I SA/Kr 1222/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 5 września 2016r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości odsetek za zwłokę od niezapłaconej w terminie zaliczki na podatek dochodowy za lipiec 2012r. postanawia: - odrzucić skargę - Na podstawie zarządzenia z dnia 25 października 2016r. skarżący B.M. (dalej: skarżący) został wezwany pod rygorem odrzucenia skargi do podania wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 31 października 2016r. Pomimo jednak upływu zakreślonego terminu, skarżący nie wykonał zarządzenia Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Ustawodawca w art. 216 p.p.s.a. sprecyzował, że jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż wydana decyzja dotyczy należności pieniężnych. Konieczność podawania wartości przedmiotu zaskarżenia jest konieczna, gdyż w takim przypadku od skargi pobierany jest wpis stosunkowy, zależny od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (art. 230 i 231 zd. pierwsze p.p.s.a. oraz § 1 i 3 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w takiej sprawie, jak niniejsza, stanowi wobec powyższego obligatoryjny element skargi wnoszonej do Sądu. Od spełnienia tego wymogu, zależy bowiem określenie wysokości wpisu od skargi i w konsekwencji wezwanie strony do jego uiszczenia. Z kolei bez uiszczenia wpisu, Sąd nie może nadać dalszego biegu wniesionej skardze i w konsekwencji rozpoznać jej merytorycznie. Jak wynika bowiem z art. 22 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W niniejszej sprawie, skarga nie zawierała podania wartości przedmiotu zaskarżenia i dlatego skarżący został wezwany do uzupełnienia tego braku. Jednocześnie w wezwaniu wskazano termin do uzupełnienia braku formalnego, jak również konsekwencje związane z brakiem odpowiedzi na wezwanie Sądu. Pomimo takiego pouczenia, skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi. Zastosowanie znajduje zatem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, gdy strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji.