemu są znane jakieś nowe okoliczności czy dowody, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia w sprawie określenia wysokości jego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych należnego za 2010 r. to nic nie stoi na przeszkodzie, by takie okoliczności czy dowody powołał w toczącym się postępowaniu w tej sprawie przed Prezydentem Miasta. Mając na uwadze przytoczone wyżej względy Sąd uznał zarzuty skargi za nieuzasadnione i dlatego orzekł o jej oddaleniu na zasadzie art. 151 p.p.s.a.