I SA/Kr 1202/19

|Sygn. akt I SA/Kr 1202/19 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 czerwca 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.), Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Protokolant: st. sekr. sąd. Renata Trojnar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2024 roku, sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. w K., na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, z dnia 14 sierpnia 2019 roku Nr 1201-IEW2.4253.11.2019.16, w przedmiocie określenia przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za grudzień 2015 roku i za miesiące od, stycznia do marca 2016 roku oraz zabezpieczenie na majątku., skargę oddala. Na podstawie upoważnienia nr [...] z dnia 05.09.2017r. udzielonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza, w zakresie sprawdzenia prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od 01.10.2015r. - 31.03.2016r. wobec N. sp. z o.o. (dalej również jako: Strona, Skarżąca, Spółka) została wszczęta w dniu 07.09.2017r. kontrola podatkowa. W trakcie trwania ww. kontroli podatkowej, decyzją z dnia 14.03.2019r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza określił Skarżącej przybliżoną kwotę zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za: grudzień 2015r. i od stycznia 2016r. do marca 2016r. w łącznej kwocie 480.157,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi na dzień wydania zaskarżonej decyzji Organu I instancji w łącznej kwocie 116.988,00 zł oraz orzekł o zabezpieczeniu na majątku Skarżącej przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za: grudzień 2015r. i od stycznia 2016r. do marca 2016r. w łącznej kwocie 480.157,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę od tych zobowiązań, naliczonych na dzień wydania zaskarżonej decyzji Organu I instancji w łącznej kwocie 116.988,00 zł. Od ww. decyzji skarżąca wniosła odwołanie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków- Krowodrza. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: "art. 33 § 1 o.p. w związku z art. 33 § pkt 2 i § 4 pkt 2 o.p. poprzez ich błędną wykładnię w zakresie przesłanki " trwałego nieuiszczania wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym" lub "dokonywania czynności polegających na zbywaniu majątku które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję", a w konsekwencji przyjęcie, że zostały spełnione w ustalonym stanie faktycznym przesłanki do wydania decyzji w sprawie zabezpieczenia wykonania zobowiązań podatkowych"; 2 "art. 33 § 1 o.p. w związku z art. 33 § pkt 2 i § 4 pkt o.p. poprzez ich zastosowanie pomimo braku wystąpienia ustawowych przesłanek zastosowania zabezpieczenia zobowiązania podatkowego przed terminem płatności na majątku podatnika"; 3. "art. 187 § 1-3 w związku z art. 122 oraz w zw. z art. 191 o.p., poprzez brak zebrania kompletnego materiału dowodowego w całości oraz prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, co skutkowało przyjęciem przez organy tezy, że zostały spełnione okoliczności do zastosowania zabezpieczenia zobowiązania podatkowego przed terminem płatności na majątku podatnika", Ponadto pełnomocnik wniósł o przeprowadzenie dowodu z: "ustalenia cen rynkowych wskazanych na s. 15 zaskarżonej decyzji pojazdów samochodowych, w sposób poddający się weryfikacji", "przeprowadzenia analizy wskaźnikowej sytuacji finansowej Strony o której mowa na s. 11-13 zaskarżonej decyzji w sposób umożliwiający weryfikację przeprowadzonej analizy oraz podanie źródeł skąd zaczerpnięto informacje na potrzeby tej analizy" Po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie decyzją z dnia 14.08.2019r. nr 1201-IEW2.4253.11.2019.16 (k: 64-78 akt odwoławczych) uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków- Krowodrza z dnia 14.03.2019r. nr [...] (k: 161-168) w części: dotyczącej określenia Spółce N. sp. z o.o. kwoty odsetek za zwłokę od przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2015r. w wysokości powyżej 18.500,00 zł, naliczonych na dzień wydania decyzji przez Organ I instancji, dotyczącej określenia Spółce N. sp. z o.o. kwoty odsetek za zwłokę od przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2016r. w wysokości powyżej 14.062,00 zł, naliczonych na dzień wydania decyzji przez Organ I instancji, dotyczącej określenia Spółce N. sp. z o.o. kwoty odsetek za zwłokę od przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2016r. w wysokości powyżej 27.185,00 zł, naliczonych na dzień wydania decyzji przez Organ I instancji, dotyczącej określenia Spółce N. sp. z o.o. kwoty odsetek za zwłokę od przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2016r. w wysokości powyżej 54.078,00 zł, naliczonych na dzień wydania decyzji przez Organ I instancji, oraz dotyczącej orzeczenia o dokonaniu zabezpieczenia na majątku ww. Spółki kwoty odsetek za zwłokę od przybliżonego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2015r. w wysokości powyżej 18.500,00 zł, naliczonych na dzień wydania decyzji przez Organ I instancji, dotyczącej orzeczenia o dokonaniu zabezpieczenia na majątku ww. Spółki kwoty odsetek za zwłokę od przybliżonego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2016r. w wysokości powyżej 14.062,00 zł, naliczonych na dzień wydania decyzji przez Organ I instancji, dotyczącej orzeczenia o dokonaniu zabezpieczenia na majątku ww. Spółki kwoty odsetek za zwłokę od przybliżonego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za luty 2016r. w wysokości powyżej 27.185,00 zł, naliczonych na dzień wydania decyzji przez Organ I instancji, dotyczącej orzeczenia o dokonaniu zabezpieczenia na majątku ww. Spółki kwoty odsetek za zwłokę od przybliżonego zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od towarów i usług za marzec 2016r. w wysokości powyżej 54,078,00 zł, naliczonych na dzień wydania decyzji przez Organ I instancji, W tym w uchylonym zakresie umorzył postępowanie w sprawie. Ponadto Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie ww. decyzją utrzymał w mocy decyzję Organu pierwszej instancji w sprawie określenia ww. Spółce przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za: grudzień 2015r. i od stycznia 2016r. do marca 2016r. w łącznej kwocie 480.157,00 zł oraz kwoty odsetek za zwłokę od tych zobowiązań naliczonych na dzień wydania zaskarżonej decyzji w łącznej kwocie 113.825,00 zł oraz orzeczenia o dokonaniu zabezpieczenia na majątku ww. Spółki przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za: grudzień 2015r. i od stycznia 2016r. do marca 2016r. w łącznej kwocie 480.157,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę naliczonymi na dzień wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji określających wysokość tych zobowiązań podatkowych w łącznej kwocie 113.825,00 zł. Ww. decyzja została doręczona Skarżącej w dniu 26.08.2019r. (k: 63 akt odwoławczych). Organ II instancji stwierdził, że powzięcie wiedzy przez Organ kontrolujący, że Skarżąca dokonywała odliczeń z faktur, które nie odzwierciedlały rzeczywistych zdarzeń gospodarczych stanowi istotny argument w niniejszej sprawie. W związku z powyższymi ustaleniami Organ podniósł, że Skarżąca podejmowała działania, których celem było unikanie płacenia podatków, a to w oczywisty sposób uprawdopodabnia, że nie zapłaci prognozowanych zobowiązań podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie potwierdza, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła przesłanka trwałego nieregulowania wymagalnych zobowiązań publicznoprawnych. Ponadto Organ podkreślił fakt toczenia się w 2017 r. wobec Skarżącej postępowań egzekucyjnych, które zakończyły się wyegzekwowaniem kwot co miałoby bezspornie potwierdzać uprawnienie Organu podatkowego do dokonania zabezpieczenia. Organ odwoławczy wskazał, że Skarżąca nie zapłaciła znacznie mniejszych kwot zobowiązań publicznoprawnych które zostały uregulowane dopiero w trybie egzekucji administracyjnej, co tym bardziej uprawdopodabnia, że Skarżąca nie ureguluje kwoty określonej w przybliżonej wysokości w zaskarżonej decyzji, która jest znacząco wyższa. Za nieprawdziwy uznany został zarzut Skarżącej, że organy podatkowe w sposób niepełny przeprowadziły analizę sytuacji finansowej i majątkowej Skarżącej. Spółka, po wezwaniu Organu kontrolującego, odmówiła złożenia oświadczenia ORD- HZ. Znajdujący się w aktach sprawy wydruk z CZM na dzień 20.11.2018 r. wskazywał nieaktualny stan majątkowy spółki zawierając m in. nieruchomości, które w toku kontroli ujawnione zostały jako sprzedane. Organ odwoławczy wskazał także, że Organ I instancji w swojej decyzji z dnia 14.03.2019r. wykazał, że kwoty przybliżonych zobowiązań podatkowych Skarżącej za miesiące: grudzień 2015r. oraz od stycznia 2016r. do marca 2016r. znacznie przewyższają szacunkowe wartości pojazdów należących do Skarżącej. Organ odwoławczy podniósł, iż ustalenia dokonane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza odnoszące się do majątku Skarżącej i jej kondycji finansowej potraktować można jako dodatkową obawę, że Skarżąca nie ureguluje dobrowolnie przyszłych zobowiązań podatkowych. Decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w części utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego Kraków-Krowodrza wydanej w przedmiocie określenia Spółce N. sp. z 0.0. przybliżonych kwot zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za: grudzień 2015r. i od stycznia do marca 2016r. oraz kwoty odsetek za zwłokę od tych zobowiązań oraz orzeczenia o dokonaniu zabezpieczenia na majątku Spółki przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za: grudzień 2015r. i od stycznia do marca 2016r. oraz kwoty odsetek za zwłokę od tych zobowiązań. W skardze pełnomocnik Skarżącej adwokat J. Z. zarzucił naruszenie: "art. 33 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 roku poz. 800 z późn. zm., dalej jako: "o.p") w związku z art. 33 § pkt 2 i § 4 pkt 2 o.p. poprzez błędną wykładnię przesłanek "trwałego nieuiszczania wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym" oraz "dokonywania czynności polegających na zbywaniu majątku które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję", "art. 33 § 1 o.p. w związku z art. 33 § pkt 2 i § 4 pkt 2 o.p. przez ich zastosowanie pomimo braku wystąpienia ustawowych przesłanek zastosowania zabezpieczenia zobowiązania podatkowego przed terminem płatności na majątku podatnika"; "art. 187 § 1-3 w związku z art. 122 oraz w zw. z art. 191 o.p., poprzez brak zebrania kompletnego materiału dowodowego w całości oraz prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, co skutkowało przyjęciem przez organy podatkowe tezy, że zostały spełnione okoliczności do zastosowania zabezpieczenia zobowiązania podatkowego przed terminem płatności na majątku podatnika". Wobec powyższego pełnomocnik Skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej w części utrzymującej w mocy decyzję Organu pierwszej instancji, zasądzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz zwolnienie od kosztów. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla Krakowa- Śródmieścia w Krakowie, VIII Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych z dnia 20 listopada 2019 roku, sygn. akt [...] Spółka ogłosiła upadłość. W następstwie wszczęcia postępowania upadłościowego, z uwagi na fakt, źe sprawa dotyczy przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 maja 2020 roku zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne. Sąd Rejonowy dla Krakowa-Śródmieścia w Krakowie VIII Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych prowadzący sprawę Spółki postanowieniem z dnia 23 lutego 2024 roku umorzył postępowanie upadłościowe z uwagi na brak płynnych środków finansowych na pokrycie powstałych i przewidywanych kosztów niezbędnych do ukończenia postępowania. Nie została wyłożona lista wierzytelności. Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny podjął postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tak rozumianej kontroli sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do jej końcowego załatwienia, lecz ocenia, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono reguł postępowania administracyjnego i czy prawidłowo zastosowano normy prawa materialnego. Uchylenie zaskarżonego aktu w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stanowi podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Na mocy art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji zgodnie z zakreślonymi powyżej regułami, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zasadność dokonania określenia przybliżonej kwoty zobowiązań podatkowych za: grudzień 2015r. i od stycznia do marca 2016r. i należnych odsetek oraz zabezpieczenia tych kwot na majątku podatnika. Stosownie do art. 33 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.; dalej jako "O.p."), zobowiązanie podatkowe przed terminem płatności może być zabezpieczone na majątku podatnika (...), jeżeli zachodzi uzasadniona obawa, że nie zostanie ono wykonane, a w szczególności gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję. Zgodnie z art. 33 § 2 pkt 2 O.p. zabezpieczenia w okolicznościach wymienionych w § 1 można dokonać również w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub kontroli celno-skarbowej, przed wydaniem decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Nadto po myśli art. 33 § 4 pkt 2 O.p. w przypadku, o którym mowa w § 2, organ podatkowy na podstawie posiadanych danych co do wysokości podstawy opodatkowania określa w decyzji o zabezpieczeniu przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego oraz kwotę odsetek za zwłokę należnych od tego zobowiązania na dzień wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli zabezpieczenie następuje przed wydaniem decyzji, o której mowa w § 2 pkt 2. Cytowane wyżej przepisy wskazują przesłanki wydania decyzji o zabezpieczeniu, przy czym w każdym przypadku ocena prawnej dopuszczalności wydania takiego rozstrzygnięcia musi być przeprowadzona na tle wszystkich okoliczności danej sprawy. Wśród dowodów niezbędnych do wydania takiej decyzji muszą znaleźć się dwie grupy dowodów: uprawdopodobniające istnienie zobowiązania podatkowego będącego przedmiotem postępowania w przedmiocie wydania decyzji wymiarowej, uzasadniające obawę, że nie zostanie ono wykonane. Odnośnie pierwszej grupy zauważyć należy, że postępowanie w kwestii zabezpieczenia nie ma charakteru zastępczego dla postępowania wymiarowego, stąd w jego trakcie odstępuje się od przeprowadzania pełnego postępowania dowodowego, a za wystarczające uznaje się uprawdopodobnienie, że zobowiązanie powstanie w określonej w sposób przybliżony wysokości (tak: wyrok WSA w Gliwicach z 27 marca 2015 r" sygn. akt III SA/G11568/14). W decyzji o zabezpieczeniu organ określa przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, gdyż na tym etapie nie jest jeszcze znana jego dokładna wielkość. Co w związku z tym oczywiste, zobowiązanie przybliżone nie jest rozstrzygane w definitywnej ani ostatecznej wysokości. To dokona się dopiero w decyzji wymiarowej kończącej postępowanie w sprawie określenia kwoty zobowiązania. Postępowanie zabezpieczające jest postępowaniem szczególnym, którego głównym celem nie jest wymiar zobowiązania, lecz zabezpieczenie skuteczności przyszłej egzekucji obowiązku podatkowego. Jest to postępowanie pomocnicze, uprzednie w stosunku do postępowania wymiarowego. Zgodnie z poczynionymi przez organy ustaleniami faktycznymi zarówno fakt istnienia zobowiązania podatkowego, jak i jego kwota nie podlegają wątpliwości. Wobec powyższego spełniona została przesłanka z grupy pierwszej. Należy zatem zbadać istnienie przesłanek z grupy drugiej, tj. okoliczności uzasadniających obawę, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. W art. 33 § 1 O.p. sam ustawodawca wskazał, że do okoliczności takich należy przykładowo sytuacja, gdy podatnik trwale nie uiszcza wymagalnych zobowiązań o charakterze publicznoprawnym lub dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku, które mogą utrudnić lub udaremnić egzekucję, przy czym katalog ten ma charakter otwarty. Uzupełniło go orzecznictwo sądów administracyjnych wskazując, że do okoliczności takich należą również fakt nierzetelnego prowadzenia ksiąg handlowych jak również zaniżenie dochodów będących przedmiotem opodatkowania (wyrok NSA z 4 listopada 1994 r., SA/Gd 96/94, wyrok WSA w Białymstoku z 18 stycznia 2006 r, I SA/Bk 367/2005). Jest to także ustalenie przez organ podatkowy, że przewidywana kwota zobowiązana podatkowego jest niewspółmiernie wysoka w stosunku do możliwości finansowych podatnika (wyrok NSA z 24 lutego 1994 r., SA/Po 1833/93) czy też ujawnienie w postępowaniu kontrolnym okoliczności, że podatnik dokonywał obniżenia podatku należnego na podstawie faktur VAT nieuprawniających do obniżenia podatku należnego o kwoty podatku w fakturach tych naliczonego (wyrok WSA w Warszawie z 12 października 2004 r. III SA 2408/03). Podobnie "wystawianie i przyjmowanie "pustych" faktur oraz wykorzystywanie ich w rozliczeniu podatku od towarów i usług (...), przy uwzględnieniu obowiązku zapłaty podatku wynikającego z treści art. 108 VAT implikuje powstanie zaległości podatkowych i w konsekwencji uprawnia organy podatkowe do uznania, iż zaistniała przesłanka trwałego nieuiszczania zobowiązań publicznoprawnych oraz podstawa faktyczna do wydania decyzji zabezpieczającej, o której mowa w art. 33 § 4 O.p." (wyrok WSA w Bydgoszczy z 24 kwietnia 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 144/12). Przesłanka zabezpieczenia zachodzi również wówczas, gdy wówczas, gdy podatnik nierzetelnie prowadzi księgi podatkowe służące do prawidłowego wypełniania obowiązków podatkowych, bądź gdy wskutek oszustw podatkowych doprowadzi do nieuprawnionego zwrotu podatku VAT (zob.: wyrok NSAz 14 grudnia 2017 r. sygn. I FSK 1052/15). Odnosząc wskazane okoliczności uzasadniające obawę niewykonania zobowiązania do stanu faktycznego sprawy zauważyć należy, że w niniejszej sprawie zaistniały sytuacje zarówno wprost wskazane w art. 33 § 1 O.p., jak i przewidziane w cytowanym orzecznictwie sądowym. Do okoliczności uzasadniających obawę niewykonania zobowiązania wskazywanych w orzecznictwie sądowym a zachodzących w przedmiotowej sprawie należy m.in. ustalenie przez organ podatkowy, że przewidywana kwota zobowiązana podatkowego jest niewspółmiernie wysoka w stosunku do możliwości finansowych podatnika (powołany wyrok NSA z 24 lutego 1994 r., SA/Po 1833/93), a sytuacja ta zachodzi w badanej sprawie. Z danych dot. sytuacji majątkowej Spółki wynika, że nie jest ona właścicielem nieruchomości a kwoty przybliżonych zobowiązań podatkowych Skarżącej znacznie przewyższają szacunkowe wartości pojazdów należących do Skarżącej. Nadto przy ocenie możliwości finansowych nie sposób pominąć faktu, że Spółka ogłosiła upadłość a samo postępowanie upadłościowe zostało wobec Spółki umorzone z braku środków finansowych na jego prowadzenie. Dlatego oczywistym jest, że w takim przypadku możliwości finansowe Skarżącej dot. uregulowania zobowiązań podatkowych są znikome. Ponadto jednoznacznie potwierdza to obszerną argumentację organów uprawdopodobniającą obawę w dniu wydania decyzji zabezpieczającej, że Spółka mogła nie być w stanie wywiązać się ze zobowiązań podatkowych. Powołane wyżej okoliczności wskazują, że zasadne jest twierdzenie organu odwoławczego, że zaistniała określona w art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej przesłanka umożliwiająca organom podatkowym dokonanie zabezpieczenia na majątku strony przed wydaniem decyzji wymiarowej w postaci uzasadnionej obawy, że zobowiązanie nie zostanie wykonane. W tym stanie rzeczy zarzuty skargi dot. błędnej wykładni przesłanek zastosowania zabezpieczenia wykonania zobowiązania podatkowego i niewłaściwego zastosowania zabezpieczenia mimo braku wystąpienia ustawowych przesłanek oraz braku zebrania kompletnego materiału dowodowego w całości i nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego należy uznać za całkowicie chybione. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji. ----------------------- 10