I SA/Kr 1238/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. Oddział w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 marca 2013r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia z dnia 7 grudnia 2016r. w ten sposób, że w miejsce wpisanego przedmiotu postępowania "w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych" wpisać "w przedmiocie podatku od towarów i usług". Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wbrew zamierzeniom Sądu, doszło do omyłkowego wskazania w komparycji postanowienia przedmiotu postępowania. Z treści zaskarżonych decyzji, jak również ze skarg oraz odpowiedzi na skargi wynika, że przedmiotem skarg objęte zostały decyzje dotyczące podatku od towarów i usług. Tymczasem Sąd błędnie opisał przedmiot postępowania wskazując, że dotyczy on podatku dochodowego od osób fizycznych, gdy tymczasem dotyczy on podatku od towarów i usług. Nie ulega wątpliwości, że zaistniały błąd stanowił w istocie oczywistą omyłkę i co należy podkreślić w żaden sposób nie wpływał na treść rozstrzygnięcia. Dlatego na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.