I SA/Kr 1256/14

PostanowienieWSA w Krakowie2015-04-17

Skład orzekający: Renata Ranicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że jego sytuacja majątkowa uniemożliwia mu poniesienie kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu?
Ratio decidendi
Skarżący nie wykazał skutecznie, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych ani kosztów ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Posiadał oszczędności w walutach obcej i polskiej, a także ponosił wydatki, które nie były konieczne do utrzymania rodziny, takie jak zakup mebli na znaczną kwotę. Wolne środki powinny być przeznaczone na koszty postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący K.L. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Skarżący oświadczył, że jego rodzina utrzymuje się z zasiłku rehabilitacyjnego i wynagrodzenia córki, a jego miesięczny dochód wynosi 4.935,72 zł. W skład majątku wchodzi współwłasność domu oraz oszczędności w euro i złotówkach. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał skutecznie swojej niezdolności do ponoszenia kosztów.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek skarżącego K.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącego K.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub doradcy podatkowego Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek skarżącego K.L. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu, uzupełniony pismem z dnia 10 marca 2015 r., w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 maja 2014 r. We wniosku tym skarżący oświadczył, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i dwójką pełnoletnich dzieci. Ich wspólny miesięczny dochód wynosi 4.935,72 zł i składa się na niego zasiłek rehabilitacyjny skarżącego w wysokości 3.232,42 zł oraz wynagrodzenie za pracę córki M.L. w wysokości 1.703,30 zł. Żona skarżącego oraz syn nie osiągają w miesiącu żadnego dochodu. Skarżący określił miesięczne koszty utrzymania rodziny( bez wyżywienia ) na kwotę 1.562 zł. Według oświadczenia w skład majątku skarżącego wchodzi współwłasność domu o pow. 109,6 m2 oraz oszczędności w kwocie 2.051 euro i 1.362 zł na ROR. DO pisma z dnia 10 marca 2015 r. uzupełniającego wniosek skarżący dołączył kserokopie następujących dokumentów: - potwierdzenia przelewu na konto bankowe zasiłku rehabilitacyjnego skarżącego; - potwierdzenia przelewu wynagrodzenia córki M.L.; - zeznanie podatkowego skarżącego za rok 2014; - zaświadczenie z wydziału Komunikacji Starostwa Powiatowego w C; - wyciąg z konta A., M., M. i K. L. za okres od grudnia 2014 r. do marca 2015 r. ( bank M.); - wyciąg z rachunku bankowego w ING Bank Śląski K. i A.L. za okres od grudnia 2014 r. do lutego 2015 r. Na rachunku w dniu 2 marca 2015 r. zgromadzone było 1.853,18 euro. - potwierdzenie zwrotu podatku z Finlandii za 2013 r.’ - kserokopię z kw nieruchomości będących własnością lub współwłasnością rodziny L.; - zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w C. o zarejestrowaniu M.L. jako osoby bezrobotnej; - zaświadczenie z ING Bank Śląski o stanie rachunku na dzień 10 marca 2015 r. Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ( Dz. U. nr 153, poz.1270) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowaniu lub w jego toku. Prawo to obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ( art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W przedmiotowej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W tym miejscu należy podkreślić, iż udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzić do wypadków, których zdobycie przez stronę środków na finansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Strona występująca o przyznanie prawa pomocy jest obowiązana uprawdopodobnić, że spełnia kryteria przyznania prawa pomocy. Oznacza to, że jest zobowiązana wykazać z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością, że poniesienie kosztów sądowych wiązać się będzie z uszczerbkiem koniecznym utrzymania dla niej i jej rodziny. Mając powyższe na uwadze w ocenie sądu, skarżący nie wykazał skutecznie, iż nie jest w stanie jakichkolwiek kosztów sądowych oraz kosztów ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z treścią art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi " jeśli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego". Zgodnie z powyższym skarżący zarządzeniem z dnia 25 lutego 2015 r. został wezwany do usunięcia braków wniosku. Jak wynika z analizy przedstawionych wyciągów bankowych rodzina utrzymuje się z zasiłku rehabilitacyjnego skarżącego i wynagrodzenia za pracę córki. Skarżący prócz wydatków koniecznych ponosi również takie, których do koniecznych zaliczyć nie można. Są to między innymi opłaty za telefon- Netia, telefony komórkowe, opłaty za paliwo samochodowe a także ponoszone w styczniu i lutym 2015 r. wysokie opłaty za wyrób mebli – M. ( 2 stycznia 2015 r. – 1.020 zł, 2 lutego 2015 r.- 1.000 zł, 4 lutego 2015 r. – 1.000 zł, 6 lutego 2015 r.- 582 zł). Ponadto jak wynika z oświadczeń skarżącego dysponuje on oszczędnościami zarówno w walucie obcej – euro jak polskiej. W światle przedstawionych dokumentów uznać należy, iż sytuacja finansowa skarżącego nie nosi znamion biedy czy ubóstwa. Posiadane wolne środki w pierwszej kolejności winny być przeznaczone na zaspokojenie kosztów postępowania i innych wydatków związanych z jego prowadzeniem. Nie może on oczekiwać, że np. zakup mebli za łączną kwotę 3.600 zł zostanie sfinansowany de facto przez współobywateli, którzy w wypadku uwzględnienia wniosku skarżącego ponieśliby bezzasadnie koszty toczącego się postępowania oraz koszty ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1,art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło