I SA/Kr 1233/09

Sygn. akt I SA/Kr 1233/09 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 kwietnia 2010r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędziowie: WSA Paweł Dąbek (spr.), WSA Inga Gołowska, Protokolant: Daniel Marzec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2010r., sprawy ze skargi M. B., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 15 czerwca 2009 r. nr [...], w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, - skargę oddala - Pismem z dnia 23 marca 2009 r. M. B. złożyła w trakcie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Zawieszenie postępowania miało nastąpić do czasu wydania prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, rozpoznającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do sygn. akt III SA/Kr 339/07. Jako podstawę prawną zawieszenia postępowania wskazała art. 56 § 1 pkt 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił zawieszenia postępowania. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 czerwca 2009 r. nr [...]. Organy podatkowe stwierdziły, że po dokładnej analizie materiału zgromadzonego w aktach sprawy, jedyną podstawą zawieszenia postępowania, byłby wniosek wierzyciela. Wniosek taki nie został jednak złożony. W skardze do Sądu na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 15 czerwca 2009r., skarżąca M. B., wniosła o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi stwierdziła, że zasadnym byłoby zawieszenie postępowania do czasu wydania prawomocnego rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazała, przy tym, że w sprawie brak jest decyzji na podstawie której prowadzone jest przeciwko niej postępowanie egzekucyjne. Decyzja taka została bowiem wydana dopiero w 2009 r., gdy tymczasem postępowanie egzekucyjne jest prowadzone od 2006 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazał na istotę zawieszenia postępowania egzekucyjnego stwierdzając, że polega ona na wstrzymaniu czynności egzekucyjnych na skutek przeszkód w jego prowadzeniu. Przyczyny zawieszenia zostały przy tym enumeratywnie wyliczone w art. 56 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przesłanka zawieszenia postępowania wskazana przez skarżącą nie mieści się w katalogu przyczyn, z powodu których możliwym jest zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Podkreślone zostało również i to, że po złożeniu wniosku o zawieszenie postępowania, organ egzekucyjny zwrócił się do wierzyciela, który poinformował, że egzekwowane zobowiązanie jest wymagalne. Organ egzekucyjny stwierdził ponadto, że jak wynika z akt sprawy egzekucyjnej, istnieją decyzje, które były podstawą wystawienia tytułów wykonawczych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - zwanej w dalszej części p.p.s.a. - stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Przedmiotem niniejszego postępowania jest postanowienie w sprawie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Z mocy art. 56 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. nr 229, poz. 1954 z 2005r.), na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania służy zażalenie. Wobec powyższego zaskarżone postanowienie może stanowić przedmiot kontroli Sądu. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Po zbadaniu zaskarżonego postanowienia, Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Skarżąca jako podstawę zawieszenia postępowania wskazała na inne toczące się postępowanie. W ocenie skarżącej to inne postępowanie ma bezpośredni wpływ na toczące się postępowanie egzekucyjne. Wskazana jednak przez skarżącą przesłanka, która miałaby stanowić podstawę zawieszenia, nie została umieszczona w katalogu, stanowiącym podstawę zawieszenia postępowania. Katalog przyczyn, które powodują zawieszenie postępowania, został wymieniony wyczerpująco w art. 56 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity Dz.U. nr 229, poz. 1954 z 2005r.). Zgodnie z tym przepisem, postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Jak wynika z wyżej przytoczonego przepisu, brak w nim przesłanki wskazanej przez skarżącą. Nadmienić przy tym należy, że z przepisów innych ustaw szczególnych nie wynika, aby przesłanka wskazana przez skarżącą powodowała zawieszenie postępowania. Również sama skarżąca nie wskazała, jaki przepis ustawy szczególnej, powodowałby konieczność zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Organy egzekucyjne po otrzymaniu tytułu wykonawczego są zobowiązane do prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zgodnie bowiem z art. 29 wyżej wskazanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. W trakcie prowadzenia takiego postępowania, organ egzekucyjny może wykonywać jedynie takie czynności, na jakie zezwalają mu przepisy prawa. Dotyczy to także możliwości zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny mógłby wobec powyższego wydać postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego jedynie wtedy, gdyby zachodziła jakakolwiek przesłanka wymieniona w art. 56 wyżej wskazanej ustawy. Organ egzekucyjny mógłby na przykład wówczas zawiesić postępowanie egzekucyjne, gdyby sąd rozpatrujący skargę na decyzję stanowiącą podstawę prowadzonej egzekucji, wstrzymał jej wykonanie. Skarżąca nie przedstawiła jednak dowodu, aby na dzień wydawania zaskarżonego postanowienia, została wstrzymana wykonalność decyzji. Podkreślić przy tym należy, że Sąd badając legalność zaskarżonego postanowienia, bada ją na dzień jego wydania. Oznacza to, że aby zaskarżone postanowienie mogło zostać uchylone, orzeczenie o wstrzymaniu wykonalności musiałoby już funkcjonować w obrocie prawnym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia. Nadmienić przy tym należy, że wydany wyrok nie stoi na przeszkodzie ewentualnemu zawieszeniu postępowania egzekucyjnego, gdyby zaszła jedna z okoliczności uzasadniających wydanie takiego postanowienia i wymienionych w art. 56 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie należałoby wówczas wznawiać postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonego postanowienia. Organ egzekucyjny jest bowiem zobowiązany do zawieszenia postępowania egzekucyjnego w każdym jego stadium, w razie zaistnienia przyczyn zawieszenia. Nadmienić przy tym należy, iż okoliczności przedstawione we wniosku o zawieszenie postępowania, mogłyby sugerować, że skarżącej w istocie chodzi o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny prawidłowo jednak zakwalifikował ten wniosek, jako wniosek o zawieszenie postępowania. Po pierwsze wynikało to wprost z treści tego wniosku i powołania podstawy prawnej zawieszenia. Po drugie zaś w przedmiocie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego, toczy się odrębne postępowanie. Skarżąca złożyła bowiem dwa niezależne wnioski. Jeden z nich dotyczył zawieszenia postępowania, zaś drugi umorzenia postępowania egzekucyjnego. Mając powyższe na uwadze orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z 2002 r. z późn. zm.).