I SA/Kr 1222/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Inga Gołowska (spr.) Sędziowie: WSA Waldemar Michaldo WSA Urszula Zięba Protokolant st. sekretarz: Iwona Sadowska - Białka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Gminy S. na rozstrzygnięcie Samorządu Województwa M. z dnia 22 września 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej - s k a r g ę o d d a l a - I. Gmina S. złożyła wniosek o przyznanie pomocy dla operacji typu "Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych sług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury" objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, złożonym w dniu 31 maja 2017r. na kwotę 801.133,00 zł (słownie złotych: osiemset jeden tysięcy sto trzydzieści trzy złote). Wniosek dotyczył realizacji operacji pn.: "Rozbudowa targowiska produktów rolno - spożywczych w miejscowości S.." Pismami z 17 lipca 2017r. i z 14 sierpnia 2017r. organ dwukrotnie wzywał wnioskodawcę o uzupełnienie złożonego wniosku. Rozstrzygnięciem z 22 września 2017r. znak: Samorząd Województwa [...] odmówił przyznania pomocy na realizację operacji pn. "Rozbudowa targowiska produktów rolno-spożywczych w miejscowości S.", o którą ubiegał się Wnioskodawca. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wyjaśniono, że z załączonych przez Wnioskodawcę dokumentów w ramach pierwszego uzupełnienia braków, do wniosku o przyznanie pomocy tj. m.in. wypisu z rejestru gruntów dla działki nr [...], wynikało, iż działka nr [...] jest własnością Gminy S. , a władającym jest Burmistrz Gminy S. . Natomiast z przeglądarki ksiąg wieczystych na stronie internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości dla ww. działki wynikało, że jest ona własnością Skarbu Państwa. Wnioskodawca został ponownie wezwany do usunięcia braków wniosku i załączenie dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania nieruchomością przez okres realizacji operacji oraz co najmniej przez okres pięciu lat od planowanej wypłaty płatności końcowej. Wnioskodawca załączył pismo Starosty [...] znak: [...] z 29 sierpnia 2017r. w którym to wyraża zgodę na wejście w teren działki nr [...] w związku z planowaną inwestycją i jednocześnie informuje, iż ww. nieruchomość nie pozostaje w posiadaniu zależnym Gminy S. i tym samym nie może podpisać wymaganego oświadczenia tj. oświadczenia właściciela lub współwłaściciela nieruchomości, że wyraża zgodę na realizację operacji trwale związanej z nieruchomością, jeżeli realizowana jest na nieruchomości będącej w posiadaniu zależnym lub będącej przedmiotem współwłasności (załącznik nr 2a wniosku o przyznanie prawa pomocy). W omawianym rozstrzygnięciu wskazano, że zdefiniowane w art. 336 kodeksu cywilnego posiadanie samoistne jest stanem faktycznym, a nie stanem prawnym. Natomiast zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 2 ustawy z 7 lipca 1994r. Prawo budowlane pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Definicja prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane została określona w art. 3 pkt 11 tej ustawy i mówi ona, że za prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywania robót budowlanych. Taka jednoznaczna regulacja nie pozwala na uznanie stanu faktycznego w postaci –posiadania samoistnego nieruchomości za jedno z przewidzianych w przepisach Prawa budowlanego praw rzeczowych lub obligacyjnych mieszczących uprawnienie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jednocześnie wyjaśniono, że oświadczenie stanowiące załącznik nr 2a do wniosku o przyznania pomocy nie jest dokumentem potwierdzającym prawo do dysponowania nieruchomością, a jedynie potwierdza zgodę na zachowanie celu operacji przez właściciela/współwłaściciela w okresie 5 lat od dnia wypłaty płatności końcowej niemniej jednak wraz z tym oświadczeniem winny być złożone przez podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy dokumenty potwierdzające posiadanie zależne. Ponadto zwrócono uwagę, że wnioskodawca w ramach ponownego uzupełninia braków załączył pismo znak: [...] z 28 sierpnia 2017r. skierowane do Wojewody [...] o wszczęcie postępowania komunalizacyjnego m.in.: dla działki nr [...]. W art. 73 ust. 3 ustawy z 13 października 1998r. Przepisy ustanawiające ustawy reformujące administrację publiczną zapisano, iż podstawą do ujawnienia w księdze wieczystej przejścia na własność Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego nieruchomości, o których mowa w ust. 1, jest ostateczna decyzja Wojewody, której Wnioskodawca na moment składania ponownych uzupełnień do wniosku nie posiadał. Zgodnie z §4 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 20 lipca 2016r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych sług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2016r. poz. 1230 ze zm.) pomoc jest przyznawana na operację, która oprócz warunków określonych w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz ustawie z 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, będzie realizowana na nieruchomości będącej własnością podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy lub na nieruchomości, do której podmiot ten posiada udokumentowane prawo do dysponowania nią przez okres 5 lat od dnia wypłaty płatności końcowej. Niespełnienie tegoż warunku określonego w cyt. Rozporządzeniu, skutkuje odmową przyznania pomocy. Końcowo w pkt 1-7 na stronach 2-3 rozstrzygnięcia wyszczególniono pozostałe uchybienia Wnioskodawcy odnoszące się do braków przedłożonej dokumentacji. II. Powyższe Gmina S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rozstrzygnięcie Samorządu Województwa [...], zarzucając naruszenie: 1. §4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 20 lipca 2016r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów" w ramach poddziałania "wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez jego błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na przyjęciu, iż dokumentem wykazującym prawo do dysponowania nieruchomością może być w przedmiotowej sprawie wyłącznie dokument potwierdzający posiadanie zależne lub prawo własności, podczas gdy z powyższego przepisu nie można wywieść takiego ograniczenia inwestora w zakresie środków, którymi może on wykazać swoje uprawnienie do dysponowania nieruchomością, co doprowadziło do przyjęcia, iż strona skarżąca nie spełniła wymogów przewidzianych przez powyższy przepis poprzez przedłożenie oświadczenia Starosty [...] z 29 sierpnia 2017r. w przedmiocie wyrażenia zgody na prowadzenie inwestycji na działce ewidencyjnej nr [...], położonej w obrębie S., 2. naruszenie art. 73 ust. 3 ustawy z 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133 poz. 872 ze zm.) poprzez jego błędne zastosowanie w niniejszym postępowaniu, którego skutkiem było całkowite pominięcie przez organ okoliczności, że działka nr [...] została nabyta przez Gminę S. z mocy prawa z 27 maja 1990r. na podstawie przepisu 5 ust. 1 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 32 poz. 191 ze zm.), co zostanie potwierdzone stosowną decyzją Wojewody w wyniku wszczętego postępowania komunalizacyjnego, a które to naruszenie w konsekwencji doprowadziło do odmowy przyznania pomocy na realizację operacji pn.: "Rozbudowa targowiska produktów rolno- spożywczych w miejscowości S." Zarzucono także naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 14 ust. 1 w związku z art. 27 ust. 1 pkt 1 i art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, polegające na odmowie przyznania stronie skarżącej wnioskowanej pomocy, pomimo spełnienia wszystkich warunków do jej przyznania w ramach przedmiotowego działania i poddziałania, art. 7 oraz art. 77§1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 107§3 Kodeksu postępowania administracyjnego, polegające na: błędnym przyjęciu, że oświadczenie stanowiące załącznik nr 2a do wniosku o przyznanie pomocy nie jest dokumentem potwierdzającym prawo do dysponowania nieruchomością, podczas gdy z treści załączonego do wniosku oświadczenia Starosty [...] z 29 sierpnia 2017r. wprost wynika, iż wyraża on zgodę na dysponowanie przez stronę skarżącą działką nr [...] w związku z planowaną inwestycją, tym samym zostały spełnione wymogi §4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 20 lipca 2016r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów" w ramach poddziałania "wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, nieuwzględnieniu całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy w celu dokonania prawidłowej oceny złożonego wniosku, w tym błędnym przyjęciu, iż strona skarżąca nie usunęła wszystkich braków zgodnie z treścią pisma organu z 17 lipca 2017r. oraz pisma organu z 14 sierpnia 2017r. oraz nieuwzględnienie, że strona skarżąca wskazała, iż istnieje również alternatywny sposób obsługi komunikacyjnej dla planowanej inwestycji oraz możliwość przyłączenia do sieci kanalizacyjnej poprzez działkę nr [...], której właścicielem jest strona skarżąca (działka sąsiadująca z działką nr [...], na której planowana jest realizacja przedmiotowej inwestycji), co zostało uwzględnione w Programie funkcjonalno - użytkowym dla operacji pt.: "Rozbudowa targowiska produktów rolno - spożywczych w miejscowości S." i objęte wnioskiem strony skarżącej, błędnym przyjęciu, że strona skarżąca nie załączyła spójnej dokumentacji w zakresie lokalizacji inwestycji, podczas gdy złożona przez stronę skarżącą dokumentacja, w tym wniosek oraz pisma uzupełniające z 2 sierpnia 2017r. oraz z 31 sierpnia 2017r. wraz z załączonymi dokumentami, w wyczerpujący sposób przedstawia lokalizację przedmiotowej inwestycji, pominięciu niektórych przedstawionych przez stronę skarżącą dowodów, w tym wypisu z rejestru gruntów załączonego do wniosku o przyznanie pomocy, dokumentów przedstawiających rozeznanie rynku na koszty ogólne ujęte w harmonogramie rzeczowo - finansowym, projektu zagospodarowania terenu, który uwzględniał wszystkie elementy projektu wyszczególnione w legendzie. W oparciu o powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i uchylenie w całości zaskarżonego rozstrzygnięcia na podstawie art. 146 ustawy z 30 sierpnia 2002r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2017r. poz. 1369 ze zm. dalej-p.p.s.a.), a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Odpowiadając na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W szczególności organ podkreślił, że z ustaleń faktycznych wynik, że inwestycja ma być realizowana na działce nr [...] oraz na działkach nr [...] i [...]. Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów dla działki nr [...], działka ta jest własnością Gminy S. , a władającym jest Burmistrz Gminy S. . Niemniej zgodnie z księgą wieczystą prowadzoną dla przedmiotowej nieruchomości, jej właścicielem jest Skarb Państwa. To, że właścicielem ww. działki jest Skarb Państwa, a nie Gmina S. , przyznała zresztą sama strona, która w związku z planowaną inwestycją zwróciła się do Starosty [...] o uzyskanie zgody na wejście w teren działki nr [...] i zgodę taką uzyskała. Gmina nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowalne, co jest wymagane by uzyskać wnioskowaną pomoc. III. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Według art. 1§1 ustawy z 25 lipca 2002r.-Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016r. poz. 2261 ze zm. dalej-p.u.s.a.) Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1§2 p.u.s.a.). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3§2 pkt 1-3 p.p.s.a. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na co wskazuje treść art. 3§1 w zw z § 2 pkt 4 p.p.s.a. Kryterium legalności przewidziane w art. 1§2 p.u.s.a. umożliwia Sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno aktu, jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146§1 p.p.s.a., Sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3§2 pkt 4 p.p.s.a. uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Kontrolując legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdza czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Sąd zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a. rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do przepisu art. 35 ust. 1 ustawy z 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 ("ustawa PROW"), przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14 tej ustawy, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Przepis ten, w związku z zasadą praworządności o której mowa w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy PROW, wyraża ogólną zasadę, że pomoc przyznawana jest wówczas, gdy aplikujący podmiot spełnił wszystkie kryteria wyboru, a jego wniosek jest kompletny, nie zawiera braków, gdyż dalsze procedowanie jest możliwe tylko z kompletnym wnioskiem. Jednocześnie w art. 35 ust. 2 ustawy PROW, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do Sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonym dla aktów lub czynności, o którym mowa w art. 3§2 pkt 4 p.p.s.a. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia wydanego przez Samorząd Województwa M. w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone rozstrzygnięcie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego Sąd uznał, że nie narusza ono przepisów prawa materialnego oraz, że przy jego wydawaniu nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Ocena stanu faktycznego ustalonego przez organ: należy podkreślić, że Sąd administracyjny nie ustala stanu faktycznego, a jedynie wskazuje, które ustalenia organu zostały przez niego przyjęte, a które nie zatem oceniając stan faktyczny ustalony przez organ, Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organ administracji publicznej albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd. (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010r., sygn. akt II FPS 8/09). Sąd uznaje ustalony w sprawie stan faktyczny za prawidłowy. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy nie sposób zaakceptować stanowiska autora skargi, iż doszło do naruszenia przepisów postępowania wskazanych przez stronę oraz jakichkolwiek innych przepisów traktujących o postępowaniu administracyjnym, które to naruszenia jeśli wystąpią a strona ich nie wskaże, sąd bierze pod uwagę z mocy wskazanego wcześniej art. 134§1 p.p.s.a., rozstrzygając w granicach danej sprawy. Nie ma podstaw by przyjąć, że pozostały poza zakresem zainteresowania organów niewyjaśnione okoliczności, a pojawiające się wątpliwości rozstrzygnięto na niekorzyść strony. Organy administracyjne, w zakresie niezbędnym dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy, zebrały materiał dowodowy, a następnie, bez przekroczenia ustawowych granic, poddały go szczególnie drobiazgowej oraz wnikliwej analizie i ocenie, wyciągając logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione wnioski. Ustalenia te znalazły odzwierciedlenie w całościowym i kompletnym uzasadnieniu faktycznym zaskarżonej decyzji. Tym samym, Skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez Samorząd Województwa [...] argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. Problem jurydyczny jaki zarysował się w sprawie poddanej osądowi, dotyczy tego, czy Gmina S. uzupełniła wniosek w ten sposób, że przedstawiła dokument potwierdzający prawo dysponowania działką nr [...]. Składając wniosek o przyznanie pomocy dla operacji typu "Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych sług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury" objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, strona skarżąca powinna zapoznać się z podstawowymi aktami prawnymi regulującymi przedmiotową problematykę (ustawa z 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 20 lipca 2016r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu ,,inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych sług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury" objętych Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020). Dodatkowo należy podnieść, że na stronach internetowych [...] Urzędu Marszałkowskiego zamieszczono Instrukcję wypełniania wniosku o przyznanie pomocy na operacje typu ,,Inwestycje w targowiska lub obiekty budowlane przeznaczone na cele promocji lokalnych produktów" w ramach poddziałania ,,Wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury i powiązanej infrastruktury" ( IW-1/7.4.2). W §4 pkt 1 lit. d, postawiono wymóg, by podmiot ubiegający się o dofinansowanie wykazał, że nieruchomość na której będzie realizowana operacja jest jego własnością względnie posiada prawo do dysponowania tą nieruchomością przez okres realizacji operacji oraz co najmniej przez okres wymieniony w art. 71 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z 17 grudnia 2013r. Instrukcja wypełniania wniosku, w pkt B.VI.2 i B.VI.2a, wskazuje jakie dokumenty należy przedłożyć chcąc potwierdzić prawo do dysponowania nieruchomością. (odpisy z ksiąg wieczystych, odpisy aktów notarialnych, prawomocne orzeczenia sądowe, ostateczne decyzje administracyjne, inne dokumenty potwierdzające tytuł prawny.) Oświadczenie właściciela/współwłaściciela, że wyraża zgodę na realizację operacji trwale związanej z nieruchomością, jeżeli nieruchomość ta jest w posiadaniu zależnym winno być przedstawione w oryginale. Oświadczenie obejmuje zgodę na realizację operacji trwale związanej z nieruchomością w okresie realizacji operacji oraz w okresie związania celem tj. przez okres co najmniej 5 lat od planowanej wypłaty płatności końcowej. Analiza treści księgi wieczystej urządzonej dla działki nr [...] wykazał, że jej właścicielem jest Skarb Państwa. Organ respektował wpisy ujawnione w księdze wieczystej w oparciu o rękojmię wiary publicznej ksiąg wieczystych, tym bardziej, że w sprawie nie odnotowano by stan ujawniony w księdze wieczystej był niezgodny ze stanem rzeczywistym (brak ostrzeżenia). Starosta [...] (który gospodaruje zasobem nieruchomości Skarbu Państwa) w piśmie z 29 sierpnia 2017r. nr [...] wyraził wprawdzie zgodę na wejście w teren w związku z planowaną inwestycją na okres realizacji inwestycji ale jednocześnie wyraźnie wyartykułował, iż ,,oświadczenie właściciela lub współwłaściciela, że wyraża zgodę na realizację operacji bezpośrednio związanej z nieruchomością (...) nie może być wyrażona." Dokument ten jest jednoznaczny w swej treści i organy prawidłowo go odczytały jako brak zgody na dysponowanie nieruchomością o którym mowa w §4 Rozporządzenia. Także analiza ,,Instrukcji wypełniania wniosku", nie pozwala nadać temu dokumentowi waloru dokumentu potwierdzającego prawo dysponowania nieruchomością. Nie sposób także podzielić zapatrywania, że działka nr [...] położona w S., była de facto, z mocy prawa własnością Gminy S. w oparciu o art. 73 ust. 3 ustawy z 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Deklaratoryjna decyzja Wojewody, stwierdzająca nabycie własności ex lege, o której stanowi art. 73 ust. 3 ustawy z 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, jest dokumentem stanowiącym podstawę wpisu tego prawa do księgi wieczystej i oznacza, że ostateczna w administracyjnym toku instancji decyzja administracyjna stanowi wyłączny dowód nabycia własności. Zarówno w dniu składania wniosku pomocowego jak i w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia decyzji takiej nie było. Sąd oceniając zaskarżone rozstrzygnięcie w kontekście powyższych wywodów, uznał, że organy prawidłowo przyjęły, iż wnioskodawca nie wykazał prawa dysponowania nieruchomością tj. działka nr [...]. Wydanie decyzji komunalizacyjnej, która na dzień wydania wyroku nie była ostateczna nie zmienia tego stanu rzeczy. Zarzuty dotyczące alternatywnego sposobu realizacji operacji, Sąd uznał za nieuzasadnione, bowiem strona skarżąca w toku całego postępowania wskazywała na realizację przedsięwzięcia właśnie na działce nr [...] i to prawo dysponowania właśnie tą nieruchomością stanowiło istotę kontrowersji w przedmiotowej sprawie. Strona skarżąca zaplanowała, że przez działkę nr [...] będzie przebiegać dojazd do targowiska i przyłącze kanalizacji deszczowej. Mając na uwadze powyższe w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.