I SA/Kr 1192/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 7 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia skargę odrzucić. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z dnia 7 września 2017 r. nr [...] po rozpatrzeniu zażalenia P. Sp. z o.o. w K. – dalej strona skarżąca, uchylił postanowienie Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 19 lipca 2017 r. odmawiające uznania zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 września 2017 r. i zawierało pouczenie o sposobie zaskarżenia, w tym o terminie i sposobie wniesienia skargi do Sądu za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K.. W dniu 18 października 2017 r. (data wpływu do organu) strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczego Wydziału z dnia 20 listopada 2017 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie m.in. dowodu nadania przesyłki zawierającej skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. – w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca nadesłała m.in. kserokopię dowodu nadania przesyłki zwierającej skargę. Z powyższego potwierdzenia, wynikało, że skarga została nadana w dniu 12 października 2017 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Skarżący, wnosząc skargę, może dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty, czy też urzędu konsularnego. W myśl art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 7 września 2017 r. zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 września 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przy postanowieniu). Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał dnia 11 października 2017 r. Tymczasem skarga została wniesiona w dniu 12 października 2017 r. (data stempla pocztowego), a więc z uchybieniem terminu ustawowego i jako taka podlegała odrzuceniu. Mając to na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.