I SA/Kr 1218/08

Dnia 11 grudnia 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. i A. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe, Pismem z dnia [...] sierpnia 2008 roku Z. i A. C. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...]. Strona skarżąca domagała się uchylenia decyzji organu odwoławczego, podnosząc, że w jej rozumieniu należało stwierdzić nieważność decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001r. Decyzją z dnia [...] nr [...] przesłaną do tut. Sądu (pismem z dnia [...] grudnia 2008r.) przed wyznaczeniem pierwszej rozprawy, Dyrektor Izby Skarbowej w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa. uwzględnił skargę w całości, uchylając swoją poprzednia decyzję i stwierdzając nieważność decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [....] z dnia [...] odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. Zgodnie z art. 54 § 3 ppsa organ, którego działanie zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę aż do rozpoczęcia rozprawy. Natomiast na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 oraz § 2 powołanego aktu prawnego Sąd umarza postępowanie, gdy stało się bezprzedmiotowe, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Skoro więc we wskazanym wyżej piśmie (i przed dniem rozprawy) Dyrektor Izby Skarbowej (czyli organ uprawniony) orzekł zgodnie z żądaniem skarżącego, oczywistym jest, iż dalsze prowadzenie niniejszej sprawy stało się bezprzedmiotowe. Tym samym, na podstawie wyżej powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji.