I SA/Kr 1216/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. G. reprezentowanego przez radcę prawnego B. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W dniu [...] sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie wpłynęła skarga M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r. Powyższa skarga została podpisana przez radcę prawnego B.M., który jednak nie przedłożył pełnomocnictwa z podpisem skarżącego lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. W związku z tym pismem z dnia [...] września 2008 r. został wezwany o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu M. G. przed WSA w K. lub sądami administracyjnymi (art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone radcy prawnemu B. M. w dniu [...] września 2008 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy). W odpowiedzi na wezwanie radca prawny B. M. oświadczył w piśmie datowanym na dzień [...] września 2008 r., że pełnomocnictwo procesowe ogólne do działania przed sądami administracyjnymi udzielone przez skarżącego zostało doręczone do akt sprawy prowadzonej przed WSA w Krakowie pod sygn. akt I SA/Kr 697/08, w związku z czym wnosi o jego uwzględnienie w niniejszej sprawie. W dniu [...] października 2008 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W przedmiotowym wniosku zawarto argumentację, wedle której pełnomocnik nie dysponował kopią złożonego do akt sprawy o sygn. I SA/Kr 697/08 pełnomocnictwa, ani nie miał kontaktu z mocodawcą przebywającym w areszcie tymczasowym, a począwszy od dnia [...] września aż do [...] października 2008 r. pełnomocnik przebywał na zwolnieniu lekarskim, co uniemożliwiło mu uzyskanie kserokopii pełnomocnictwa z powyższych akt. Niezwłocznie po powrocie ze zwolnienia lekarskiego, tj. w dniu [...] października 2008 r. pełnomocnik złożył wniosek o wydanie kserokopii pełnomocnictwa, którą uzyskał w dniu [...] października 2008 r. Jednocześnie razem z wnioskiem złożony został uwierzytelniony za zgodność z oryginałem odpis pełnomocnictwa ogólnego do reprezentowania przez sądami administracyjnymi we wszystkich instancjach udzielonego radcy prawnemu B. M. przez skarżącego M. G., a także odpis zaświadczenia lekarskiego wystawionego przez dr n. med. T. A. na nazwisko B. M. stwierdzającego jego niezdolność do pracy w dniach od [...] września 2008 r. do [...] października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.) przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym możliwe jest wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności bez swojej winy. Zgodnie zaś z art. 87 § 2 cytowanej ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami doktryny i orzecznictwa, brak winy strony w dokonaniu czynności procesowej ma miejsce wtedy, gdy istnieje przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu i gdy strona nie może usunąć tej przeszkody przy użyciu największego w danych okolicznościach wysiłku. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się zatem z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw, w tym przy dokonywaniu czynności procesowych. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa, przy przyjęciu obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od osoby należycie dbającej o swoje interesy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć (np. przerwa w komunikacji, nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.). Powyższe okoliczności odnoszą się również do pełnomocników występujących w imieniu stron skarżących. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że podnoszone przez fachowego pełnomocnika fakty, że nie dysponował kopią pełnomocnictwa, ani nie miał kontaktu z mocodawcą, gdyż ten przebywa w areszcie śledczym nie mogą być uznane za okoliczności usprawiedliwiające opóźnienie w uzupełnieniu braków formalnych skargi, gdyż nie noszą znamion przeszkody nagłej, niezależnej od skarżącego (lub jego pełnomocnika) i nie dającej się przezwyciężyć. Pełnomocnik skarżącego mógł udać się do aresztu śledczego, by uzyskać stosowne pełnomocnictwo do reprezentowania w niniejszej sprawie. W przypadku zaś trudności z pozyskaniem odpowiednich zezwoleń miał możliwość w terminie otwartym do uzupełnienia braków formalnych skargi wykonania kserokopii pełnomocnictwa ogólnego z akt sprawy zawisłej w tut. Sądzie o sygn. I SA/Kr 697/08, aby następnie złożyć uwierzytelnioną fotokopię do akt niniejszej sprawy. Starania o uzyskanie kserokopii z akt o sygn. I SA/Kr 697/08 pełnomocnik strony mógł więc podjąć wcześniej, przed swoją chorobą, w terminie wyznaczonym w wezwaniu o uzupełnienie braków formalnych skargi. Nie było wówczas żadnych przeszkód do pozyskania odpisu pełnomocnictwa, gdyż pismo z wezwaniem o uzupełnienie braków formalnych skargi pełnomocnik otrzymał w dniu [...] września 2008 r., a na zwolnieniu lekarskim przebywał w terminie późniejszym, tj. dopiero w dniach od [...]września do [...] października 2008 r. O tym, że pełnomocnik skarżącego miał swobodę i możliwość działania w terminie wyznaczonym przez Sąd świadczy także fakt, iż przesłał pismo będące odpowiedzią na wezwanie, w którym uznał doręczenie odpisu pełnomocnictwa do akt sprawy za zbędne. Na marginesie należy dodać, że przedmiotowe pismo zostało ekspediowane w dniu [...] września 2008 r., a więc w pierwszym dniu zwolnienia lekarskiego. Trzeba również zaznaczyć, że obowiązkiem fachowego pełnomocnika jest takie zorganizowanie pracy kancelarii, by w trakcie nieobecności spowodowanej urlopem lub chorobą nie ucierpiały na tym prowadzone sprawy. W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zawinienie pełnomocnika strony w niniejszej sprawie jest ewidentne i nieusprawiedliwione, a zatem należało orzec jak w sentencji w oparciu o art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz.1270 z późn. zm.).