I SA/Kr 1215/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Wolas po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi B. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 9 maja 2006 r., nr [....] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia : - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej - Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2007 r. tut. Sąd odmówił B.M. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji zaznaczył, że przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem została prawidłowo doręczona pod wskazany przez stronę skarżącą adres do doręczeń. Przesyłka ta bowiem była dwukrotnie awizowana przez pocztę [...] lutego i [...] lutego 2007r. i jako nieodebrana w terminie została zwrócona przez Urząd Pocztowy w T. dnia [...] lutego 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. (sygn. akt [...]) uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę WSA w Krakowie do ponownego rozpoznania, bowiem należało jednoznaczne wyjaśnić, czy adresat w sposób nie budzący wątpliwości został zawiadomiony o nadejściu przeznaczonego dla niego pisma sądowego oraz miejsca, w którym może je odebrać. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r., tut. Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, na podstawie art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.). W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego nie uwiarygodnił w sposób wystarczający, iż miały miejsce okoliczności, które uniemożliwiły mu nadanie pisma w ustawowym terminie. Ponadto uznano, że na podstawie pisma Dyrektora Centrum Poczty - Oddział Rejonowy w T. - z dnia [...] czerwca 2008 r. można stwierdzić, że sposób doręczenia zawiadomienia spełnia przesłanki niezbędne do uznania je za skuteczne. W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie art.87 §2 i art.86 §1 p.p.s.a., wnosząc jednocześnie o uchylenie powyższego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r., sygn. akt [...], Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie, lecz innych powodów niż wskazano to w zażaleniu. Podkreślono, iż WSA w Krakowie został zobligowany przez NSA do wyjaśnienia skuteczności doręczenia przez awizo spornej przesyłki zawierającej odpis wyroku wraz z uzasadnienie. Z obowiązku tego jednak nie wywiązał się w pełni. Z pisma Dyrektora Centrum Poczty – Oddział Rejonowy w T. z dnia [...] czerwca 2008 r., nie wynika bowiem na podstawie jakich okoliczności, dokumentów, czy też wyjaśnień pracowników Urzędu Pocztowego T. oparto się twierdząc, że zawiadomienie o spornej przesyłce zostało doręczone za pośrednictwem oddawczej skrzynki pocztowej. Zatem przy ponownym rozpoznaniu sprawy, WSA w Krakowie powinien zwrócić się do Urzędu Pocztowego w T. o rzetelne i szczegółowe wyjaśnienie okoliczności wskazujących na prawidłowe doręczenie spornej przesyłki. W związku z tym tut. Sąd zwrócił się do Centrum Poczty Oddział Rejonowy w T. o wyjaśnienie na podstawie jakich okoliczności, dokumentów czy też innych dowodów ustalono, iż zawiadomienie o powyższej przesyłce zostało doręczone za pośrednictwem oddawczej skrzynki pocztowej. W odpowiedzi na powyższe Centrum Poczty Oddział Rejonowy w T. poinformowało min., iż z notatki służbowej (spisanej w dniu [...] maja 2008 r. na okoliczność wyjaśnień udzielonych przez zainteresowanego listonosza) wynika, że adresat posiada skrzynkę oddawczą, więc po stwierdzeniu nieobecności adresata zawiadomienie o możliwości odbioru przedmiotowej przesyłki w lokalu Urzędu Pocztowego T. zostało doręczone za jej pośrednictwem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z treścią art. 87 §1 – 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Rozpoznając w oparciu o powyższe okoliczności wniosek o przywrócenie uchybionego przez skarżącego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, sąd stwierdził, że nie został spełniony warunek braku winy w jego uchybieniu. W ocenie sądu, zaistnienia powyższej przesłanki przywrócenia terminu pełnomocnik skarżącego nie uprawdopodobnił. Nie można bowiem za takie uznać twierdzeń pełnomocnika skarżącego, iż regularnie sprawdza pocztę i pyta pracownice urzędu pocztowego, czy nie ma dla niego przesyłek, jak również podnoszonych na późniejszym etapie postępowania okoliczności, iż jest prawdopodobne, że zawiadomienie o liście z WSA w Krakowie zostało wrzucone do zupełnie innej skrzynki pocztowej. Podnosi on także, iż dość często zdarza się, że listonosz pozostawia korespondencję przed drzwiami wejściowymi budynku, jak również wskazuje na możliwość usunięcia poczty ze skrzynki przez chuliganów. Ocenę Sądu potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w wiążącym w niniejszej sprawie postanowieniu, wskazując, iż "argumentacja skarżącego zawarta w zażaleniu nie jest przekonywująca ani wiarygodna". Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje jedynie na niepełne wyjaśnienie przez tut. Sąd okoliczności wskazujących na prawidłowe doręczenie spornej przesyłki. Z art. 73 p.p.s.a. wynika, iż zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe min. na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń. Z pisma z Centrum Poczty Oddział Rejonowy w T. z dnia [...] stycznia 2009 r. (data nadania) wynika, iż przedmiotowa przesyłka została skierowana do doręczenia w dniu [...] lutego 2007 r. Ponieważ adresat posiada skrzynkę oddawczą, więc po stwierdzeniu nieobecności adresata, zawiadomienie o możliwości odbioru przedmiotowej przesyłki w lokalu Urzędu Pocztowego T. zostało doręczone za jej pośrednictwem. Powtórne zawiadomienie, jak wynika z dokumentacji wewnętrznej UP T. zostało sporządzone dnia [...] lutego 2007 r. W dniu [...] lutego 2007 r. przesyłka z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie" została przekazana jako zwrotna do Nadawcy. Okoliczność, iż adresat posiada skrzynkę oddawczą i za jej pośrednictwem zostało doręczone awizo ustalono na podstawie wyjaśnień udzielonych przez doręczającego przesyłkę listonosza (notatka służbowa na okoliczność tych wyjaśnień spisana została w dniu [...] maja 2008 r.). Podsumowując stwierdzić należy, iż konieczny warunek skutecznego doręczenia, jakim jest umieszczenie zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej w skrzynce na korespondencję został spełniony. Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86§1 p.p.s.a.