I SA/Kr 1250/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: Michał Śmiałowski po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. T. o ustanowienie pełnomocnika w sprawie skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 23.07.2008r. , nr [...] oraz nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług oraz odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od tej zaległości postanawia: ustanowić dla M. T. radcę prawnego , którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek M. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, radcy prawnego, w sprawie skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 23.07.2008r. , nr [...] oraz nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług oraz odmowy umorzenia odsetek za zwłokę od tej zaległości. Jak wynika z uzasadnienia tego wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym , majątku i dochodach" oraz akt sprawy M. T. ur. w 1954r. jest w stałym leczeniu psychiatrycznym i samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Zatrudniona jest w Muzeum [...] i uzyskuje z tego tytułu wynagrodzenie w wysokości 1 980 zł. miesięcznie, brutto (ok. 1440 zł. netto) Jej miesięczne koszty utrzymania obejmują m.in.: opłatę za leki – 250 zł. , opłatę za abonament telefoniczny – 35 zł. Ponadto M. T.; co miesiąc wpłaca do organu egzekucyjnego kwotę 400 zł. i spłaca pożyczkę bankową , której rata wynosi 200 zł. W ostatnim czasie poniosła koszty leczenia stomatologicznego w wysokości 650 zł. W celu zapłaty tej sumy musiała zaciągnąć pożyczkę u znajomych. Strona skarżąca nie posiada nieruchomości , oszczędności ani przedmiotów o wartości pow. 3000 euro. Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( § 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Sytuacja M. T. nie ma znamion skrajnego ubóstwa. Jest ona bowiem osobą pracującą i uzyskuje stały miesięczny dochód, który przewyższa koszty utrzymania. Suma pozostająca po odliczeniu bieżących wydatków nie jest jednak wysoka (ok. 555 zł. – jak podaje we wniosku ) a pamiętać trzeba, że w ostatnim czasie zwiększone zostały wpłaty strony skarżącej z tytułu prowadzonej egzekucji z 250 zł. do 400 zł. , zmuszona też była ponieść wydatek u stomatologa rzędu 650 zł. Kwota ta przekracza jej miesięczne środki finansowe "na życie" a zaistniałe okoliczności świadczą o zwiększonych wydatkach, w porównani z okresem wcześniejszym. Stąd też, orzecznik stanął na stanowisku, iż konieczność poniesienia kosztów związanych z opłaceniem pełnomocnika przez M/ T. uniemożliwiałaby realizację jej podstawowych potrzeb życiowych. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać szeroko rozumianego "prawa do sądu" osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej. W związku z tym, na podstawie art. 244§1 , art. 245§3, art. 246§1 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz .1270) orzeczono jak w sentencji.