I SA/Kr 1234/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Grzeszek po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ośrodka Sportu w W. na indywidualną interpretację Burmistrza Miasta z dnia 11 lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 13 marca 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Ośrodka Sportu w W. na indywidualną interpretację Burmistrza Miasta z dnia 11 lutego 2008r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu [...] maja 2009r. W dniu [...] czerwca 2009r. pełnomocnik skierował do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z samą skargą kasacyjną na wskazany wyżej wyrok Sądu. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał wprawdzie w dniu [...] czerwca 2009r., jednakże dzień ten został ustanowiony w zakładzie pracy strony skarżącej jako wolny od pracy w zamian za dzień [...] sierpnia 2009r., co zostało udokumentowane kopią decyzji Dyrektora Naczelnego Centralnego Ośrodka Sportu z dnia [...] w sprawie wyznaczenia dnia wolnego od pracy. Jednocześnie sam pełnomocnik w dniach od [..] czerwca 2009r. do [...] czerwca 2009r. przebywał za granicą i na tę okoliczność przedstawił kopię internetowej rezerwacji na bilet lotniczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z brzmienia art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." wynika, że sąd postanowi na wniosek strony o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Natomiast w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a. w treści wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § l p.p.s.a, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać, od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona lub jej pełnomocnik nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004r., sygn. akt FZ 13/04, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 lutego 2006r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05). Uchybienie w tym względzie, spowodowane nawet lekkim niedbalstwem, narusza obiektywny miernik staranności i stanowi podstawę do oddalenia wniosku o przywrócenie terminu, skoro nawet lekkie niedbalstwo świadczy o zawinionym niedokonaniu czynności w terminie. W ocenie Sądu, przedstawione przez pełnomocnika strony skarżącej okoliczności nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik nie wykazał bowiem, że strona skarżąca i on osobiście dołożyli należytej staranności, aby skutecznie i w ustawowym terminie dopełnić wymaganych czynności. Zauważyć należy, iż wskazane we wniosku okoliczności są związane czasowo z samym końcem biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Tymczasem odpis orzeczenia z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu [...] maja 2009r. Już zatem w połowie maja powinien on być świadoma upływu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie w dniu [...]czerwca 2009r. Podkreślić należy, że przywołane w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie mają charakteru wyjątkowego i nieprzewidywalnego. Z dołączonej do wniosku kopii rezerwacji wynika bowiem, że została ona dokonana najpóźniej w dniu [...] maja 2009r. (na ten dzień datowana jest wygenerowana automatycznie odpowiedź z centrum rezerwacji), natomiast informacja o dniu [...] czerwca 2009r. jako dniu wolnym od pracy powinna być znana pracownikom strony skarżącej na długo przed dniem [...] czerwca 2009r., skoro decyzja w tej sprawie została podjęta w dniu [...] maja 2009r. Trudno również przypuszczać, że informacja o wolnym od pracy dniu nie była znana pełnomocnikowi strony skarżącej. Wszystkie te okoliczności wskazują jednoznacznie, że daleko przed upływem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej po stronie skarżącego jak również pełnomocnika powinna być świadomość o okolicznościach (święto Bożego Ciała, dzień wolny od pracy), które będą miały wpływ na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Należy zatem przyjąć jako oczywiste, że przy dochowaniu należytej staranności i podjęcia zawczasu odpowiednich działań możliwe było zachowanie ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okoliczność, że ostatni dzień do złożenia skargi kasacyjnej przypadł akurat na dzień wolny od pracy, ustanowiony w drodze wewnętrznej decyzji kierownika zakładu pracy, nie była przeszkodą niemożliwą do przezwyciężenia. Za taką nie można też uznać przebywanie pełnomocnika strony skarżącej na urlopie za granicą w dniach od [...] czerwca do [...] czerwca 2009r. w sytuacji, gdy odpis wyroku z uzasadnieniem strona skarżąca otrzymała już w dniu [...] maja 2009r. Radca prawny, który jako profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej udaje się na urlop w okresie, w którym biegnie termin procesowy, nie zapewniając dla ochrony interesów reprezentowanego podmiotu właściwego biegu sprawy, którą prowadził m.in. poprzez udzielenie stosownych wskazówek i zaleceń co do konieczności dokonania określonych czynności w celu zachowania terminu, niewątpliwie dopuścił się niedbalstwa. Pełnomocnik nie wykazał, że wiedząc o planowanym urlopie, przedsięwziął jakiekolwiek działania zmierzające do wcześniejszego nadania przesyłki zawierającej skargę, co nie pozwala przyjąć braku winy po jego stronie. To na radcy prawnym spoczywa bowiem obowiązek podjęcia takich działań, które zapewniłyby w trakcie jego urlopu prawidłową ochronę interesów nie tylko swoich, ale nade wszystko interesów reprezentowanego podmiotu. W odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron należy przyjąć, że osoby te są zobowiązane do szczególnej staranności przy wykonywaniu powierzonego zlecenia, a zatem ocena, czy dochowali reguł starannego działania winna być dokonywana w oparciu o odpowiednio wysokie kryteria (por. wyrok NSA z dnia 11 sierpnia 1999r., sygn. akt I SA/Gd 745/98). Sąd podziela stanowisko zawarte w postanowieniu z dnia 15 marca 2000r., w którym Sąd Najwyższy w sprawie sygn. akt II CKN 554/00, postawił tezę, że w wypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika oraz że zaniedbania osób, którymi on się posługuje, obciążają jego samego, a zatem nie uwalniają strony od winy w niezachowaniu terminu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.