I SA/Kr 124/06

Sygn. akt I SA/Kr 124/06 | | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 kwietnia 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Józef Gach (spr), Sędziowie: WSA Anna Znamiec, Asesor: WSA Maja Chodacka, Protokolant: Aneta Kubacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2007 r., sprawy ze skargi J. J., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., z dnia 5 grudnia 2005 r. Nr [...], w przedmiocie określenia podatku od czynności cywilnoprawnych., uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z dnia [...].09.2005 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. działając na podstawie między innymi art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. nr 41 poz. 391) określił A. K. i J. J. (jako stroną solidarnie odpowiedzialnym) wysokość podatku od czynności cywilnoprawnych od postanowienia Sądu Okręgowego w N. z dnia [...] października 2003 r. o zniesienie współwłasności w części dotyczącej spłat w kwocie [...] zł [...] gr. Od powyższej decyzji J. J. wniósł odwołanie, w którym zakwestionował zaadresowanie tej decyzji do niego. Jego zdaniem podatnikiem wymierzonego przez organ I instancji podatku od czynności cywilnoprawnych powinna być tylko A. K. Decyzją z dnia 05.12.2005 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. po rozpatrzeniu odwołania J. J. uchylił decyzje organu I instancji w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że J. J. w wyniku sądowego zniesienia współwłasności otrzymując na własność całą nieruchomość nabył jej połowę, gdyż dotychczas był jej właścicielem w połowie a więc to on jest stroną na której ciąży wyłącznie obowiązek uiszczenia podatku z tego tytułu. Skoro podatek ten wymierzono również A. K. i to solidarnie z J. J., to decyzja częściowo skierowana jest do osoby nie będącą stroną. Od decyzji organu odwoławczego J. J. wniósł skargę, w której zwrócił uwagę na kartę 17 akt podatkowych sprawy stanowiącej pismo A. K. informujące organ I instancji o uiszczeniu przez nią podatku od czynności cywilnoprawnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymując dotychczas zajmowane stanowisko wyjaśnił, iż duża cześć skargi nie dotyczy skargi podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt.1 lit. f ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają umowy o zniesienie współwłasności - w części dotyczącej spłat. Z kolei według art. 5 ust. 1 tej ustawy obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży solidarnie na stronach czynności cywilnoprawnej. Taką czynnością jest umowa o zniesienie współwłasności. Oznacza to, że obowiązek zapłaty tego podatku ciąży solidarnie na stronach tej umowy. W myśl art. 1 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych temu podatkowi podlegają również orzeczenia sądów, które wywołują takie same skutki prawne jak czynności cywilnoprawne określone w pkt 1 lit. f, tj. umowy o zniesienie współwłasności w części dotyczącej spłat. Takim orzeczeniem w rozpoznawanej sprawie jest prawomocne postanowienie Sądu Okręgowego w N. z dnia [...] października 2003 r. sygn. akt [...] zmieniające postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] lipca 2003 r. sygn. akt [...] wydane z wniosku J. J. przy udziale A. K. o zniesienie współwłasności. Zgodnie z art. 1 ust. 2 tej ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o czynnościach cywilnoprawnych przepisy tej ustawy stosuje się odpowiednio do przedmiotów opodatkowania określonych w ust. 1 pkt 3. Oznacza to, że w przypadku powołanego wyżej Sądu Okręgowego obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży solidarnie na J. J. i A. K. Sąd w niniejszym składzie nie podzielił natomiast odmiennego stanowiska, które w podobnej sprawie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w wyroku z dnia 28 lutego 2002 r. sygn. akt I SA/Kr 1716/00 na którym w istocie oparł swe rozstrzygnięcie organ odwoławczy. Uwadze tego Sądu uszła bowiem treść art. 1 ust. 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W tym stanie rozpoznawanej sprawy skarga jest uzasadniona. Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit.a p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.